Ingezonden stuk in Trouw, van Miriyam Aouragh en Pepijn Brandon.<\/p>\n
De huidige crisis geeft de Verenigde Staten de mogelijkheid om via Isra\u00ebl de positie van Syri\u00eb en Iran te ondermijnen.
\nDe berichtgeving over de oorlog in Libanon toont opnieuw Isra\u00ebls uitzonderlijke capaciteit zichzelf de slachtofferrol toe te bedelen. De wekenlange wurggreep waarin het de burgerbevolking in Gaza heeft gehouden en de brute kracht die het nu tentoonspreidt in Libanon hebben dat beeld nog nauwelijks aangetast.
\n
\nHet aloude beeld van \u2018klein, belegerd Isra\u00ebl\u2019 strookt niet met de realiteit van het huidige conflict. Alleen de dodenaantallen aan beide zijden wijzen hier al op. De bombardementen hebben in Libanon tot nu toe aan 380 mensen het leven gekost, vrijwel allen burgerslachtoffers. Aan Isra\u00eblische zijde vielen 36 slachtoffers, van wie de helft militairen. Deze aantallen zijn een weerspiegeling van de re\u00eble verhoudingen aan de grond. Er is in de afgelopen dagen veel gesproken over het vernietigende bereik van de raketten van Hezbollah. Maar deze capaciteit valt in het niet bij de kracht van het Isra\u00eblische leger, veruit de sterkste militaire macht in de regio en bovendien de enige met een nucleair arsenaal. <\/p>\n
Vooraanstaande kritische Isra\u00ebli\u00ebrs hebben er al op gewezen hoe absurd het is de Isra\u00eblische verklaringen over de aanleiding van deze oorlog klakkeloos over te nemen. De operatie die nu gaande is, is een stap verder op een route die door Isra\u00ebl lang is voorbereid. Volhouden dat de ontvoering van de Isra\u00eblische militairen de huidige ronde van geweld heeft geopend, kan alleen als we afzien van de voortgaande annexatie van delen van de Westoever, de pogingen om de democratisch gekozen Palestijnse regering te ondermijnen en de bloedige bombardementen op Gaza in de maand voor de ontvoering. <\/p>\n
Misschien wel het belangrijkste element voor een begrip van de verhoudingen in dit conflict is de internationale dimensie. Ja, Hezbollah ontvangt wapens en diplomatieke steun van Iran en Syri\u00eb. Maar dit is niet de enige vorm van buitenlandse inmenging. Isra\u00ebl ontvangt zijn wapens en diplomatieke steun van de VS, de enige overgebleven militaire supermacht in de wereld. Ook de EU, inclusief Nederland, kiest ervoor de schuld van de huidige crisis bij Hezbollah te leggen en verder af te wachten \u2013 een houding waarvan alleen Isra\u00ebl voordeel heeft. <\/p>\n
Alleen door het huidige optreden van Isra\u00ebl te zien in de context van het Amerikaans-Britse project voor het Midden-Oosten en de \u2018oorlog tegen het terrorisme\u2019 kunnen we de etnische valkuilen ontwijken die verscholen liggen in de situatie. Dit is geen conflict tussen de Joden en de Arabieren, hoe graag sommige partijen aan beide zijden het conflict ook in deze termen zouden willen zien. Aan de ene kant houden de Arabische staten die het nauwst verbonden zijn met de VS zich angstvallig stil, aan de andere kant zijn er gelukkig groepen als \u2019Een Ander Joods Geluid\u2019 en individuen als Noam Chomsky die Isra\u00ebls claim op het alleenrecht te spreken voor de Joodse publieke opinie aanvechten. <\/p>\n
Ook de Amerikaanse steun voor Isra\u00ebl moet niet gezien worden in etnische termen. Niet een bijzondere voorliefde voor Joden bij christelijk rechts in de VS, maar Isra\u00ebls positie als enige stabiel pro-westerse mogendheid in het meest olierijke gebied van de wereld vormt de achtergrond voor Isra\u00ebls voorkeursbehandeling. <\/p>\n
Door de huidige crisis te gebruiken om via Hezbollah indirect ook de positie van Syri\u00eb en Iran in de regio aan te vallen, bewijst Isra\u00ebl opnieuw zijn nut voor zijn grootste donorland. Vooral Iran heeft altijd een sleutelpositie ingenomen in het streven naar \u2018hervorming\u2019 van het Midden-Oosten, waarmee de neoconservatieven in het Witte Huis de \u2018oorlog tegen het terrorisme\u2019 begonnen. Maar dit grote project lijkt vast te zijn gelopen in het zand van Afghanistan en Irak. De verkiezing van de Hamas-regering bevestigde hoezeer de VS niet in staat zijn de ontwikkelingen in de regio te sturen. <\/p>\n
De VS raken steeds verder verstrikt in deze knoop. Terugtrekken uit Afghanistan en Irak zou het grootste Amerikaanse gezichtsverlies sinds Vietnam betekenen, in een strategisch veel belangrijkere regio. Een nieuwe sprong naar voren door het openen van een extra front leek tot op heden geen optie door de problemen waarin de VS in Afghanistan en Irak al verkeren. Isra\u00ebl deelt deze Amerikaanse zorgen, maar wordt niet geremd door hun militaire problemen. Hoe disproportioneel het huidige Isra\u00eblische geweld ook is, vanuit het Witte Huis bekeken cre\u00ebert het openingen naar een nieuwe verschuiving van de krachtsverhoudingen in het Midden-Oosten in Amerikaans voordeel. <\/p>\n
Natuurlijk heeft de Isra\u00eblische premier Olmert zijn eigen agenda in de huidige confrontatie, en opereert hij niet alleen als kwartiermaker voor de VS. Isra\u00ebl ziet zijn kans af te rekenen met twee belangrijke tegenstanders: de Hamasregering in de bezette gebieden en Hezbollah. Maar als die belangen niet zouden samenvallen met de belangen van de VS hadden we een heel andere ontrafeling van de diplomatieke ontwikkelingen gezien. <\/p>\n
Het voorstel voor een internationale vredesmacht zoals dat nu op tafel ligt, en dat Isra\u00ebl steunt, verandert hier weinig aan. Isra\u00ebl mag nu zijn gang gaan, omdat het in essentie ook Amerika\u2019s oorlog voert. En in dat kader is het goed ons te herinneren wat die oorlog de wereld tot nu toe heeft gebracht: de verwoesting en bezetting van twee landen, de schande van Guantanamo Bay, Abu Ghraib en Hadita, en een toename in plaats van afname van het terrorisme wereldwijd. Verdere escalatie in het Midden-Oosten zal hieraan niets positiefs toevoegen. Tegenstanders van de Amerikaanse politiek in het Midden-Oosten moeten consequent zijn en eisen dat het Westen zijn openlijke en stilzwijgende steun voor Isra\u00ebl staakt. <\/p>\n
Miriyam Aouragh is mede-organisator van de demonstratie \u2018Luid de noodklok\u2019 afgelopen zaterdag in Amsterdam. Pepijn Brandon is hoofdredacteur van het maandblad De Socialist. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ingezonden stuk in Trouw, van Miriyam Aouragh en Pepijn Brandon. De huidige crisis geeft de Verenigde Staten de mogelijkheid om via Isra\u00ebl de positie van Syri\u00eb en Iran te ondermijnen. De berichtgeving over de oorlog in Libanon toont opnieuw Isra\u00ebls … Lees verder