{"id":2601,"date":"2006-08-08T12:19:17","date_gmt":"2006-08-08T10:19:17","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/08\/08\/dagboek-7-augustus-2006\/"},"modified":"2011-08-06T19:12:53","modified_gmt":"2011-08-06T17:12:53","slug":"dagboek-7-augustus-2006","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/08\/08\/dagboek-7-augustus-2006\/","title":{"rendered":"Dagboek 8 augustus 2006"},"content":{"rendered":"

\"060807Demo<\/p>\n

Veel reacties te verwerken. Kwam maar laat toe aan dit dagboek, laat staan aan het volgende deel van de propagandaoorlog. Maar die komt. Ik moet ook nog veel mail beantwoorden. Umar, Rehab, komt.
\n
\n\"060807Demo<\/p>\n

\"060807Demo<\/p>\n

\"060807Demo<\/p>\n

Gisteren een wake van Amnesty International op de Dam, voor een onmiddelijk staakt het vuren, voor de burgers aan beide zijden. (Helaas was ook hier Gaza vergeten) Kleine groep mensen die er stond, waaronder ik, veel pers. Speech van de directeur Bart Stapert. De wake vond tegelijkertijd plaats in vele steden, waaronder Haifa en Beiroet. Dat er zo veel pers was heeft er natuurlijk mee te maken dat een zorgvuldig neutrale organisatie als Amnesty niet dagelijks demonstreert.
\nDe wat strenge koppen van de deelnemers hebben niet alleen te maken met de ernst van het onderwerp, maar ook met het feit dat die fakkels heet waren en we er op moesten letten dat ons haar niet in de fik ging. <\/p>\n

\"060807Demo<\/p>\n

\"060807Demo<\/p>\n

\"060807Demo<\/p>\n

Gisterochtend was ik nog even langs geweest bij een andere kleine demonstratie. ROOD<\/a> staat elke eerste maandag van de maand, als het alarm afgaat, te trommelen en lawaai te maken om aandacht te vestigen op een ander acuut onderwerp: een humaner vluchtelingenbeleid. Kreeg nog een SMSje van een Zuid Afrikaanse vriendin, ‘feliciteer me, vanaf vandaag ben ik illegaal, nu weet ik eindelijk wat ik ben’. We staan haar bij. <\/p>\n

\"060807Demo<\/p>\n

\"060807Demo<\/p>\n

\"060807Demo<\/p>\n

Verhaal vanochtend in Trouw, van verslaggever Eddo Rosenthal. Een hartekreet, waarmee hij te voorschijn komt vanachter de voor journalisten gepast geachte onpartijdigheid – die toch nooit lukt, want je hoort het altijd wel in woordkeuze, lichaamstaal, toon. En zoals ik al eens zei: ik ben meer voor heldere subjectiviteit dan voor schijnonpartijdigheid. Dan weet je wie je voor je hebt.<\/p>\n

Rosenthal is bang. ‘Niet eerder had ik zo sterk het gevoel correspondent te zijn in een land dat gedoemd is te verdwijnen’ schrijft hij. Ik kan me dat werkelijk voorstellen. Ook ik, van de andere kant afgekeken, vraag me dat voor het eerst af. <\/p>\n

Rosenthal ziet de toenemende beschietingen vanuit Libanon en de Gazastrook, en neemt waar wat ook niet te ontkennen valt: daar kan ook een geavanceerd leger niet tegenop; ‘het oppermachtige Israelische leger met zijn moderne oorlogsmachine staat nog steeds machteloos’. En wat als ook de Westoever kassam-raketten gaat maken? <\/p>\n

Ogenschijnlijk amateuristische Palestijnse guerillastrijders in de Gazastrook slagen er al maanden in om vrijwel dagelijks zelfgemaakte kassam-raketten af te vuren op nabijgelegen Israelische dorpen. Meestal vallen geen burgerslachtoffers. Wel wordt materiele schade aangericht, en waar het om gaat: tienduizenden Israeliers die op enkele kilometers afstand van de gazastrook wonen, hebben geen normaal leven meer. De israelische tegenterreur en de collectieve strafmaatregelen waaronder meer dan een miljoen Palestijnen in Gaza lijden, hebben geen einde kunnen maken aan de kassam-beschietingen.<\/p><\/blockquote>\n

De aanhoudende zware bombardementen van de Israelische luchtmacht in libanon blijken volkomen zinloos, en maken onnodig veel burgerslachtoffers. De dagelijkse regen aan katusha’s gaat onverminderd voort. <\/p><\/blockquote>\n

Ik denk dat Rosenthal gelijk heeft. We verschillen in visie op een belangrijk punt: een niet onbelangrijke kip-en-ei kwestie. Rosenthal wijt de bedreiging van Israel aan het fundamentalistische islamitische elan, de verschillende bewegingen als Hezbollah en Hamas, die met velen in de islamitische wereld het gemeenschappelijke streven hebben: weg met Israel. Maar je kunt ook onder ogen zien dat Hezbollah en Hamas een gevolg<\/em> zijn van de bezetting, de expansionistische politiek van de staat Israel, die nog steeds denkt met militaire middelen de heerschappij over de regio te kunnen houden. Niet onbelangrijk als je wilt beslissen wat Israel kan doen om die dreiging te keren. Niet nog meer militair geweld, zou je conclusie kunnen zijn, maar die trekt Rosenthal alleen impliciet. Voor vrede, inderdaad, als dat nog kan, moet je met je vijanden praten, in plaats van op ze te schieten, zeker als ze er steeds beter in worden om terug te schieten. <\/p>\n

Veel Israeliers zijn overlevenden of nakomelingen van overlevenden van de holocaust. De holocaust is een geslaagde poging tot de uitroeiing van het grootste gedeelte van het Europese Jodendom. Israel heeft zich tot op de tanden bewapend, opdat het niet opnieuw zal gebeuren. Het landje slaat wild om zich heen, schendt dagelijks de mensenrechten in Palestijnse gebieden, en bombardeert al wekenlang de hoofdstad van het buurland Libanon. Het zijn tekenen van onderdrukte radeloosheid, en de stille angst dat de Joodse staat het onderspit zal delven als de fundamentalistisch-islamitische tsunami aan blijft zwellen.
\nIk wou dat ik met overtuiging kon zeggen; zover komt het niet. Maar de vooruitzichten zijn somber. De laatste weken bezorgt mijn Jeruzalemse correspondentschap me dan ook slapeloze nachten.<\/p><\/blockquote>\n

Ik betrap mezelf op gevoelens van sympathie. En niet omdat Rosenthal mijn favoriete verslaggever was, al heel lang wint Conny Mus op RTL4 het voor mij van Eddo Rosenthal van de NOS, als ik het nieuws wil zien. Maar in de eerste plaats om de eerlijkheid, Rosenthal identificeert zich sterk met Israel. Dat kon je altijd door de kieren heen al horen. Maar nu zegt hij het gewoon. En vooral om de eerlijkheid waarmee hij toegeeft bang te zijn, en woorden geeft aan de radeloosheid die we wel kunnen vermoeden achter al die brallerige spierballentaal van het leger en de regering. Toegeven dat het zo niet gaat, toegeven dat Israel bang is het zo niet te redden, toegeven dat het inzicht groeit dat je met het sterkste leger niet van gehele bevolkingen kunt winnen, het zou het begin kunnen zijn van een kentering. En wie weet is het nog niet te laat, en redt Israel het wel. Op een andere manier. Misschien. <\/p>\n

In Tel Aviv werd weer gedemonstreerd. De groep wordt groter. Tienduizend werd er gezegd. Zie voor meer de website van het AIC <\/a>en van Gush Shalom<\/a>. Ik zie oude bekenden op de foto’s. Michael Warschawski onder andere. Naomi Chazzan met wie ik vele jaren geleden nog demonstreerde toen kolonisten in Silwan een Palestijnse familie uit hun huis hadden gegooid. Nog steeds in touw, de oude getrouwen.<\/p>\n

IMG_00331.jpg<\/p>\n

mikado1.jpg<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Veel reacties te verwerken. Kwam maar laat toe aan dit dagboek, laat staan aan het volgende deel van de propagandaoorlog. Maar die komt. Ik moet ook nog veel mail beantwoorden. Umar, Rehab, komt.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[2],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2601"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2601"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2601\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":56299,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2601\/revisions\/56299"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2601"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2601"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2601"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}