Stukje dat ik schreef voor Spanning, als begeleiding bij de speech van Huub Oosterhuis. Voor vaste weblogbezoekers niet zo nieuw..<\/p>\n
Linkse kerk<\/p>\n
Jezus, we worden toch geen gristelijke partij, hoorde ik een SP’er zeggen na de toespraak van Huub Oosterhuis, de lijstduwer, op het SP-congres. Een ander was weggelopen, die wilde het niet horen. Haar hele verleden als kind in een zwaar gereformeerd nest kwam weer boven. Hoewel er nog veel meer waren die zeiden: ik ben niet gelovig, maar ik was wel geraakt door dat verhaal.
\n
\nVoor mij, die al jarenlang zondags bij Oosterhuis in de kerk zit, in de Amsterdamse Studentenekklesia, de plek waar ik me heb laten dopen en die ik, grap maar toch ook weer niet, mijn \u2018linkse kerk\u2019 noem, is het niet verbazingwekkend dat ongelovige Jan en gelovige Huub elkaar hebben gevonden. Ze delen een aantal principes: de vertaling van het SP socialisme in \u2018menselijke waardigheid, gelijkwaardigheid en solidariteit\u2019 ligt heel dicht tegen de werkelijke oorsprong van het christendom aan, zoals dat door Oosterhuis c.s. weer wordt opgediept en uitgediept. Het evangelie dat zegt dat Jezus zich vereenzelvigde met de \u2018minsten der mensen\u2019, en wilde dat de armen niet meer arm zouden zijn. En dat hij vond dat iedereen dat moest willen en zijn leven moest veranderen om aan die omwenteling deel te nemen. Dat Jan zegt ongelovig te zijn, en Huub zegt van wel lijkt mij een kleinigheid. Gekscherend zeg ik wel eens dat alle devote SPers die maar doorgaan met flyeren en betogen en huuracties organiseren en moskee\u00ebn langs gaan allemaal die gelovig zijn. Waar haal je anders de energie vandaan om tegen de politieke feiten in te blijven geloven dat er een betere wereld mogelijk is dan deze? En wereld zonder armoede, of ten minste een wereld met minder armoede? Of God bestaat of niet zou helemaal niet zo hoog op onze agenda hoeven te staan, heeft Oosterhuis wel eens gezegd. Maar dat we armoede niet verdragen, en de behandeling van vluchtelingen en asielzoekers, dat we ons zorgen maken over de verharding en de polarisatie, en de uitverkoop van de beschaving, dat wel. <\/p>\n
En Marx dan, die gezegd heeft dat godsdienst de opium is van het volk? In What\u2019s Left<\/em>, samengesteld door Ronald van Raak, legt Oosterhuis uit dat Marx in zijn tijd volstrekt gelijk had om de kerk te zien als klassenvijand. De kerk die fungeerde als \u2018pleitbezorger van de door God gevestigde orde\u2019, die bepaalde dat de armen nu eenmaal arm waren, maar als ze maar vroom bleven daar voor in het hiernamaals wel beloond zouden worden. \u2018Tegenover deze christelijke godsdienstigheid moest het socialisme zich wel athe\u00efstisch noemen\u2019, schrijft Oosterhuis. Maar er is nog een ander verhaal. Vele socialisten en revolutionairen haalden hun inspiratie uit het evangelie. Domela Nieuwenhuis begon als predikant. In Chili, in Nicaragua werden de opstanden geleid door priesters en theologen, in het verzet tegen de apartheid speelden christen als Desmond Tutu een grote rol. <\/p>\n Dat religie, opnieuw, een rol speelt in het debat heeft misschien vooral te maken met de schok die Nederland trof toen de nieuwe Nederlanders uit Turkije en Marokko hun godsdienst, de islam, mee naar Nederland namen. Voor vele net ontzuilde en seculiere Nederlanders die hier al langer waren wordt religie vaak geassocieerd met conservatisme. Een conservatisme dat we hier net achter de rug leken te hebben. En een nieuwe schok, blijken die moslim migranten toch bij de laatste verkiezingen massaal op links te stemmen. Dat gooit onze overzichtelijke categorie\u00ebn aardig in de war. Ondertussen, en dat is waar Jan en Huub elkaar ook op vinden, zitten we met een regering die openlijk uitgaat van een \u2018chistelijk-joodse cultuur\u2019, en tegelijk ongeveer alles doet waar Jezus tegen ageerde: de armen worden armer, de verzorgingsstaat wordt afgebroken, het marktdenken is ingevoerd in de zorg, en de vluchtelingen worden behandeld als criminelen. Of het CDA zo vriendelijk wil zijn om te kiezen: toon je sociale hart, of lever anders die C maar weer in. Stukje dat ik schreef voor Spanning, als begeleiding bij de speech van Huub Oosterhuis. Voor vaste weblogbezoekers niet zo nieuw.. Linkse kerk Jezus, we worden toch geen gristelijke partij, hoorde ik een SP’er zeggen na de toespraak van Huub Oosterhuis, … Lees verder
\nNee, de SP wordt geen christelijke partij. Maar wel een waar de ware christenen, die van heb de ander lief die is als jij, en van mens waar is je broer, zich thuis horen te voelen. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"