<\/p>\n(summary at the end)<\/p>\n
<\/p>\n
Leo en ik waanden ons bijna in Gaza, toen we aan kwamen zetten met onze spullen van Stichting Kifaia in de Meervaart in Amsterdam. Het Palestijns Platform voor Mensenrechten en Solidariteit had een groot festival georganiseerd om de Palestijnen te ondersteunen. Veel Palestijnse en Marokkaanse Nederlanders. Mohammed Cheppih als de grote organisator achter de schermen, en met Amani was hij op het podium ook nog de ceremoniemeester en leidde hij de veiling. Want de bedoeling was dat we niet alleen bij elkaar zouden zitten en kwaad en verdrietig worden over wat er in Palestina allemaal gebeurt. De bedoeling was dat we onze solidariteit om zouden zetten in klinkende munt. En dat gebeurde.
\n
\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
\n(Mohammed Cheppih)<\/p>\n
\n(Amani)<\/p>\n
\n(Amin Abu Ibrahim)<\/p>\n
Na een film de koranrecitatie. Speech van Amin Abu Ibrahim, van het PPMS. Om met de Nederlandse Palestijnen en sympathisanten samen op te komen voor de rechten van Palestijnen. Zeker nu, nu het Palestijnse volk de democratische weg heeft gekozen naar de stembussen. En wat was het antwoord van de Europese en Amerikaanse politiek? Ze straffen het gehele Palestijnse volk. Maar wij zullen de uithongeringsstrategie nooit accepteren. Wij verzoeken de Europese politiek en de Nederlandse regering in het bijzonder de uithongering van het Palestijnse volk stop te zetten want dit is tegen alle menselijke normen en waarden en zeker niet in overeenstemming met de waarden en normen die Europa zegt belangrijk te vinden.
\nInshallah keren wij op een dag terug naar ons geliefde Palestina. <\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
\n(Ahmed Marcouch)<\/p>\n
Ahmed Marcouch deed het woord. Benadrukte hoe belangrijk het is om solidair te zijn. Wat Marcouch betreft hoort ook Israel bij de schurkenstaten. Kritiek op Israel moet en mag. Maar we moeten het niet vermengen met jodenhaat, zei hij. Kritiek op Israel is gen antisemitisme, maar antisemitisme wijzen we af. In Amsterdam horen joden en moslims vreedzaam met elkaar te leven. We zoeken de bindingen. De Palestijnse zaak is niet alleen een islamitische zaak. Mensenrechten en solidariteit gaan altijd boven etnische en religieuze zaken heen. En we moeten opstaan tegen ieder die de mensenrechten schendt. Op een constructieve manier. Samen met de joodse Amsterdammers die ook niet blij zijn met wat Israel doet en die ook niet willen dat Palestijnen in kampen leven. We moeten het conflict niet naar Nederland importeren.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Cheppih vertelde hoe moeilijk het was geweest om Palestijnen naar Nederland te krijgen. Vader Atta Hanna, een orthodox christelijke priester kreeg geen toestemming om uit te reizen. We volgenden een interview met hem op het beeldscherm. Maar ook dat interview was er bijna niet geweest omdat de man die het maakte ook moeilijkheden kreeg bij de grens. En ook de vier zangers van Anasheed werden zes uur opgehouden bij de grens en mistten hun vliegtuig. Maar kwamen er uiteindelijk wel door. Liederen die de Palestijnen in het publiek zo goed kenden. Biladi<\/em>, hoorde ik keer op keer. Ons vaderland. <\/p>\n Taysir Attamimi, een Palestijnse religieuze opperrechter uit Jeruzalem hield een speech in het Arabisch waar ademloos naar werd geluisterd. Toen een man die voor Europese Palestijnen heel bekend is, Azzam Tamimi, uit Londen, in vurig Arabisch, doorspekt met Engels. Een toneelstukje door jongeren. Kinderen uit Haifa, maar die Haifa nooit hadden gezien, met een lied. Een powerpoint presentatie met de afschuwelijke beelden die we in Nederland zelden te zien krijgen. De doden. Een kind dat door het hoofd was geschoten. De mensenmassa die hun doden naar hun laatste rustplaats brachten. Daarna mijn speech. Wat moet ik hierna nog zeggen, zei ik. En vertelde over – nee, niet alleen de doden, we moeten het over de levenden hebben, het alledaagse leven in Gaza, hoe vissers niet meer kunnen vissen, de boeren hun tomaten niet meer de grens over krijgen. Hoe kinderen onder het bed van hun ouders slapen uit angst en hoe de dochters van een vriendin met hun schoenen aan naar bed gaan voor het geval er een bom op hun huis valt. <\/p>\n De veiling. Cheppih had ons beloofd dat er veel geld zou komen, dit jaar uit te reiken aan ons project in Gaza, voor rolstoelen en medicijnen voor de gehandicapten. Eerst zien, dachten wij zuinige Nederlanders. We hadden het nog niet meegemaakt, hoe genereus een islamitisch publiek, de Palestijnen, de Marokkanen zouden zijn. En prachtige Marokkaanse jurk ging weg voor duizend euro. En fles Palestijnse olijfolie, symbool van wat voor de Palestijnen zo waardevol is, zeker nadat we op het beeldscherm de ontworteling hadden gezien van de eeuwenoude olijfbomen door het Israelische leger. Ging weg voor 150 euro. Nog een jurk, en nog een. En vrouw bracht een gouden armband om geveild te worden. Anderhalf duizend euro. Er werd nog een ring naar het podium gebracht, en een ketting. Ondertussen haalden kinderen kleingeld op, en kaartjes met wat mensen beloofden te doneren. Leo en ik waren er stil van. <\/p>\n Gesprekken in de pauze. Mensen die ons een hand kwamen geven. Goed wat jullie doen. Bedankt dat jullie voor onze mensen werken. Ik word daar altijd verlegen van. Een paar mannen van een moskee die kwamen praten. Zitten er ook moslims en Marokkanen in jullie organisatie, vroegen ze onder andere. Ik kon de lijst met het nieuwe aanbevelingscomitee laten zien. Ahmed Marcouch. Mohammed Rabbae. Leyla Cakir, de voorzitter van de moskee in Geleen, en nog veel meer. Naast de joden, christenen en ongelovige Nederlanders. Een prachtige multiculturele lijst namen. Zoals het hoort. <\/p>\n Liederen. Interview met de opperrechter Attamimi. Toen weer een Nederlander, Jan Wijenberg, die ambassadeur was, onder andere in Jemen en Saudi Arabie. Die windt er geen tactvolle doekjes omheen. Er is geen Palestijns-Israelisch conflict, zei hij. Het probleem is Israel. En er is een simpele oplossing: het internationale recht. De resoluties van de Veiligheidsraad van de VN die nog steeds van kracht zijn. De Conventies van Geneve. In 1968 had Israel zich terug moeten trekken uit alle Palestijnse gebieden. En zolang dat niet is gebeurd hebben de Palestijnen het recht zich te verzetten. Niet door burgers in een ander land aan te vallen. Maar wel door zich te verzetten, ook met wapens, tegen soldaten op hun grondgebied. Israel schendt de mensenrechten dagelijks. Op grote schaal. En dat is ook slecht voor Israel zelf. De opperrechter kwam nog persoonlijk meehelpen om de laatste sieraden te veilen. Een slotspeech van Mohammad Rabbae, die die de dag ervoor nog met me in een forum zat in Nijmegen. Een woedende speech. Als het gaat om de rechten van Palestijnen geven onze democratische landgenoten opeens niet thuis. De Palestijnen klommen het podium op om te dansen. In de zaal zat een groep meiden te zingen en met hun keffiyah’s<\/em> te zwaaien. <\/p>\n En dan tot slot weer de inkeer. Attamimi leidde het gebed, en bijna iedereen in de zaal bad mee. Het was afgelopen. Volgend jaar weer. Op Nakba dag, wanneer Israel de oprichting van hun staat viert en de Palestijnen treuren om wat verloren ging: de grote ramp. <\/p>\n (Yesterday in Amsterdam we had a big Festival “heart for Gaza”, organized by the PPMS – The Palestinian Platform for Human Rights and Solidarity. The people who came were Dutch Palestinians and Moroccans. Many people from muslim religious organisations. The fundraising was for NCCR in Gaza, for a project for material like wheelchairs for handicapped children. The people who where there have been very generous, like true muslims are) <\/p>\n Website PPMS<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" (summary at the end) Leo en ik waanden ons bijna in Gaza, toen we aan kwamen zetten met onze spullen van Stichting Kifaia in de Meervaart in Amsterdam. Het Palestijns Platform voor Mensenrechten en Solidariteit had een groot festival georganiseerd … Lees verder 
\n(Taysir Attamimi)<\/p>\n
\n(Azzam Tamimi)<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
\n(Jan Wijenberg) <\/p>\n
\nDonderend applaus. <\/p>\n
\n(Mohamed Rabbae)<\/p>\n
\n(De veiling. Die allochtone Zeeuw op de achtergrond die er zo buitenlands uitziet is Leo de Kam)<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n