{"id":30817,"date":"2010-12-18T12:03:07","date_gmt":"2010-12-18T11:03:07","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2010\/12\/18\/"},"modified":"2011-07-25T11:18:44","modified_gmt":"2011-07-25T09:18:44","slug":"aan-de-andere-kant-van-de-deur","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2010\/12\/18\/aan-de-andere-kant-van-de-deur\/","title":{"rendered":"Aan de andere kant van de deur"},"content":{"rendered":"

\"\"
\n(Michel Fakkeldij<\/em>)<\/p>\n

Soms nodigt iemand van onze fractie een paar mensen uit om een bezoekje te brengen aan de Eerste Kamer, en met ons mee te lunchen. We zitten er tenslotte namens hen, iedereen die wil kan komen kijken maar weinig mensen weten dat of maken er gebruik van. We hadden twee weken terug een paar speciale gasten, twee ‘dichters zonder dak’. Michel Fakkeldij en Frank Vaatstra.
\n
\nZe maken deel uit van de Straatjournaal Schrijfclub uit Haarlem, een groep van dak- en thuislozen die wekelijks bijeen komen om stukjes en gedichten te schrijven. Pas kwamen er vier mooi verzorgde bundeltjes gedichten uit, en twee van de dichters kwamen in Den Haag voorlezen en met ons praten.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"
\n(Frank Vaatstra)<\/em><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Dat was nou eens heel wat anders dan een politiek debat. Zulke gesprekken met mensen die op een punt in hun leven in een spiraal terecht zijn gekomen waardoor ze hun thuis verloren maken mij er altijd van bewust hoe toevallig dat kan zijn, dat de een een ordentelijke burger is die het vanzelfsprekend vindt om ’thuis’ te kunnen zeggen, en een ander die door een crisis in zijn leven aan de andere kant van de deur terecht is gekomen. Mensen die vaak niet alleen het dak boven hun hoofd maar ook hun gevoel van eigenwaarde kwijt zijn – precies dat wat je nodig hebt om er ook weer uit te komen. Dus is het hartverwarmend om te zien dat er ook mensen zijn die met een beetje hulp weer uit het dal komen, en opnieuw ontdekken dat ze helemaal de moeite waard zijn, dat ze wat te zeggen hebben over het leven, en dat het goed is om naar ze te luisteren. <\/p>\n

Een gedicht van Frank Vaatstra, toepasselijk:<\/p>\n

Politicus<\/strong><\/p>\n

Ik ben een eik, die trots en standvastig
\nDe storm doorstaat<\/p>\n

Dan ben ik een wilg, die tranend haar takken
\nOver de sloot heen slaat<\/p>\n

Dan ben ik weer een den, die krampachtig haar naalden
\nNiet wil laten gaan<\/p>\n

Maar uiteindelijk, ben ik het riet
\nDat zich door de wind alle kanten op laat gaan.<\/p>\n

Een een gedicht van Michel Fakkeldij:<\/p>\n

Levende stad<\/strong><\/p>\n

De stad vertelt haar verhaal.
\nOver geluk en chaos,
\nover zomers vol liefde, En winters zo koud en kil.<\/p>\n

Ze vertelt wat het betekent,
\nOm aan de andere kant
\nVan de deur te staan,
\nEn de tijd voorbij te zien gaan.<\/p>\n

Als ze verandert…
\nVeranderen de mensen mee.
\nMaar \u00e9\u00e9n ding blijft constant<\/p>\n

De mens van de straat
\nWeerspiegelt hoe de stad zich voelt.<\/p>\n

En dan nog \u00e9\u00e9n, vanwege de sneeuw, ook van Fakkeldij: <\/p>\n

De koude winter<\/strong><\/p>\n

De koude winter grijpt mij om de keel,
\nEn ik voel de straat onder mij glad worden.
\nMet elke stap die ik dan neem
\nWord ik onzeker en bang!
\nBang dat ik gigantisch op mijn bek ga,
\nEn onzeker of ik wel weer op kan krabbelen.
\nIk vervolg rustig mijn weg,
\nEn ik bemerk dat ik grip verlies!
\nNiet de grip over de weg die ik ga,
\nMaar over mijn uiteindelijke doel.
\nHet doel wat iedereen wil in deze tijd.
\nDroog, warm en geborgen zijn. <\/p>\n

\"\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

(Michel Fakkeldij) Soms nodigt iemand van onze fractie een paar mensen uit om een bezoekje te brengen aan de Eerste Kamer, en met ons mee te lunchen. We zitten er tenslotte namens hen, iedereen die wil kan komen kijken maar … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1],"tags":[28],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30817"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=30817"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30817\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":51739,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30817\/revisions\/51739"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=30817"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=30817"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=30817"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}