Ik geef het op om elke dag de doden te melden. De doden in Libanon, Israel, en in Gaza. Want ook daar gaat het gewoon door. Of wat we intussen al als ‘gewoon’ beschouwen. Ze staan in de krant. Die van Gaza in de kleine berichten. Misschien ben ik niet de enige die er ziek van word en het eigenlijk het liefst niet meer wil weten. Ook mijn Palestijnse vrienden zijn stil. Moeten ze me weer vertellen dat het nog steeds even ellendig is?
\n
\nDe meningenstrijd gaat in de Nederlandse media ook gewoon door. Jannie Kuik, van het IKV (Trouw zaterdag) vindt dat we niet verder komen met het vijandbeeld van Israel als terroristische bezetter, en wijst daarbij vooral naar de demonstratie van 22 juli, naar GroenLinks en SP, en ’tal van maatschappelijke organisaties die zich het lot van de Palestijnen aantrekken. <\/p>\n
Hun ‘Israel-beeld’ is vooral gevormd door het Palestijns-Israelische conflict. Israel is daarin de bezetter die met harde hand optreedt, onschuldige burgers doodt en zich weinig gelegen laat liggen aan VN-resoluties of een, ook voor de Palestijnen rechtvaardige oplossing van het conflict. Israel wordt daarom gezien als het centrale probleem. Dat staat een objectieve en kritische beoordeling van het politieke proces (..)in de weg. <\/p><\/blockquote>\n
Is dat een vijandbeeld<\/em>, een ‘in steen gehouwen vijandbeeld’ nog wel? Ik vind dat Jannie Kuik heel netjes en zonder overdrijving heeft weergegeven wat ‘objectief en kritisch’ de feiten zijn. Of moeten we ontkennen dat er sprake is van een bezetting die met harde hand wordt uitgevoerd? Ontkennen we dat er veel burgers sneuvelen en is niet door een tal van mensenrechtenorganisaties en de VN geconstateerd dat er disproportioneel geweld wordt gebruikt, in sommige gevallen waarschijnlijk grenzend aan oorlogsmisdaden? Gaan we ontkennen dat Israel VN-resoluties aan z’n laars lapt? En mag ik daaruit, ik bevind me in goed gezelschap, misschien concluderen dat Israel (met de VS) inderdaad het centrale probleem is? Kuik geeft geen alternatief, behalve dat we maar oogkleppen moeten gaan kopen, en niet mogen waarnemen wat iedereen kan waarnemen; dat het centrale probleem een al veertig jaar durende militaire bezetting is. Inderdaad.<\/p>\n
Pax Christi zal volgens het IKV dan ook wel horen bij de organisaties die een in steen gehouwen vijandbeeld hebben, want Marjolein Wijninckx (Volkskrant zaterdag) schrijft kritisch over het zogenaamde evenwichtige Midden Oosten beleid van de Nederlandse regering. Nederland heeft het niet aangedurfd om in de EU te stemmen voor een oproep tot een onmiddelijk staakt-het-vuren, volgt daar mee de VS en laat de VN vallen. <\/p>\n
Nederland geeft weliswaar royaal noodhulp aan Libanon en de Palestijnse gebieden, maar durft politiek gezien ongeveer niks. ‘Nederland wil een evenwichtige benadering in een assymetrische en onevenwichtige situatie’. <\/p>\n
Sinds het begin van het vredesproces in de jaren ’90 horen we dat de Nederlandse regering ‘evenwichtig’ wil zijn. Daarmee doet ze onrecht aan de feitelijke situatie, waarin een staat, Israel, een burgerbevolking, de Palestijnen, met een interim-regering en een staat-in-wording bezet houdt. Een volk dat geen controle heeft over de eigen grenzen, geen leger heeft en economisch volkomen afhankelijk is van Israel en buitenlandse hulp. Al sinds de ondertekening van de Declaration of Principles <\/em>waarschuwt Pax Christi dat de EU tegenwicht moet bieden tegen deze ongelijke machtsbalans om te voorkomen dat de sterkste partij de uitkomst van de onderhandelingen dicteert. <\/p><\/blockquote>\n
De VS hebben hun eigen invloed ondermijnd door te weigeren te spreken met ’terroristen’ en staten die hen steunen. Dat betekent dat ze geen contact hebben met de Hamas-regering, noch met Hezbollah, Syrie en Iran. De EU steunde onmiddelijk de Amerikaanse boycot van de Hamas-regering, hetgeen ook een Europese rol onmogelijk maakte. Opnieuw spreekt Bot in zijn brief aan de Kamer van versterking van de Palestijnse president Abbas en ontkent daarmee de politieke realiteit. De sleutel tot de oplossing ligt niet in praten met de zeer verzwakte Abbas, maar met de Hamas-regering. <\/p><\/blockquote>\n
De EU heeft met de nieuwe crisis in het Midden-Oosten een (laatste?) kans van een payer<\/em> een player<\/em> te worden. Maar dat kan alleen als de EU in gesprek gaat met alle partijen die bij het conflict betrokken zijn en die allemaal hun grieven en belangen hebben, inclusief Hamas en Hezbollah, die trouwens beide deel uitmaken van een democratisch gekozen regering. <\/p><\/blockquote>\n
Wil de EU werkelijk een geloofwaardige, bemiddelende rol spelen, wanneer een nieuw vredesproces wordt ingezet?<\/p>\n
Het Oslo-proces heeft echter wel geleerd aan welke voorwaarden zo’n nieuw vredesproces moet voldoen: Van meet af aan moeten de cruciale pijnpunten op tafel komen, zoals de vaststelling van grenzen, de verdeling van het schaarse water en de kwestie van de Palestijnse vluchtelingen. Het internationaale recht moet worden geeerbiedigd. En de EU moet deze keer een actieve rol spelen om de ongelijke machtbalans in evenwicht te brengen en voor alle partijen bereid te zijn zowel wortel als stok in te zetten. Alle belanghebbenden moeten bij het proces worden betrokken, ook de Palestijnse vluchtelingen in de diaspora die tot op heden geen stem hebben in hun toekomstig lot.<\/p><\/blockquote>\n
Voor wie nog niet genoeg heeft: Al Ahram, het progressieve Egyptische weekblad heeft in de Engelstalige net-editie deze week een paar interessante artikelen. <\/p>\n
Jonathan Cook, woonachtig in Nazareth, en al eerder aanbevolen door Trees, schrijft over een feit dat Israel maar liever verzwijgt. Veel militaire installaties, ook ondergrondse, zijn vooral gebouwd in Galilea, waar veel Arabische Israeli’s wonen. Vaak dicht tegen de woonkernen aan. Dat lijkt niet per ongeluk zo te zijn. De vraag is dus wie ook weer burgers gebruikt als menselijk schild, en in dit geval: welke burgers. <\/p>\n
Trees heeft het me zelf laten zien, toen ik in Sakhnin was. Jonathan Cook mag niet meer schrijven dan dat hij weet dat het zo is, want uiteraard valt zulke informatie onder de militaire veiligheid, en aan Vanunu, die vele jaren in de gevangenis heeft gezeten omdat hij onthulde wat iedereen al wist en inmiddels niemand meer ontkent, dat Israel beschikt over massavernietigingswapens, kun je zien dat het menens is. Met name de Arabische bevolking heeft dus reden om bang te zijn om mee de lucht in te vliegen als er zo’n militaire installatie wordt geraakt. <\/p>\n
Dat weerhoudt ze er overigens niet van om in grote meerderheid achter het verzet te staan in Libanon, schrijft Cook. Verder meer over de propagandamachine die erg zijn best doet om Hezbollah verder te demoniseren. De Palestijnen in Israel die zowel vloeiend Ivriet als Arabisch spreken zijn degenen die heel goed kunnen zien welk deel van Nasrallah’s speeches worden uitgezonden op de Israelische tv – en hoe die worden vertaald.
\nGa naar Cook<\/a><\/p>\nKhalid Almayreh schrijft over Gaza. Het zag er naar uit dat er al bijna overeenstemming was over de uitlevering van soldaat Gilad Shalit, onder leiding van de Egyptische bemiddelaars, schrijft hij. Het probleem was nog dat Israel de vrijlating van Shalit met veel tamtam wil laten gebeuren, terwijl de vrijlating van Palestijnse gevangenen op een onbestemd moment zou moeten gebeuren, via de achterdeur, zodat de Palestijnen dat in de mediaoorlog uit zouden kunnen buiten als overwinning. Maar nu krabbelt Israel weer terug, in de hoop, zegt Almayreh, dat ze na de overwinning op Hezbollah eerst de daar gevangen soldaten terug kunnen krijgen zonder concessies te doen. Daar ziet het dus niet naar uit. Want Hezbollah is ver van verslagen, en bovendien vastberaden om de soldaten niet terug te geven zonder ruil van Libanese gevangenen, waar het hen om te beginnen om te doen was. Ook Shalit zit dus nog even vast. Slachtoffer, onder andere, van de mediaoorlog. Hier naar Almayreh.<\/a><\/p>\n
Ondertussen gaat de slag om de beeldvorming ook hier op mijn eigen PCtje door. Ik krijg om de haverklap opdrachten van www.giyus.org om even een kleine daad te plegen om Israels banier op te schonen. Met een kleine druk op de knop kunnen ik en 14.999 andere inschrijvers even een ‘verkeerd’ weblog bedelven met ‘betere informatie’, of een bericht naar vrienden te sturen, dat al die foto’s van ellende in Libanon gefaked zijn. Of nog wat mededelingen de wereld in sturen dat al die terroristen niet voor niets moslims zijn, die niet alleen Israel maar ook het hele Westen willen vernietigen. Het gaat heel simpel, je hoeft er zelf helemaal niet voor na te denken, je hoeft alleen maar te doen wat ze zeggen. Ik krijg net de pop-up binnen waarmee ik word opgeroepen om even de Syrische Ambassadeur in de VS te bestoken met het verwijt dat zij het zijn die Hezbollah van wapens voorzien. ‘Protest in three clicks’. Ik laat het voorlopig maar aan die andere 14.999 mensen over en volg het met interesse. Het geeft een fantastisch inkijkje in de Israelische propagandamachine. Voorlopig is het bereik nog engelstalig. In Nederland is het propagandamachientje daarbij vergeleken nog een kleuter, maar ze doen hun best, kan ik merken.
\nWaarover morgen meer. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Ik geef het op om elke dag de doden te melden. De doden in Libanon, Israel, en in Gaza. Want ook daar gaat het gewoon door. Of wat we intussen al als ‘gewoon’ beschouwen. Ze staan in de krant. Die … Lees verder