<\/p>\n
Mijn vrienden hier lachen er een beetje om. Anja moet weer kinderen fotograferen. Ik kan het niet laten. Al die smoeltjes. Verdrietige, wantrouwige, trotse, verlegen, uitdagende kindersmoeltjes. Branieschoppertjes, toekomstige etterbakjes, daar een kleine diva in de dop, hier een dromerig dichtertje, een tienertje met DON’T TOUCH MY HEART op haar T-shirtje over haar nieuwe borstjes.
\n
\nHoe lang ga je daar mee door Anja?
\nTot ik ze allemaal heb.
\nDan ben je nog lang bezig, want we hebben hier heel veel kinderen.
\nDat weet ik zeg ik. Een paar jaar geleden zijn de mensen geteld. Toen waren het er 1,3 miljoen. Dat moeten er nu wel anderhalf miljoen zijn want elke 15 jaar verdubbelt zich de bevolking. Het gemiddelde kindertal per echtpaar is 7. Dus is de helft van de bevolking beneden de 15 jaar.
\nEn terwijl jij ze allemaal hebt gefotografeerd hebben wij weer nieuwe gemaakt, zegt een vriend. Zo blijf je aan de gang.
\nIk heb er geen bezwaar tegen om aan de gang te blijven, zeg ik. Stop de auto!
\nZe kreunen. Anja heeft weer een kind gezien. <\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Mijn vrienden hier lachen er een beetje om. Anja moet weer kinderen fotograferen. Ik kan het niet laten. Al die smoeltjes. Verdrietige, wantrouwige, trotse, verlegen, uitdagende kindersmoeltjes. Branieschoppertjes, toekomstige etterbakjes, daar een kleine diva in de dop, hier een dromerig … Lees verder