{"id":3424,"date":"2006-10-13T11:21:43","date_gmt":"2006-10-13T09:21:43","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/10\/13\/stok-om-turkse-hond-te-slaan\/"},"modified":"2006-10-13T21:44:38","modified_gmt":"2006-10-13T19:44:38","slug":"stok-om-turkse-hond-te-slaan","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/10\/13\/stok-om-turkse-hond-te-slaan\/","title":{"rendered":"Stok om Turkse hond te slaan"},"content":{"rendered":"

Libert\u00e9, \u00e9galit\u00e9, stupidit\u00e9<\/em>, kopt Plasterk vanochtend in de Volkskrant, naar aanleiding van de beslissing van het Franse parlement om de ontkenning van de Armeense genocide strafbaar te stellen. Als de EU dat serieus gaat nemen moet Frankrijk uit de EU gezet worden, want dan mag je daar ook niet meer vrijuit over die genocide praten, met dit verschil dat je de genocide in Frankrijk niet mag ontkennen en in Turkije niet mag erkennen. “Je hoeft toch niet elke mening waar je het grondig mee oneens bent strafbaar te stellen?” Er is op een laatste nippertje nog een amendement aan toegevoegd dat historici en onderzoekers vrijgesteld worden van straf (een jaar gevangenis kun je krijgen, of 45 duizend euro boete) want anders kunnen die geen onderzoek meer doen.
\n
\nIn Nederland gelukkig geen brede steun om het voorstel van de Christen Unie om het ‘negationisme’ hier ook strafbaar te stellen, zegt Plasterk. Wel de vraag of je mensen van Turkse komaf indringend mag vragen wat ze over de kwestie vinden, met name als ze politiek actief zijn. Lijkt mij iets dat je met kandidaten kunt bespreken voordat ze op de lijst geplaatst worden, afhankelijk van de vraag hoe zwaar je dat in het partijprogramma mee laat wegen. En vooral een kwestie van de mensen zelf, zegt Plasterk, zij weten wat de opvattingen zijn van hun partij en zij weten dat ze geacht worden het programma van de partij te onderschrijven. <\/p>\n

Waar mensen kwaad over kunnen worden, is het gevoel als Nederlanders herexamen te moeten doen om hun loyaliteit aan Nederland te bewijzen door een krachtig standpunt in te nemen over een gebeurtenis in een ver land in 1915. Het is begrijpelijk dat Turkse Nederlanders- juist als je hen onder druk zet – daarvoor passen. <\/p><\/blockquote>\n

Nu hebben we geloof ik bijna iedereen gehad. Maar om nog wat dieper in de achtergrond te duiken moet je bij een artikel van Aart Brouwer zijn in de Groene van deze week. Het helpt mij in ieder geval om de historische achtergrond wat meer te kennen. <\/p>\n

Wat maakt dat de herinnering aan de massamoord van 1915 vooral onder de in de diaspora levende Armeniers zo belangrijk is geworden? Dat heeft te maken met de ‘culturele slijtage’ waar de overzeese Armeense gemeenschappen onder lijden, stelt Brouwer. Sinds de jaren tachtig beschouwt de jongere generatie zich meer als Amerikaan, of Fransman, de taal en godsdienst spelen minder een rol, men trouwt werkt of handelt steeds vaker buiten de eigen gemeenschap. De Armeense identiteit in ballingschap had een nieuw ijkpunt nodig. en dat werd het gedeelde slachtofferschap van 1915. Het is een symptoom van de overgang van traditionele<\/em> Armeensheid naar symbolische<\/em> Armeensheid. <\/p>\n

Zo ontstond de paradox dat de genocidekwestie in de Armeense diaspora veel belangrijker wordt gevonden dan in Armenie zelf. Jonge Armeniers in de Verenigste Staten worden opgevoed met een haat tegen Turkije die in geen verhouding staat tot hun gebruikelijke liberalism. Het feit dat juist de verre afstammelingen van de slachtoffers de vurigste pleitbezorgers van de zaak zijn, geeft aan dat hun gedrag wordt bepaald door meer dan alleen een gevoel van rechtvaardigheid. Te midden van alle problemen die assimilatie met zich meebrengt, is de roem van het gedeelde slachtofferschap verleidelijk, vooral als je die hebt kunnen verwerven zonder daadwerkelijk te hebben geleden. <\/p><\/blockquote>\n

De diplomaten in Armenie zelf gaan anders te werk. De Armeense historicus Libaridian zegt daarover dat de politici vanuit Armenie nu juist beseften dat er eerst goede relaties met Turkije gelegd moesten worden, en dat daarna pas een oprechte Turkse erkenning van de genocide verwacht kon worden. Hij zegt: “Je kunt het je nu bijna niet meer voorstellen, maar de genocide speelde voor ons destijds nauwelijks een rol. We waren ons in tegendeel bewust van de gevoelens van onze Turkse gesprekspartners wier collega’s in de jaren zeventig, tachtig en negentig bij tientallen waren vermoord door Armeense terroristen. Pas in 1998 werd de genocidekwestie geintroduceerd in het buitenlandbeleid.”<\/p>\n

Ik kan me wel wat voorstellen bij het betoog van Brouwer. Ik vergelijk dat met een dergelijk proces onder een deel van de joden bijvoorbeeld in de VS en Europa, die vaak nog fanatiekere aanhangers zijn van Israel dan de Israeli’s zelf. Ook daar de assimilatie die toeslaat, de zoveelste generatie die vaker trouwt met niet-joden dan met joden, het geloof dat lang niet meer door iedereen wordt gedeeld, tradities die verwateren. Voor een deel van de Amerikaanse joden wordt Israel het symbool van de gedeelde identiteit, ook al zijn ze zelf absoluut niet van plan daar eens te gaan wonen. Vandaar ook dat er furieus werd gereageerd op de schrijver Yehoshua, die suggereerde dat de Amerikaanse joden die niet zelf in Israel kwamen wonen, en wiens kinderen niet in het leger dienden om het land te verdedigen zich er van af maakten. <\/p>\n

En ook voor de vraag waarom de ontkenning zo’n grote rol speelt aan de Turkse kant heeft Brouwer een theorie: dat hangt samen met het verdrag van Sevres van 1919 waarbij Turkije maar tenauwernood ontsnapte aan territoriale opdeling door de grootmachten. Ze zijn nog steeds meer dan gewoon bang voor inmenging. Historicus Libaridian: ‘dat verklaart hun muilkorfwetten, hun panische veiligheidspolitiek, hun krampachtige houding tegenover de Koerden. Ze vrezen dat de geringste erkenning van de genocide zal resulteren in internationale inmenging, eisen tot herstelbetaling, het opgeven van grondgebied, enzovoorts’. <\/p>\n

Libaridian is van mening dat het geen enkele zin heeft om de Turken de waarheid over 1915 ‘door de strot te duwen’. En al helemaal niet als dat gebeurt door Europese mogendheden die Turkije buiten de EU willen houden, of door politici die islamitische politici van Turkse origine buiten hun parlementen willen houden. “Armeniers zijn voor de Europese hoofdsteden nooit meer dan een stok geweest om de Turkse hond te slaan”. <\/p>\n

En de Turken weten dat, zegt Libaridian. <\/p>\n

Een Turks lidmaatschap van de EU zou een zegen zijn voor Armenie. De grenzen zouden onvermijdelijk weer opengaan en dan zou de uitwisseling van mensen en ideeen kunnen beginnen, de kruisbetuiving van academici, journalisten, uitwisselingsstudenten, al die waterdragers van de waarheid die op een dag de oprechte Turkse erkenning van de genocide van 1915 zullen bewerkstelligen. <\/p><\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Libert\u00e9, \u00e9galit\u00e9, stupidit\u00e9, kopt Plasterk vanochtend in de Volkskrant, naar aanleiding van de beslissing van het Franse parlement om de ontkenning van de Armeense genocide strafbaar te stellen. Als de EU dat serieus gaat nemen moet Frankrijk uit de EU … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,6],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3424"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3424"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3424\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3424"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3424"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3424"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}