{"id":2819,"date":"2006-08-31T10:53:09","date_gmt":"2006-08-31T08:53:09","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/08\/31\/dagboek-31-augustus-2006\/"},"modified":"2012-05-17T10:07:12","modified_gmt":"2012-05-17T08:07:12","slug":"dagboek-31-augustus-2006","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/08\/31\/dagboek-31-augustus-2006\/","title":{"rendered":"Dagboek 31 augustus 2006"},"content":{"rendered":"

In de Volkskrant van vanochtend zet rabbijn Evers zich af tegen Hayo Meyer, het stuk <\/a>dat ook op dit weblog werd geplaatst. De redenatie van Evers, die eenvoudig niet ingaat op de bezwaren die Meyer heeft op de bezettingspolitiek van Israel, is simpel. Israel is een gevolg van het Europese anti-semitisme, dat overgenomen is door de Arabische wereld, en dat betekent dat ‘Europa en de Europeanen zichzelf en de Arabische wereld moed moeten betonen, en eindelijk zeggen: het land Israel is ontstaan door onze waanbeelden. Wij nemen de verantwoordelijkheid voor het bestaan en wij staan garant voor het voortbestaan’.
\n
\nDat zou dus betekenen dat Israel van ons een blanco cheque zou krijgen om maar te doen wat ze willen, en dat onze verantwoordelijkheid moet bestaan uit blind volgen of maar de andere kant opkijken als Israel alle mensenrechten, internationaal recht, VN resoluties, aan de laars lapt, en wij blijven zwijgen wanneer Israel niet alleen de gehele regio in oorlog houdt maar ook zichzelf ten gronde richt. Juist Hajo Meyer heeft duidelijk gemaakt dat die Europese verantwoordelijkheid voor het ontstaan van Israel maakt dat we niet blind mogen zijn voor de wandaden van Israel – die je niet weg kunt strepen tegen de vroegere wandaden van Europa, alsof je oude wandaden goed kunt maken met nieuwe wandaden. <\/p>\n

Eigenlijk geeft Evers, net als Meyer, antwoord op de steeds gestelde vraag waarom we ons nou zo veel drukker maken over Israel dan over, zeg, Darfur, of over de wandaden van islamitische groepen onderling – al staan hun conclusies diametraal tegenover elkaar. Omdat we, en terecht, een grote verantwoordelijkheid voelen voor Israel. We zijn ten slotte vergaand medeplichtig aan het ontstaan daarvan en ook medeverantwoordelijk, inderdaad, voor het voortbestaan van Israel. Maar dan kan de vraag op welke wijze <\/em>Israel voortbestaat en ten koste van wat, niet vermeden worden. Zoals rabbijn Evers wel doet. Solidariteit is nooit blind, rabbijn Evers. Je laat zelfs je beste vrienden niet wild om zich heen slaan of de afgrond inrijden, zoals ook Adam Keller van Gush Shalom stelde.<\/p>\n

Behalve het stuk van Evers krijgt het conservatisme vandaag weer eens alle ruimte in de Volkskrant. Een slaapverwekkende gehele pagina Bolkestein. Enig nieuw inzicht, enige gedachte die me in opwinding kan brengen of me er toe zal zetten om daar nog eens mijn tanden in te zetten? Nou nee. In het artikel komt ‘Ayaan’ weer eens langs, die door Bolkestein, zoals door zoveel mannen, stelselmatig als meisje wordt aangesproken. Zou hij het zelf leuk vinden voortdurend door Jan en alleman als ‘Frits’ te worden omschreven? Daar heb je Frits weer. Ha die Frits!<\/p>\n

Frits zet zich weer eens af tegen links, met hun kritiek op Hirsi Ali, en wil nog steeds niet zien dat die kritiek ook inhoud<\/em> heeft. Zo herhaalt hij nog eens de suggestie dat ‘multiculturaliteit’ bij links voorrang heeft boven de emancipatie van de vrouw. Frits heeft zich dus kennelijk nog steeds niet verdiept in de emancipatiegolf bij migrantenvrouwen en moslima’s, die Hirsi Ali niet bepaald zien als iemand die aan hun zijde stond. En blijft, zoals rechts dat al een tijdje doet, de emancipatie van vrouwen, waar hij noch andere rechtse politici ook maar in de verte enig aandeel aan geleverd hebben, kapen voor eigen doeleinden. Het lijkt hem ook ontgaan te zijn dat de migranten, waar een dubbel emancipatieproces plaats vindt, als migranten, en als vrouwen, massaal op links hebben gestemd. Omdat ze heel goed weten dat elke vorm van emancipatie gepaard moet gaan met sociaal-economische maatregelen, werk, wonen, opleiding, gelijke kansen, waar je vergeefs voor bij rechts aan zult kloppen. <\/p>\n

“Heeft Ayaan de islam beledigd? Hoe weet men wat beledigend is?” vraagt Frits zich retorisch af. Vraag het eens aan de islamitische Nederlanders, Frits. Zeker te veel moeite. <\/p>\n

In Trouw werd het een aantal moslim Nederlanders wel gevraagd. Een kort verslag van een gesprek tussen Hirsi Ali, en drie jonge mannen die aangeduid worden als Mehmet, Sam en Faysal. Zoals wel vaker blijkt dat Hirsi Ali, in gesprek, een veel soepeler mening verkondigt dan in de stukken die ze de wereld in heeft gestuurd. ‘We zijn het er over eens dat er mag worden nagedacht in de Islam’. Tja, als ze dat nou eerder zo had gezegd, in plaats van de suggestie dat er maar een islam is en dat ook de ‘gematigde’ moslims vanzelf wel weer naar de ‘zuivere’ islam zullen overgaan, dan had ze misschien bij de Nederlandse moslimgemeenschappen meer voet aan de grond gekregen. De jonge mannen illustreren vooral dat er vele wegen zijn naar Mekka. Mehmet vertelt dat hij als puber belangstelling had voor de politieke islam, maar keerde zich af van de extremisten en probeert nu andere jongeren voor radicalisme te behoden. Sam was eens fan van Bin Laden, maar heeft nu ontdekt dat de islam, zoals in de koran staat, geen dwang kent, en extremistische ideeen niet verenigbaar zijn met de koran. Faysal noemt fundamentalisten fascistoide, en vindt dat de hoofddoek niet islamitisch is. En alle drie beschouwen zichzelf als overtuigde moslims. <\/p>\n

Ik bedoel maar: zo gauw je Nederlandse moslims persoonlijk kent, of zoals ik jarenlang in een moslimgemeenschap als Gaza hebt gewerkt en er vrienden hebt, weet je van zeer nabij dat moslims net zo divers zijn als andere bevolkingsgroepen, en dat elke poging om ze in een simpel zwart-wit schema te passen niet deugt. Zoals in de recente poging, ook in Trouw, van Anne-Marie Delcambre, de gematigde islam bestaat niet. ,,Er is geen goede en slechte islam, zoals er ook geen gematigde islam bestaat. Gematigde moslims bestaan wel, maar:, dat zijn degenen die een deel van hun geloof links laten liggen.\u2019\u2019 Nu laten de jonge mannen zien, en ik sprak al een reeks van jonge vrouwen, dat er juist nu en juist hier sprake is van een vernieuwingsbeweging: tweede generatie migrantenjongeren die een onderscheid maken tussen geloof en de met de ouders meegekomen traditionele opvattingen, die hun geloof opnieuw onderzoeken – en vaak tot de ontdekking komen dat dat geloof heel goed met emancipatie in overeenstemming te brengen is. Dat zijn nu juist niet<\/em> de moslims die hun geloof links laten liggen, al zijn die er uiteraard ook, maar die het opnieuw ontdekken en daar bijdetijds vorm aan geven. In het schema van Delcambre bestaan die dus niet. En dat is nogal dom, want juist van hen moeten we het hebben. <\/p>\n

Het boek van Trouw redacteur Kustaw Bessems, waar het artikel een fragment van is, ‘En dat in Nederland! De roerige jaren sinds 11 september’, verschijnt op 10 september. Ik hoop dat de verhalen van de drie jonge mannen, zoals die nu heel kort zijn aangegeven, daar meer ruimte in krijgen. Zoals ik dergelijke verhalen heel goed ken van jonge vrouwen die binnen de islam zochten naar aanknopingspunten voor hun emancipatie – en die ook vonden. We moeten veel meer horen van de mensen zelf. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In de Volkskrant van vanochtend zet rabbijn Evers zich af tegen Hayo Meyer, het stuk dat ook op dit weblog werd geplaatst. De redenatie van Evers, die eenvoudig niet ingaat op de bezwaren die Meyer heeft op de bezettingspolitiek van … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[145,2],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2819"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2819"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2819\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":78926,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2819\/revisions\/78926"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2819"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2819"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2819"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}