{"id":204,"date":"2004-05-17T11:04:08","date_gmt":"2004-05-17T09:04:08","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/?p=204"},"modified":"2004-05-17T11:04:08","modified_gmt":"2004-05-17T09:04:08","slug":"ratiba-je-ogen-lopen-weer-over","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2004\/05\/17\/ratiba-je-ogen-lopen-weer-over\/","title":{"rendered":"Ratiba, je ogen lopen weer over"},"content":{"rendered":"<p>Maandag in Amsterdam. Ik ben weer terug. Als altijd vol gemengde gevoelens. Blij om weer in mijn eigen lekkere bed te kunnen slapen, genietend van de luxe van electriciteit die het doet, een hete douche. Kranten. Lieve mail. Maar met mijn hart nog zo bij mijn mensen daar. Beelden die ik nog niet van mijn netvlies krijg. <\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Ik probeer mijn weblog nog een beetje te ordenen. In Gaza wist je nooit of de electriciteit het zou doen, en als die het deed voor hoe lang, en dan lag soms het net er ook uit. Dus propte ik &#8217;s ochtend op kantoor haastig de verhalen door het internet. In de haast verloor ik het verhaal van donderdag. Het verhaal van <em>woensdag, verder <\/em>heb ik nu aangevuld, en de foto&#8217;s er bij gedaan, want dat was maar half doorgekomen. Eindelijk tijd om de reacties rustig te lezen. Veel mensen die hebben meegeleefd.<\/p>\n<p>Er is een mail van Ingrid, die in dezelfde tijd als ik in Khan Younis was, aan de andere kant van het checkpoint dus onbereikbaar. Ze doet kunstprojecten met kinderen. Dit mailde ze:<\/p>\n<p>Goede morgen Anja,<br \/>\nWij zijn net terug uit Gaza. Was moeilijk en zwaar maar wat we wilden doen hebben we gedaan een heel succesvol.  We hebben Rafah bezocht was verschrikkelijk die plek is zo plat geschoten je gelooft je ogen niet. Op de terugreis heb ik me moeten uitkleden tot mijn middel voor een paar jonge soldaatjes en een herderhond met opgetrokken lippen in gezelschap van eigen team twee artsen en drie Palestijnse vrouwen met een stervend baby&#8217;tje. Kan mij natuurlijk niets schelen maar anderen wel en het deugt natuurlijk weer niet. (4 uur gestaan achter een hek) Twee van onze kindertjes doodgeschoten tijdens ons bezoek en 40 huizen tegen de grond.<br \/>\nLang vast gehouden bij aankomst op Ben Goerion (4 uur). Terug gekomen op 8 mei.<br \/>\nHele nachten schieten en raket aanvallen vanuit helikopters.<br \/>\nIk hoop dat alles goed met je gaat. Als je tijd hebt breng eens een bezoek aan Abu Isha en Doctor Anton van de YMCA in Gazastad. Zij zitten bordenvol verhalen  maar net weer vanuit een ander standpunt. En ze hebben het zo nodig.<br \/>\nAnja veel liefs veel sterkte zoenen en hou je haaks en houd er de moed in en lach maar een keer extra en heel hard. De radio staat weer bol van Gaza deze ochtend.<br \/>\nLiefs, Ingrid<\/p>\n<p>Nog twee beelden voordat ik besluit dat ik uit Gaza weg ben en weer in Amsterdam ben aangekomen en ik weer aan het werk ga. Van Khaled met zijn zoontjes.  <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/Khaled met zoontjes.jpg\" alt=\"Khaled met Wassim en Walid\" \/><\/p>\n<p>En van Ratiba,  de verpleegster. Ratiba die altijd geplaagd wordt door haar collega&#8217;s:  Ratiba, je hart is te groot, Ratiba, je ogen lopen weer over. Alsof Ratiba de enige is die nog kan huilen. Voor ons allemaal.  <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/Ratiba.jpg\" alt=\"Ratiba\" \/><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Maandag in Amsterdam. Ik ben weer terug. Als altijd vol gemengde gevoelens. Blij om weer in mijn eigen lekkere bed te kunnen slapen, genietend van de luxe van electriciteit die het doet, een hete douche. Kranten. Lieve mail. Maar met &hellip; <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2004\/05\/17\/ratiba-je-ogen-lopen-weer-over\/\">Lees verder <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,2],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/204"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=204"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/204\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=204"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=204"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=204"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}