Woensdag 12 mei<\/p>\n
Vanochtend om half zeven wakker geworden, zoals gewoonlijk, door het geschreeuw van de visafslag onder mijn raam. De flat kijkt uit op het vissershaventje. Ramadan had gelijk, veel vis, de blauwe bakken in een lange rij, vandaag eet heel Gaza sardientjes. <\/p>\n
<\/p>\n
Rommel en Fatma komen me halen. Er is bijna geen verkeer op de weg. Mensen blijven liever thuis. Er is de hele nacht gevochten. Honderden gewonden. Op de radio, tussen de strijdliederen in wordt verteld dat de Israeli’s een paar gewonde mannen met een bulldozer hebben bedolven met aarde. Het leger wil de lichamen terug van de gedode soldaten, althans wat daar van over is. Als de lijken niet worden terug gegeven dreigen ze een hele wijk van Gaza met de grond gelijk te maken. <\/p>\n
\nOp het kantoor groet ik iedereen die in Gaza woont en niet door de checkpoints hoeft. Dr. Wa’el is er niet doorgekomen. Khaled zit ook nog steeds vast. Andere Mohammed kon wel komen. Zijn buurjongen van veertien is vannacht gedood. Een paar weken geleden een neef van hem. Het huisbezoekenteam zit beneden, zolang er tanks zijn in Gazastad en de helicopters boven de stad cirkelen gaan ze niet op huisbezoek. De leraressen van de dovenschool zitten boven, zonder kinderen. De scholen zijn dicht. De kinderen van Fatma zijn bang. Doe’a zegt dat ze gisteren niet konden horen wat de meester zei, ze luisterde alleen maar naar de knallen buiten.<\/p>\n
De volgende uren worden spannend. Arafat heeft gezegd dat de Palestijnen de lichamen van de soldaten terug moeten geven. Als dat niet gebeurt kan het hier nog flink mis gaan.
\nBuiten klinken er weer een paar harde knallen.
\nVanochtend deed de electriciteit het niet, die is nu weer aan. We hebben de tv aan en kijken naar het nieuws. Juist omdat we er hier bovenop zitten is het niet makkelijk om te weten te komen wat er allemaal echt gebeurt.<\/p>\n
Ik ga op het internet kijken.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Woensdag 12 mei Vanochtend om half zeven wakker geworden, zoals gewoonlijk, door het geschreeuw van de visafslag onder mijn raam. De flat kijkt uit op het vissershaventje. Ramadan had gelijk, veel vis, de blauwe bakken in een lange rij, vandaag … Lees verder