Hebben we nou met die tweede golf emancipatie veel bereikt? Wel degelijk.
\nAls ik aan jongere vrouwen uit moet leggen waar het feminisme van 35 jaar geleden over ging illustreer ik dat vaak aan mijn eigen leven: toen ik nog jong was was er nog nauwelijks seksuele voorlichting, en de pil moest nog worden uitgevonden. Als je zo stom was om zwanger te raken dan werd je stevig onder druk gezet om te trouwen. Abortus was nog illegaal en gevaarlijk, als je de weg al wist. Ongehuwd moeder zijn bestond wel, maar was een schande, en zoiets als de bijstand was er nog niet. Als je trouwde werd er tamelijk vanzelfsprekend vanuit gegaan dat je op zou houden met werken en je kon vanwege kinderen nog ontslagen worden. En als je man gewelddadig bleek kon je nergens heen. Geweld binnen het huwelijk was nog onbespreekbaar en verkrachting binnen het huwelijk was niet strafbaar.
\n
\nAls je probeerde te scheiden, en je man wilde niet, dan waren er maar een paar mogelijkheden: dat kon dan alleen als hij langdurig in de gevangenis zat, als de mishandeling zodanig was opgelopen dat je aantoonbaar in het ziekenhuis terecht kwam, als je man je moedwillig voor een bepaalde periode had verlaten – als hij binnen de termijn weer terug kwam voor een kopje thee kon je opnieuw gaan tellen, of als je kon bewijzen dat hij overspel had gepleegd. En als het je dan lukte om te scheiden had je het niet makkelijk.
\nIk had destijds, op mijn twintigste na veel akelig gedoe dat ik hier niet zal herhalen, praktisch nergens recht op. Geen bijstand, want die bestond nog niet, geen werkloosheidsuitkering, want ik had niet gewerkt, geen voorzieningen voor ongehuwde moeders want ik was getrouwd geweest, geen bijdrage van de vader voor mijn zoontje, want hij weigerde gewoon om te betalen en een manier om dat te innen was er nog niet, en om mijn scheiding er door te krijgen had ik een papier ondertekend waarin ik toegaf overspel te hebben gepleegd en als ‘schuldige partij’ af te zien van alimentatie. Studiebeurzen hielden uiteraard geen rekening met het feit dat je ook nog een kind te verzorgen had. En als je probeerde werk te vinden was er praktisch niets aan kinderopvang. Leningen sluiten zonder een handtekening van een echtgenoot kon je ook wel vergeten. Tamelijk barbaars, niet? Toch is dat maar veertig jaar geleden.
\nIk denk daar wel eens aan terug als we zo harteloos reageren op migrantenvrouwen die nog een groot deel van de inhaalslag voor de boeg hebben en we hier zo prat gaan op onze ‘verlichting’. De middeleeuwen hebben we, als het op gelijkheid tussen vrouwen en mannen aankomt, nog maar \u00e9\u00e9n generatie achter ons liggen.
\nVrouwen hebben dus in de huidige tijd veel meer keuzemogelijkheden.
\nIs de emancipatie daarmee geslaagd en voltooid?<\/p>\n
Morgen verder.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Hebben we nou met die tweede golf emancipatie veel bereikt? Wel degelijk. Als ik aan jongere vrouwen uit moet leggen waar het feminisme van 35 jaar geleden over ging illustreer ik dat vaak aan mijn eigen leven: toen ik nog … Lees verder