{"id":3414,"date":"2006-10-11T08:59:46","date_gmt":"2006-10-11T06:59:46","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/10\/11\/moord-in-amsterdam\/"},"modified":"2006-10-11T09:01:20","modified_gmt":"2006-10-11T07:01:20","slug":"moord-in-amsterdam","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/10\/11\/moord-in-amsterdam\/","title":{"rendered":"Moord in Amsterdam"},"content":{"rendered":"

Klompen, kaas en tulpen waren het. Toen het homohuwelijk, coffeeshops waar je geen koffie kon krijgen, en euthanasie –‘mercy killings’ <\/em>-waar Nederland in de VS om beroemd was. Maar dat is ingehaald. In de laatste New York Review of Books staat ‘Murder in Amsterdam’ <\/em>op het omslag. Amsterdam is nu beroemd om het feit dat er een filmmaker werd vermoord door een extremistische moslim. Een artikel van Timothy Garton Ash, naar aanleiding van het boek van Buruma, en The Caged Virgin<\/em>, van Hirsi Ali.
\n
\nAsh is afkomstig uit ‘Oxford, Eurabia’ zoals hij met ironie zegt. Het is snel duidelijk waar hij staat, in de gepolariseerde discussie over migranten cq moslims in Europa. Hij komt dagelijks in kontakt met de Britse moslims die afkomstig zijn uit Pakistan, India of Bangladesh – voornamelijk vreedzame, hardwerkende en zich netjes aan de wet houdende burgers – wat hij niet over alle ’true-born native Englishmen’ <\/em>kan zeggen. <\/p>\n

In Frankrijk sprak hij met Abdelaziz Eljouhari, de zoon van een Berbers-Marokkaanse migrant. Over het ‘republikeinse model’ waar Frankrijk zo prat op gaat. Woedend zegt hij: in de praktijk betekent dat dat als ik Frans spreek, Jean-Daniel heet, blauwe ogen en blond haar heb, ik als Frans gezien wordt. Maar niet als je Abdelaziz heet, een donkere huid hebt en ook nog moslim bent, dan gaat die republiek niet op. Hoe staat het met de libert\u00e9, \u00e9galit\u00e9 <\/em>en fraternit\u00e9<\/em>? Wat voor vrijheid is er voor ons, welke gelijkheid, en waar is de broederschap? <\/p>\n

Waar het over gaat is de vervreemding van de tussen-generatie. Jonge mannen en vrouwen die in Europa zijn geboren, die hier immigrant zijn en daar emigrant en nergens echt thuis. Wat niet beter wordt gemaakt door het wantrouwen en ressentiment van witte, christelijke of post-christelijke Europeanen, en zeker niet door de opkomst van populistische anti-migranten partijen. En dat heeft weer bijgedragen aan de terroristische aanvallen, die van 9\/11, van Madrid en Londen, en niet te vergeten de moord op Theo van Gogh. <\/p>\n

Europa’s problemen met de moslims wordt vanuit de VS vaak gezien in stereotype beelden, als het gevolg van het ruggegraatloze, anti-Amerikaanse, antisemitische ‘Eurabia’ (term van Bat Ye’or) met regeringen die zich onder de voet laten lopen door – ja wat? Door de islam, moslims, islamisten, Arabieren, migranten, mensen met een donkere huid, door terroristen – meestal hopeloos op een hoop gegooid. In de meeste Europese landen bestaat er volgens Ash naast de gewone, ouderwetse discriminatie van mensen met een donkere huid en vreemde namen en accenten nu een specifieke variant van racisme: het vooroordeel dat we islamofobie noemen. <\/p>\n

Het is interessant: er wonen 14 miljoen moslims in Rusland, daar hebben we ons in Europa nooit druk over gemaakt. Ook niet over de al eeuwenoude moslimgemeenschappen in de Balkanlanden. Terwijl de 70 miljoen moslims die al lang in de seculiere staat Turkije wonen wel als probleem worden gezien. Het gaat dus specifiek om migranten. Om de 15 miljoen migranten die recentelijk naar Europa zijn gekomen. Die in sommige wijken van grote steden de meerderheid uitmaken, en die overwegend jong zijn, velen van hen arm en werkloos, thuisloos tussen twee werelden in, en in de verleiding om toe te geven aan drugs, criminaliteit of politiek en religieus extremisme. <\/p>\n

Wanneer wij in Europa niet in staat zijn om de mensen als Abdelaziz en zijn kinderen het gevoel te geven dat ze hier thuis zijn, als nieuwe, islamitische Europeanen, als we ze niet gaan zien als een potentiele bijdrage aan de cultuur, aan de economie, als verjonging van de vergrijzende Europese gemeenschappen, dan wachten ons nog vele explosies, voorspelt Ash. <\/p>\n

Ash heeft met instemming het boek van Ian Buruma gelezen, in het engels, onder de titel “Murder in Amsterdam<\/em>“. In Nederland verschenen als Dood van een gezonde roker<\/em>. Hij ziet, net als Buruma, Mohammed Bouyeri als een van die jonge mannen van de in-between people.<\/em> . De jonge mannen die eerst meegingen in de vrijheid van de westerse cultuur, inclusief drank en vrije seks, om zich er vervolgens, onder invloed van de van het internet bij elkaar geraapte radicale islam geheel van af te keren. Die kleine groep van potentiele zelfmoord-moordenaars zijn duidelijk niet representatief voor de grote meerderheid van vreedzaam in Europa levende moslims, maar ze zijn zonder twijfel wel een symptoom van een bredere vervreemding van de kinderen van de moslim migranten. <\/p>\n

Ash maakte zelf kennis met de inmiddels ook in de VS vermaarde Ayaan Hirsi Ali, en uit zijn respect voor haar dapperheid en oprechtheid. Maar vraagt zich tegelijkertijd af of ze ook zo’n media impact had gehad als ze toevallig klein, dik en loensend was geweest. En dat hij haar moed hoog acht betekent niet dat hij het met haar visie eens is. Wat ons in het manifest dat nu ook in het engels vertaald is verkocht wordt als een oproep tot bevrijding van moslimvrouwen komt vooral neer op een oproep aan vrouwen om zich van<\/em> de islam te bevrijden, schrijft Ash. De verhalen die ze vertelt over genitale mutilatie, over gedwongen huwelijken en eerwraak zijn ongeteijfeld waar, en het is haar verdienste om onze aandacht te vestigen op deze misstanden, maar tegelijk maken andere moslimvrouwen ons duidelijk dat het niet juist is om die misstanden te wijten aan de islam, in plaats van aan specifieke nationale en locale culturen. <\/p>\n

Hirsi Ali is een dappere, outspoken<\/em>, en tamelijk simplistische Verlichtings-fundamentalist, concludeert Ash. In een patroon dat welbekend is aan de historici met kennis van politieke intellectuelen, is ze van het ene extreem doorgeschoten naar het andere, met een emotionele energie die perfect is beschreven door Shakespeare: “As the heresies that men do leave\/ are hated most of those they did deceive<\/em>“. De ketterijen worden het meest gehaat door diegenen de er zich eerst door lieten misleiden. En dat is waaromz e zo’n heldin is geworden van menig seculiere Europese intellectueel, die zelf een Verlichtingsfundamentalist is. Veel van hen denken dat Erupa een betere plaats zou zijn wanneer het geheel gebaseerd zou zijn op een seculier humanisme. Misschien hebben ze gelijk, zegt Ash, die er tussen haakjes aan toevoegt Verlichtingsfundamentalisten te hebben onder zijn beste vrienden. Maar laten we ondertussen niet net doen alsof we daarmee geen frontale aanval plegen op de islam. <\/p>\n

Ik ervaar het als vergaand schaamtevol voor Nederland en voor Eruopa dat we iemand als Ayaan Hirsi Ali niet binnen boord hebben kunnen houden, zegt Ash. Maar laten we niet geloven dat zij in staat was om de weg voorwaarts aan te geven voor de moslims in Eruopa. Zeker niet in de jaren die komen. Een politiek die gebaseerd is op de verwachting dat miljoenen moslims van de ene op de andere dag het geloof van hun vaders en meoders vaarweol zullen zeggen is eenvoudigweg onrealistisch. En als ze van ons de boodschap krijgen dat de enige manier om als Europeaan geaccepteerd te worden is als ze hun geloof opgeven dan worden ze dus geen Europeaan. De seculiere Europeanen die dat van moslims eisen, en willen dat zij hun geloof overnemen, dat van het seculiere humanisme, zijn net zo intolerant als de islamitische jihadisten die willen dat wij hun geloof overnemen. Maar, zeggen de Verlichtingsfundamentalisten dan, ons geloof is gebaseerd op de Rede! Waarop zij zullen antwoorden, en ons geloof is gebaseerd op de Waarheid!<\/p>\n

Wat er moet gebeuren? Many different things in different places. <\/em> We moeten beslissen wat er essentieel is aan de Europese manier van leven, en waarover valt te onderhandelen, zegt Ash. Ik kan het zo met hem eens zijn. Er zijn zaken die we heel makkelijk kunnen laten, dat mensen zich kleden zoals ze willen, dat ze een plek hebben waar ze kunnen bidden. Er zijn zaken waarover we niet willen onderhandelen, zoals de gelijke rechten voor vrouwen en mannen (die ook hier nog allesbehalve voltooid is) en geen discriminatie, ook niet van homo’s. Wat daarvoor moet verdwijnen is die heilige angst voor de glijdende schaal: geef ze een vinger (een moskee, een school) en ze nemen de hele hand en straks wordt hier de sharia ingevoerd.<\/p>\n

De vrijheid van meningsuiting moet verdedigd blijven, vindt Ash. Die wordt bedreigd door de Mohammed B’s die zeggen, als je dat zegt heb ik het recht je te doden. Maar evenzeer moet de vrijheid van meningsuiting verdedigd worden op de multuculturalistische neiging om het maar nergens over te hebben: “als jij mijn taboe respecteert, respecteer ik het jouwe”. <\/p>\n

Politie, justitie en veiligheidsdiensten moeten er alles aan doen om potentiele terroristen op te pakken voor ze tot handelen overgaan. In de eerste plaats vanwege de mogelijke slachtoffers, maar ook omdat elke terroristische daad opnieuw het wantrouwen tussen moslim en niet-moslims in Europa verhevigt. <\/p>\n

Dan de sociaal-economische voorwaarden: werk, en er voor zorgen dat moslims een behoorlijke kans hebben op een baan. Fatsoenlijke woonomstandigheden. Lastig, zegt Ash, omdat elke poging om de migrantenbevolking beter te huisvesten door de gevestigde autochtonen gezien kan worden als een voorkeursbehandeling. En dat leidt weer tot meer stemmen voor populistisch rechts.<\/p>\n

Zeker zouden er ook problemen zijn met migranten wanneer er al een bloeiende, onafhankelijke Palestijnse staat zou zijn. Maar dat die er niet is, en er oorlog wordt gevoerd in Irak, helpt in ieder geval niet. Bij een recente peiling zei een derde van de jonge Britse moslims dat de juli aanslagen gerechtvaardigd werden door de steun van Engeland aan de ‘war on terror’<\/em>. <\/p>\n

En dan is het verstandig om die versies van de islam aan te moedigen en te ondersteunen die in overeenstemming zijn met een modern en democratisch Europa. Die zijn bijvoorbeeld te vinden in de figuur van Tariq Ramadan, hoewel gewantrouwd door lins in frankrijk en rechts in de VS, die een inspiratiebron is voor veel jonge Europese moslims. Terwijl de ‘Eurarabianisten’ denken dat het terrorisme zal toenemen als er meer moslims komen, (Wilders’ tsunami) , zegt Ramadan dat er minder terrorisme zal zijn als er meer moslims Europeanen zijn geworden – je kunt een goede moslim zijn en een goede Europeaan, is zijn boodschap. <\/p>\n

Deze opdrachten zijn een uitdaging voor Euopese samenlevingen en Europese regeringen. Het zijn ook de persoonlijke houdingen en het gedrag van miljoenen niet-islamitische Europeanen, die het dagelijks in handen hebben om er voor te zorgen dat moslims zich thuis gaan voelen in Europa. Samen met de peroonlijke keuzes van de miljoenen moslims, en de voorbeelden die hun spirituele en politieke leiders afgeven.<\/p>\n

Ash:<\/p>\n

Is it likely that Europeans will rise to this challenge? I fear not. Is it still possible? Yes. But it is already five minutes to midnight – and we are drinking in the last chance saloon.<\/p><\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Klompen, kaas en tulpen waren het. Toen het homohuwelijk, coffeeshops waar je geen koffie kon krijgen, en euthanasie –‘mercy killings’ -waar Nederland in de VS om beroemd was. Maar dat is ingehaald. In de laatste New York Review of Books … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,6],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3414"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3414"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3414\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3414"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3414"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3414"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}