<\/p>\n <\/p>\n
Ik was te gast bij het partijbestuur, samen met Harry van Bommel, om onze Palestina\/Israel nota te bespreken. Er waren wat vragen, wat kritische opmerkingen (Ronald: het mag hier en daar wel een beetje minder emotioneel, Anja) en wat suggesties ter aanvulling. Ik was er blij mee, want als we het nog wat hebben ingekort, Harry de conclusies over ons beleid nog wat aan gaat scherpen, dan hebben we een fikse nota liggen die breed is goedgekeurd en gedragen. Als mensen mij vragen, maar wat vindt de SP er nou van, dan kan ik zeggen hier staat het.
\n
\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
De nota is zowel bedoeld voor intern gebruik als straks voor de buitenwacht. Waarschijnlijk gaat het Wetenschappelijk Bureau er een mooi boekje van maken, met foto’s. Ik ben tevreden. <\/p>\n
We bespraken de reacties van de achterban. Want zoveel is duidelijk: het is een onderwerp dat veel emoties oproept, omdat het verbonden is met onze Europese verantwoordelijkheid voor de jodenvervolging, en daarmee voor het ontstaan van de staat Israel. Het was daarom ook duidelijk dat we moesten benadrukken dat als we opkomen voor de rechten van de Palestijnen, dat uiteindelijk ook in het belang is van Israel, die toch een normale democratie moet worden, met gelijke rechten voor alle burgers. <\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
In de nota heb ik als introductie het paradigma schema ingevoerd. Dat werk altijd erg verhelderend. De drie visies waarmee naar het conflict wordt gekeken: 1. Israel is een klein land dat zich moet verdedigen tegen een vijandige Arabische omgeving, de grootste verantwoordelijkheid voor het ontstaan of voortduren van het conflict ligt bij de Palestijnen, 2. Beide partijen hebben evenveel schuld of verantwoordelijkheid, 3. Israel is als bezettende mogendheid de grootste verantwoordelijke voor het conflict. Ik had een onderzoekje van Maurice de Hond bij me, die zonder dat hij mijn paradigma’s kende heeft gepolst hoe de stemmers op verschillende partijen er over denken. Het was voor mij niet verrassend dat de SP stemmers daarbij het duidelijkst kiezen voor paradima 3, 63%, met 30% die kiest voor paradigma 2. Wat wel een verrassing voor me was is dat Groen Links, die in de kamer ook heel duidelijk partij kiest (Farah Karimi) een veel groter deel van de achterban heeft die vindt dat beide partijen evenveel verantwoordelijkheid hebben: 70% tegen 27% in paradigma 3. Ik had gedacht dat dat meer gelijk zou liggen. Beide partijen zijn afgestapt van paradigma 1, bij Groen Links is dat 0 %, bij de SP stemmers nog maar 4%. Vergelijk dat met VVD en CDA: 20% legt de verantwoordelijkheid bij Israel, 17% legt die bij de Palestijnen, en 51% bij beide partijen. Over een oplossing zijn de SP stemmers van de linkse partijen het meest pessimistisch. 70% ziet niet gauw een oplossing komen. We zijn een optimistische partij, zei Ronald, is er niet iets wat we toe kunnen voegen om wat positiefs te kunnen zeggen? Moeilijk. We zullen in ieder geval nog wat toevoegen in de nota over de oppositie binnen Israel. Helaas, die is erg klein. <\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Harry en ik gingen nog even kijken hoe ze in Rotterdam feestvieren. Groot feest van Dennis en Kees. Inclusief de polonaise, gezang – het feest kan beginnen want wij zijn binnen – de usual suspects natuurlijk, Ineke, Lot, Leo, en kijk, onze man uit Rotterdam Theo Cornelissen innig met zijn lief Pinar, ik kwam Carrie nog tegen, danste even met Gerda, die van de paarden en D66, en probeerde wat mijn camera nog voor elkaar kreeg in het bijna donker. Niet veel. Maar feest was het wel. <\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ik was te gast bij het partijbestuur, samen met Harry van Bommel, om onze Palestina\/Israel nota te bespreken. Er waren wat vragen, wat kritische opmerkingen (Ronald: het mag hier en daar wel een beetje minder emotioneel, Anja) en wat suggesties … Lees verder