We zijn nu uitgedonnerd maar we albayrakken nog even voort. Ik kwam Nebahat gisteren in het restaurant van de Tweede Kamer tegen en kon haar even sterkte wensen. Ze zag er monter en vastberaden uit, die laat zich gelukkig niet kisten. <\/p>\n
PvdAer Ed van Thijn twijfelt niet aan het genocideachtige karakter van wat er toen met de Armeniers gebeurde, maar, zegt hij, we kunnen niet generaties lang leven op basis van haat en wraakgevoelens. Hoe dan ook wordt het nu te veel op de spits gedreven vindt hij. Wat er wel moet gebeuren: Een Turks-Armeense commissie die historisch onderzoek doet, waardoor de beide landen tot elkaar kunnen worden gebracht.
\n
\nVindt Femke Halsema van GroenLinks ook. Ze maakt bezwaar tegen de eis die er aan Turks-Nederlandse politici wordt gesteld, die tot onrust leidt in de Turkse gemeenschap. Binnen GroenLinks is de Armeense kwestie geen thema, zegt ze vanochtend in Trouw. Wel heeft ze moeite met de manier waarop Albayrak onder de loep wordt genomen. Aan de Turkse Nederlanders wordt toch een dubbele loyaliteitseis gesteld. <\/p>\n
En de SP heeft bij monde van buitenland-woordvoerder Harry van Bommel ook een verklaring uit doen gaan.<\/p>\n
De Armeense kwestie<\/p>\n
Al enige jaren vraagt de SP aabdacht voor de massamoorden die in 1915 in Turkijke op de Armeniers plaatshad. Eind 2003 diende Van Bommel een motie in waarin de regering werd verzocht er bij Turkije op aan te dringen een onafhankelijk wetesnchappelijk onderzoek te laten doen naar de massamoord van 1915. De formulering was opzettelijk zo gekozen omdat een motie met het woord genocide geen steun zou krijgen. Overigens haalde deze motie ook onvoldoende steun.<\/p>\n
Eind 2004 kreeg de motie van Rouvoet en anderen over dit onderwerp unanieme steun. In die motie, gericht op de onderhandelingen met Turkijke over toetreding tot de EU, wordt de regering verzocht om in het kader van die gesprekken ‘voortdurend en nadrukkelijk de erkenning van de Armeense genocide aan de orde te stellen.’ De SP heeft met betrekking tot deze kwestie steeds het volgende standpunt ingenomen:<\/p>\n
1. De gebeurtenissen in de genoemde periode hebben alle kenmerken van genocide. Het is van belang dat alle dossiers zowel in Turkijke als in Armenie hierover worden geopend.
\n2. Het is relevant deze kwestie te betrekken bij de gesprekken tussen de EU en Turkije over toetreding tot de EU. Feitelijk gaat het om de wijze waarop Turkije omging en omgaat met minderheden en daarmee is het een mensenrechtenkwestie. Dat is van belang bijvoorbeeld in verband met de Koerdische kwestie nu.
\n3. De wijze waarop deze kwestie in de Nederlandse politiek opeens als lakmoesproef voor (kandidaat-)politici wordt gebruikt, is volstrekt verwerpelijk. Het leidt tot polarisatie en het speelt Turkse nationalisten in de kaart. Het is op de eerste plaats de Turkse overheid die met het verleden in het reine dient te komen.<\/p>\nHet is voor alle partijen van groot belang deze slepende zaak nu niet verder te laten escaleren. Er dienst te worden gewerkt aan meer begrip en verzoening zodat bevolkingsgroepen in Nederland maar vooral in Turkijke en Armenier gezamenlijk kunnen werken aan een toekomst waarin respect voor mensenrechten en voorspoed voor al die bevolkingsgroepen centraal staan. <\/p><\/blockquote>\n
Haci Karacer, voormalig voorzitter van Milli Gorus, vooraanstaand lid van de Turkse gemeenschap, vindt dat het teveel een Nederlandse kwestie is geworden. De partijen hebben er zo paniekerig op gereageerd dat de zaak zwaar overtrokken wordt. In dit soort crisissituaties doen partijen geen beroep op de mensen die werkelijk weten wat er speelt. In dit geval: de allochtonen. Daaraan zie je weer dat de integratie nog niet eens in de kinderschoenen staat. <\/p>\n
In Turkije is de moord op de Armeniers heel lang als een leugen afgedaan, maar er is een kentering. Dat er gewoordm is, wordt in steeds bredere kring erkend. De vraag is nog of alle schuld inderdaad bij de Turken ligt en of je het als volkenmoord moet beschouwen. Het Turkse kabinet heeft voorgesteld een internationale commissie daarover te laten oordelen. Turkije wil zich neerleggen bij dat oordeel. Een vergaande stap.<\/p>\n
En de schrijver Orhan Pamuk dan, die voor het gerecht werd gedaagd omdat hij het woord genocide had gebruikt, vraagt de verslaggever van de Volkskrant. Maracer: “Ja. Maar hij werd vrijgesproken. Ik pleit er alleen voor de tijd te gunnen. Gun de Turken de tijd om de confrontatie met hun geschiedenis aan te gaan, anders wakker je nationalistische of fascistische gevoelens aan. Maar zorg dat het niet ontaardt in onverschilligheid.”<\/p>\n
Hij blijft overigens PvdA stemmen. Een van de studentes die gisteren met een groep Turks-Nederlandse jongeren demonstreerden voor het hoodbureau van de PvdA niet. Een studente: “Die ophef is echt belachelijk. De Nederlandse politiek zet allochtonen en autochtonen tegenover elkaar”. Maar een andere studente blijft nummer twee op de lijst, Nebahat Albayrak steunen: “We hebben haar nodig. Omdat zij ons toch, als kind van migranten, goed begrijpt”. <\/p>\n
Overigens zullen de Turkse Nederlanders, volgens de peilingen van Foquz Etnomarketing, nog steeds op de PvdA blijven stemmen. Slechts 0,3 procent zullen hun stemmen inleveren. Maar dat ligt anders bij de andere allochtone bevolkingsgroepen. Marokkaanse Nederlanders, maar ook Surinaamse en Antilliaanse blijven wel links stemmen, maar minder dan voorheen op de PvdA. De PvdA blijft onder allochtonen de grootste partij (37,2 procent, maar de SP verdubbelt in aanhang (10,5 procent) en GroenLinks krijgt 14,2 procent. En 73,6 procent is van plan te gaan stemmen. Volkskrant vanochtend.
\nZie ook Frontpage Fok, dank je Colette. <\/a><\/p>\nMisschien gaan we nu een tijdje azoughen in plaats van albayrakken. In de Tweede Kamer heeft Naima Azough minister Verdonk een beetje getergd door met haar twee paspoorten te zwaaien. Gelijk heeft ze. Het is weer een van Verdonks onzinnige plannen. Die denkt dat een dubbele nationaliteit per definitie ook dubbele loyaliteit is, en in haar simplistisch denken gaat elke loyaliteit aan het land van de ouders af<\/em> van de loyaliteit aan Nederland, en dat moet dus verboden worden. <\/p>\n
De gedachtengang erachter is dat je loyaliteit kunt meten in een emmertje, en dat dat emmertje leeg raakt. Volgens dezelfde redenatie kan ik niet tegelijk even veel houden van mijn moeder en van mijn vader. Als ik teveel van mijn moeder houdt gaat dan van mijn vader af. Wij hebben ons hier uiteraard nooit druk gemaakt over Nederlanders die naar Canada gaan en daar na dertig jaar thuis nog Nederlands met elkaar spreken, hagelslag importeren en sinterklaas vieren. De Canadese regering is niet zo achterlijk om elk vertoon van vaderlandsliefde op te vatten als gericht tegen het nieuwe moederland. Maar voormalig gevangenis-directeur Verdonk wil korte metten maken met de gedachte dat je ook banden kunt hebben met waar je vandaan komt en tegelijk een volwaardig en loyaal burger kunt zijn in je nieuwe land. <\/p>\n
Er zijn veel redenen waarom Nederlandse burgers een dubbele nationaliteit kunnen hebben, waaronder ook hele praktische. Daar zijn ook mensen bij met Zweedse of Canadese naast de Nederlandse nationaliteit. Maar daar maakt zich uiteraard niemand druk over. Het gaat natuurlijk om Turkije en Marokko. De gewantrouwde nationaliteiten. De migranten en migrantenkinderen die permanent toelatingsexamen moeten blijven doen, als het aan Verdonk ligt. Want wanneer ben je eindelijk Nederlander genoeg? Er komt dagelijks wel weer een nieuwe eis bij, van het veroordelen van de Armeense genocide, nooit meer Turks of Berbers praten op straat, tot het weggooien van je tweede paspoort. <\/p>\n
Er is geen enkele aanwijzing voor dat banden met het land van de ouders de nieuwe loyaliteit in de weg staan. Neem Azough zelf: geintegreerder en geemancipeerder heb je ze niet. Meer participeren in de Nederlandse samenleving dan parlementslid zijn kan haast niet. Is Azough geen volwaardige burger omdat ze nog banden heeft met Marokko? <\/p>\n
Wel is zichtbaar dat migranten die zich hier niet welkom voelen zich meer blijven orienteren op het land van herkomst en langer dromen blijven koesteren van nog eens teruggaan. Neem het ze kwalijk. Verdonk denkt dat je loyaliteit af kunt dwingen. En ziet, bot als altijd, niet dat je daarmee nu juist exact het tegendeel veroorzaakt. Wie kan er van een land houden waar je gedwongen wordt dat wat je dierbaar is en dat wat je bent te verloochenen? Mag je alleen op je moeder rekenen als je je vader wegdoet?
\nDus hulde voor Naima Azough. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"We zijn nu uitgedonnerd maar we albayrakken nog even voort. Ik kwam Nebahat gisteren in het restaurant van de Tweede Kamer tegen en kon haar even sterkte wensen. Ze zag er monter en vastberaden uit, die laat zich gelukkig niet … Lees verder