![060825armandol-003.jpg](\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2006\/08\/060825armandol-003.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Mijn Palestijnse vrienden zijn vertrokken, naar hun familie in Duitsland. Als alles goed gaat zie ik ze volgende week weer – in Cairo, waar ik net als Khaled een lezing zal houden op de eerste Arabische conferentie over terrorisme. Ik heb in de drukte mijn lezing nog niet voorbereid, het zag er een week geleden ook naar uit dat de conferentie niet door zou gaan. Maar ik zal mijn verhaal ophangen aan een provocerende opmerking van Fatima Mernissi, dat de jonge mannen die aanslagen plegen een product zijn van het Westen.
\n
\nDan moeten mijn vrienden zien dat ze weer terugkomen in Gaza. Ze weten nog niet hoe lang ze daar over zullen doen, hoelang ze in Egypte moeten blijven hangen, voor alle zekerheid hebben ze maar veel kleren meegenomen. Er wordt druk onderhandeld om de grens bij Rafah weer open te krijgen, en niet zoals nu, dat er steeds maar een paar honderd mensen doorkunnen voor de grens weer dicht gaat, en er aan beide zijden duizenden mensen al weken moeten wachten. Mensen die naar hun werk moeten, kinderen die naar school moeten, mensen die in Egypte medische behandeling nodig hebben of daar juist van terugkomen. Het is nog steeds vreselijk in Gaza. We hebben zolang mijn vrienden hier waren het nieuws maar een beetje verdrongen, maar binnenkort kom ik er weer op terug. Wel is er overeenkomst groeiende tussen Hamas en Fatah om te streven naar een nationale coalitieregering, precies zoals Khaled voorstelde. Daarmee zouden de westerse regeringen in ieder geval geen excuus meer hebben om de economische boycot voort te laten duren. <\/p>\n
De poezen lopen ondertussen verwonderd door het huis: waar is iedereen? Waar is het feest? En ik vind nog overal sporen, een jongenssok, een paar lege chipszakken onder de bank. <\/p>\n
Wachtend op de trein vroeg ik de jongens wat ze het leukst hadden gevonden. Walid zei: bij Joes thuis, en dat hij de vlag had uitgehangen, en de electronicawinkel. En die lekkere pizza. En de fiets. Wassim zei: het waterpistool, en de katten, vooral de oranje kat want die krabt niet, en naar het zwembad. Fida vond het het leukst om door de straten te lopen en de winkels te zien. En dobberen in het zwembad. Ze komen graag weer terug.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Mijn Palestijnse vrienden zijn vertrokken, naar hun familie in Duitsland. Als alles goed gaat zie ik ze volgende week weer – in Cairo, waar ik net als Khaled een lezing zal houden op de eerste Arabische conferentie over terrorisme. Ik … Lees verder