Oef. Ik ben goed gaar. Dat was een pittige dag in de Eerste Kamer, waar ik met Tiny Kox in debat moest met minister Bot en minister van Ardenne. Over de ontwikkelingshulp en over de steun aan Palestina. We hebben het niet slecht gedaan, Tiny en ik, alhoewel je je altijd af kunt vragen of het wat uithaalde. Mijn inbreng, en het verslag over het debat, moet nog komen. Maar dat ik zo gaar ben ligt niet alleen aan een dagje stevig werken, uren je aandacht bij de zaak houden, steeds denken, moet ik interrumperen of niet. Het lag er ook aan dat er aan de overzijde een crisis afspeelde, die ik tot in de nacht ben blijven volgen.
\n
\nIn de Eerste Kamer was het dus nogal stil. Alleen de mensen die er echt moesten zijn, de woordvoerders, de griffiers, de voorzitter, de bewindslieden. Bot kwam te laat, met als excuus dat iedereen toch voor de tv hing. Wij waren voor elf uur klaar. Maar aan de overkant duurde het nog uren. Mocht met Ed van Thijn mee terug rijden naar Amsterdam. Konden in de auto het debat horen. Thuis gekomen de tv aan, tot het eind. Wat een moeizaam debat, eindeloos gedoe over een zorgvuldig door de VVD zelf opgestelde motie, die in de meest voorzichtige termen aangaf dat Verdonk toch misschien wel een fout had gemaakt met haar snelle beslissing, zonder haar helemaal op de knieen te dwingen. En hoe ze eindeloos probeerde die motie zo te interpreteren dat ze helemaal niets hoefde toe te geven en alleen hoefde te doen wat ze toch al van plan was, de komende zes weken de reactie van Hirsi Ali af te wachten, en of er nog nieuwe feiten boven tafel zouden komen. Tot er een nog ietsje scherpere motie kwam waardoor ze een heel klein beetje moest toegeven dat ze zou onderzoeken of er toch niet meer ruimte zou zijn geweest of nog was om een andere beslissing te nemen dan Hirsi Ali het nederlanderschap te ontnemen. Je zag de verbijstering op haar gezicht, had ze toch altijd gewoon haar rug recht gehouden en de wet uitgevoerd waar alleen links zich tegen had gekeerd, en zonder onderscheid en zonder haar eigen vriendschap met Hirsi Ali mee te laten spelen besloten dat het ging om gelijke monikken gelijke kappen. Dus Hirsi Ali behandelen zoals ze elke andere vluchteling behandeld zou hebben. Krijgt ze opeens ook haar eigen partij woedend tegenover zich. Alle fracties in de Tweede Kamer achter een motie die op zijn allervoorzichtigst toch een motietje van wantrouwen was. <\/p>\n
Ik ben er zelf nog niet helemaal uit. Anders ben ik snel genoeg om te vinden wat ik vind. Nu is dat gemengd. Aan de ene kant vind ik het hoog tijd dat de minister op haar nummer wordt gezet voor een beleid waarin ‘de menselijke maat’ volstrekt zoek is. Aan de andere kant had dat wat mij betreft al tien keer eerder moeten gebeuren, en vind ik het dubieus dat dat nu pas is gaan rollen, nu het om een partijgenote en een parlementarier gaat. Zei Ed van Thijn nog verontwaardigd: zo ga je niet met volksvertegenwoordigers om. Zeg ik: zo ga je niet met mensen om, en ik vond Taida Pasic niet minder belangrijk dan Ayaan Hirsi Ali. <\/p>\n
Tegelijkertijd, wees eerlijk, ook iets van leedvermaak dat de VVD zowat dreigde in te storten aan onderlinge onenigheid, Zalm rood aangelopen van de emotie, andere kamerleden zowat in tranen, tja. Het was jullie eigen beleid dat nu een beetje te dicht bij huis kwam, kennelijk. Beetje bult. <\/p>\n
Hirsi Ali die, dat moet gezegd, met emotie en waardigheid afscheid nam. Zodat ik dacht, wat jammer, wat zou ze met die persoonlijkheid, die ze nu liet zien, veel hebben kunnen doen in Nederland, als ze niet zo vast had gezeten in haar eigen rigide denkbeelden – tot ze zelf de conclusie moest trekken dat ze meer kapotmaakte dan ze goed kon doen. Wat een tragisch en laat zelfinzicht. En zelfs zonder wrok, al zal ze pissend nijdig zijn geweest dat haar eigen partij, de minister met wie ze dacht bevriend te zijn, dit nog even als afscheidscadeautje meegaf. Als een prinses binnengehaald te zijn, als de eerste de beste bedelaar te worden weggestuurd, in naam van het ‘gelijkheidsbeginsel’. <\/p>\n
Aan de andere kant, had ze behalve een telefoontje te plegen over Taida, ooit werkelijk geprotesteerd toen het beleid van Verdonk over anderen ging? De andere vrouwen uit Somalie hebben nooit iets van haar steun ervaren. Ze heeft haar eigen natuurlijke achterban, de andere vluchtelingen, behoorlijk in de steek gelaten toen ze in de VVD ging zitten. Haar ideeen over emancipatie van moslimvrouwen sloegen bij de vrouwen zelf in het geheel niet aan, en terecht niet. Naar de vrouwen zelf luisteren, contact maken, zat niet in haar programma. Haar kritiek op de islam was zo totaal en extreem, dat de grote middenmoot van de burgers die zoeken naar overeenstemming, niet naar polarisatie, niet met haar in gesprek wilde. En nee, ze is niet ‘weggepest’, en al helemaal niet door ‘de linkse kerk’, ze was niet tevreden met wat ze hier kon bereiken, en terecht niet. Wat ze wilde en hoe ze dat wilde sloot niet aan op deze samenleving. Haar aanhang vond ze, op een handjevol columnisten en intellectuelen na, alleen bij een achterban die politiek gezien zelf zo marginaal is dat je daar niets mee kunt bereiken. In het parlementaire systeem pastte ze niet, niet qua doel, niet qua stijl, zelfs niet bij de VVD. Veel te veel een soliste. Veel te veel op confrontatie uit waar polderen en consensus het beter doen. Eigenlijk dus nooit echt ingeburgerd, en vreemd en eenzaam gebleven, al dacht ze autochtoner dan de autochtonen te zijn. Dus besloot ze zelf om te gaan, wat ik een wijs en terecht besluit vond. Ik had haar alleen, ondanks al mijn kritiek, wel een sjiekere aftocht gegund. <\/p>\n
Verdonk, waarvan de vraag is waarom nu pas. Wist ze echt niet dat Hirsi Ali een verkeerde naam op had gegeven, terwijl dat gewoon in haar boek stond, uit haar mailverkeer bleek, en waarom weigert Verdonk het mailverkeer openbaar te maken? Verkeerd gevallen verkiezingsstunt? Dacht Verdonk met haar rechte rug ondertussen onoverwinnelijk te zijn? Ook al een tragische verkeerde inschatting dan. <\/p>\n
Links hoopte, of hoopt nog steeds, dat dit een aanleiding is, niet zozeer om Verdonk nu op haar beurt te slachtofferen, maar om de discussie over het te strenge beleid ten aanzien van de vluchtelingen te heropenen. Femke Halsema deed het prima, Bos viel niet tegen. Zie ook de bijdrage <\/a>van SP kamerlid Jan de Wit, 26001, waar ik trots op ben. Maar gaat dat nog gebeuren nu Verdonk moeizaam en verbijsterd net genoeg mee wilde geven om misschien, misschien haar positie toch nog te redden? Gaat het nog om de vluchtelingen of alleen maar om Verdonk en Hirsi Ali, en dat de VVD ondanks de onderlige ruzie het kabinet niet zal willen laten vallen?<\/p>\n En nu Hirsi Ali, als waardig overeind gebleven slachtoffer is afgetaaid, vergeten we nu de kritiek op haar die wel degelijk steek hield? Ik had zo graag nog eens een helder betoog gezien over wat ze als politica nu werkelijk voor elkaar had gekregen, behalve het cliche dat ze zoveel belangrijke onderwerpen ‘op de politieke agenda’ gezet zou hebben. Ik denk dat de conclusie zal luiden: heel weinig. Veel geschreeuw, weinig wol. Maar zo’n analyse lijkt nu op een trap na. Zo is ze nu helemaal bijgezet bij de onaantastbare mythes. Niets onaantastbaarders dan het slachtofferschap dat haar door haar eigen partij cadeau is gedaan. <\/p>\n Veel gedachtes dus, maar nog geen heldere conclusie, en meer vragen dan antwoorden. We zijn hier in Nederland nog niet klaar mee. Ik ben er ook nog niet klaar mee. Als we het onszelf al niet uit kunnen leggen, wat gaat het buitenland er van denken? Wat is hier allemaal aan de hand in dit kippenhok? <\/p>\n Okee, we denken door en laten eerst de stofwolken zakken. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Oef. Ik ben goed gaar. Dat was een pittige dag in de Eerste Kamer, waar ik met Tiny Kox in debat moest met minister Bot en minister van Ardenne. Over de ontwikkelingshulp en over de steun aan Palestina. We hebben … Lees verder