{"id":2539,"date":"2006-08-03T08:59:49","date_gmt":"2006-08-03T06:59:49","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/08\/03\/nederland-kiest-voor-partijdigheid\/"},"modified":"2006-08-03T09:00:12","modified_gmt":"2006-08-03T07:00:12","slug":"nederland-kiest-voor-partijdigheid","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/08\/03\/nederland-kiest-voor-partijdigheid\/","title":{"rendered":"Nederland kiest voor partijdigheid"},"content":{"rendered":"<p>Te gast:<br \/>\n<strong>Nederland kiest voor partijdigheid in Midden-Oosten conflict<\/strong><br \/>\nDoor Dries van Agt en Martin Siepermann<\/p>\n<p>E\u00e9n hardnekkige mythe heeft de Nederlandse regering de afgelopen maanden ontzenuwd: dat haar Midden-Oostenbeleid evenwichtig zou zijn. De Palestijnen bejegende zij na de verkiezingsoverwinning van Hamas compromisloos. Nederland heeft actief bijgedragen aan Europese sancties tegen de Palestijnse Autoriteit, die neerkwamen op de be\u00ebindiging van alle financi\u00eble hulp en politieke contacten.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nDe rechtvaardiging van deze sancties lag in het gegeven dat de Hamas-regering niet bereid was te voldoen aan drie absolute voorwaarden van het zog. Kwartet: acceptatie van alle overeenkomsten die de Palestijnse Autoriteit eerder heeft getekend, het afzweren van alle geweld en erkenning van Isra\u00ebl. Dat Hamas al meer dan een jaar een eenzijdige wapenstilstand in acht nam, maakte voor het Nederlandse standpunt geen verschil. Hetzelfde gold voor signalen van gematigde krachten binnen Hamas dat onderhandelingen met Isra\u00ebl en de stichting van een Palestijnse staat binnen de grenzen van 1967 onder voorwaarden mogelijk zouden zijn. Die krachten zijn door de sancties verzwakt.<br \/>\nZelfs de gewisheid dat sancties vooral de Palestijnse burgerbevolking zouden treffen, deed er niet toe. Minister van Buitenlandse Zaken Ben Bot zei daarover: \u201cDe Palestijnen hebben zelf voor deze regering gekozen, dus ze zijn ook verantwoordelijk voor de gevolgen.\u201d<br \/>\nIn hetzelfde tijdsbestek viel Isra\u00ebl een tegenoverstelde benadering ten deel. Druk om de bouw van de muur in bezet gebied, de uitbreiding van nederzettingen en de annexatie van Oost-Jeruzalem te staken, bleef uit. De Haagse mantra was en is telkens dat deze kwesties via toekomstige, politieke onderhandelingen moeten worden opgelost.<br \/>\nWat voor de Nederlandse regering blijkbaar ook niet telt, is de mate waarin Isra\u00ebl de voorwaarden schendt die aan de Hamas-regering zijn gesteld. Ariel Sharon noemde de Oslo-akkoorden \u201cnull and void\u201d en verklaarde het vredesproces dood, ruim voor de verkiezingsoverwinning van Hamas. De Palestijnse Autoriteit werd geboycot en getroffen door grootschalig geweld, net als de Palestijnse burgerbevolking. Tot slot heeft geen enkele Isra\u00eblische regering het Palestijnse recht op zelfbeschikking erkend, laat staan een Palestijnse staat in de bezette gebieden. Integendeel.<br \/>\nToch hebben deze gedragingen geen invloed gehad op onze relatie met Isra\u00ebl. Die relatie is hechter dan ooit: eind 2004 werd onder Nederlands EU-voorzitterschap een bilateraal actieplan vastgesteld dat Isra\u00ebl spoedig een status zal geven die normaal alleen is weggelegd voor EU-lidstaten. De voordelen die daaruit voortvloeien, komen bovenop de economische, militaire, wetenschappelijke en culturele privileges die Isra\u00ebl al decennia geniet.<br \/>\nHet inzetten van de voordelen als drukmiddel staat niet ter discussie. Dat bevestigde minister Bot nog eens in antwoord op een Kamervraag van Lousewies van der Laan (D66). Van der Laan vroeg de minister in juli 2005 of de toekenning van voordelen uit het genoemde actieplan als een instrument zou worden ingezet om de mensenrechtensituatie in de bezette Palestijnse gebieden te verbeteren. Bot antwoordde dat dergelijke maatregelen \u201ctegen \u00e9\u00e9n of beide partijen de constructieve rol van de EU en\/of Nederland in het [vredes]proces kunnen ondermijnen en daarom niet aan de orde zijn\u201d.<br \/>\nMaar begin 2006 liet de Nederlandse steun voor sancties tegen de Palestijnen zien dat deze redenering alleen voor Isra\u00ebl opgaat. Sindsdien is duidelijk: Nederland kiest openlijk partij. Terwijl de Palestijnen worden onderworpen aan een zeer rigide vorm van voorwaardelijkheid, regeert in het geval van Isra\u00ebl de onvoorwaardelijkheid: privileges zijn niet gekoppeld aan goed gedrag van Isra\u00ebl.<br \/>\nTot welke excessen deze onvoorwaardelijkheid kan leiden, is in de actuele Midden-Oostencrisis gebleken. In een Kamerdebat van 21 juli jl. weigerde minister Bot een veroordeling uit te spreken over de Isra\u00eblische bombardementen op civiele doelen in de Gazastrook en Libanon. \u201cDit is nog niet het moment om Isra\u00ebl te veroordelen\u201d, zei Bot. Ook weigerde Bot zich te scharen achter de oproep van Kofi Annan voor een onmiddellijk staakt-het-vuren.<br \/>\nIsra\u00ebl weet zich dus door Nederland gesteund bij het waarmaken van zijn middeleeuwse dreigement om Libanon vijftig jaar terug in tijd te bombarderen. Het bloedbad in Qana, waar Isra\u00ebl tientallen Libanese kinderen doodde, is slechts de laatste illustratie van de gevolgen van deze barbaarse oorlogsvoering die in ons land op begrip en politieke steun kan rekenen en mede daardoor door Isra\u00ebl wordt toegepast.<br \/>\nHet Nederlandse streven een \u2018constructieve rol\u2019 te vervullen is hiermee natuurlijk niet gediend. Juist het gebrek aan voorwaardelijkheid ten aanzien van Isra\u00ebl heeft ons vermogen beschadigd een betekenisvolle rol te kunnen vervullen. Het signaal dat Nederland afgeeft, ontgaat de partijen niet. Isra\u00ebl kan ongehinderd doorgaan met beleid dat de twee-statenoplossing tot een farce reduceert, dat grote aantallen burgerslachtoffers veroorzaakt en dat regionale verharding en radicalisering in de hand werkt.<br \/>\nHet signaal richting de Palestijnen is niet minder schadelijk. Zij hebben geleerd dat Nederland weinig waarde aan de Palestijnse democratie hecht en Isra\u00ebls aanspraak op kolonisatie en annexatie de facto boven het Palestijnse recht op zelfbeschikking plaatst. Dat is koren op de molen van alle radicale krachten die al jaren roepen dat buitenlandse bemiddeling en diplomatieke onderhandelingen niets opleveren.<br \/>\nDe conclusie kan dan ook niet anders luiden dan dat Nederland bijdraagt aan het probleem en niet aan de oplossing. Een ongeloofwaardige en onwaardige positie voor een land dat zich juridische hoofdstad van de wereld waant en dat de wereldwijde bescherming van de mensenrechten tot speerpunt heeft verheven. Een kolossale misrekening voor een lidstaat van de EU, die baat heeft bij vrede en stabiliteit in het Midden-Oosten.<\/p>\n<p>Dries van Agt was van 1977 tot 1982 minister-president. Martin Siepermann is werkzaam bij United Civilians for Peace.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Te gast: Nederland kiest voor partijdigheid in Midden-Oosten conflict Door Dries van Agt en Martin Siepermann E\u00e9n hardnekkige mythe heeft de Nederlandse regering de afgelopen maanden ontzenuwd: dat haar Midden-Oostenbeleid evenwichtig zou zijn. De Palestijnen bejegende zij na de verkiezingsoverwinning &hellip; <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/08\/03\/nederland-kiest-voor-partijdigheid\/\">Lees verder <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,2,14],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2539"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2539"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2539\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2539"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2539"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2539"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}