{"id":4185,"date":"2006-11-25T10:29:30","date_gmt":"2006-11-25T08:29:30","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/11\/25\/vught\/"},"modified":"2011-12-10T00:42:50","modified_gmt":"2011-12-09T23:42:50","slug":"vught","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/11\/25\/vught\/","title":{"rendered":"Vught"},"content":{"rendered":"

061124vught-011.jpg<\/p>\n

Het leek alsof alles mis zou gaan. Trein was verplaatst naar een ander station en reed voor mijn neus weg. En ik was een beetje dwars van stemming. Ik was uitgenodigd voor een avond van het Spritueel Cafe Vught, met als thema: grensgangers.
\n
\nGesprekken met mensen die in hun leven een wending gaven aan hun leven en daarmee in een spanningsvolle verhouding kwamen met hun oorspronkelijke traditie. Ik was de grensganger voor die avond. En ik voelde me dwars omdat ik in een programma terecht zou komen waarin de structuur al helemaal vast lag, en ik dacht, zo bouw ik niets op. Interview van een half uur, muziek, vragen van publiek erna. En ik moest antwoord geven op stellingen met alleen ja of nee. En ik moest een statement afleggen van acht minuten op het preekgestoelte van de Lambertuskerk. Dwars besloot ik dat als ik dan toch op een preekgestoelte moest dat ze dan ook een preek konden krijgen. (Waarvan de tekst hieronder)<\/p>\n

061124vught-003.jpg<\/p>\n

061124vught-002.jpg<\/p>\n

Maar het werd een mooie avond. Twee gesprekspartners die echt de moeite hadden genomen om zich in te lezen, vragen die me de gelegenheid gaven om echt te zeggen wat ik denk, wat ik heb geleerd van wat ik heb meegemaakt, ik knapte er weer helemaal van op. En mooie muziek, Bach en een van die prachtige liederen van Huub Oosterhuis, gezongen door Irene Koning met Arjo de Vries aan de piano. Ik was weer helemaal thuis. <\/p>\n

061124vught-006.jpg<\/p>\n

Jan Vlieger, predikant, was mijn ene ondervrager, Gerbert Scherphof, psycholoog, de andere. We hadden makkelijk nog enige uren door kunnen praten zo. <\/p>\n

061124vught-015.jpg<\/p>\n

061124vught-017.jpg<\/p>\n

In de trein terug nog een heel gesprek met Marc Citroen, die er was om de hele avond op DVD te zetten (is bestelbaar, voor wie me wil horen en zien preken, en het gesprek wil volgen), met veel herkenning. Over de nauwelijks te verwoorden magie als je echt in kontakt komt met de mensen voor wie je spreekt. Zoals ik dat in Gaza had. En ook in de Lambertuskerk in Vught. Dat ik in verbinding sta met de mensen, gewoon van hart tot hart, en met mezelf en met iets dat groter is dan ons allemaal. Dat klinkt voor mensen die niet weten wat dat is ontzettend wollig, dus meestal heb ik het er maar niet over, maar het is altijd te merken of dat gebeurt. Dan ben ik op mijn best, ik word een beetje opgetild en hoor mezelf dingen zeggen waar ik tevreden over ben: dat is wat ik zeggen wil. Nou ja, Marc snapte dat heel goed want hij traint mensen om in die ‘staat’ te komen, en ik heb dat zomaar meegekregen zonder training. Die staat van genade. <\/p>\n

Dus kwam ik zingend thuis: hem achterna, hem achterna. <\/p>\n

Soms breekt uw licht
\nin mensen door
\nonstuitbaar<\/p>\n

zoals een kind
\ngeboren wordt.<\/p>\n

Gedenk de mens
\ndie wordt genoemd
\nuw kind uw koninkrijk
\nuw licht.<\/p>\n

Geen duisternis heeft ooit
\nhem overmeesterd.<\/p>\n

Gedenk ons
\ndie als hij geboren zijn
\neens en voorgoed<\/p>\n

die uit zijn mond
\nuw Naam hebben gehoord<\/p>\n

die moeten leven
\ninde schaduw van de dood<\/p>\n

hem achterna.<\/em><\/p>\n

Jan kwam met een bijbelcitaat uit de Naardense Bijbel: psalm 119: 6 en zei dat Pieter Oussoren als een soort eerbetoon aan mij dat zo vertaalde: “Aan schaamte zou ik voorbij zijn, als ik acht sloeg op al uw geboden”.
\nLeuk.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het leek alsof alles mis zou gaan. Trein was verplaatst naar een ander station en reed voor mijn neus weg. En ik was een beetje dwars van stemming. Ik was uitgenodigd voor een avond van het Spritueel Cafe Vught, met … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[8,145],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4185"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4185"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4185\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":68351,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4185\/revisions\/68351"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4185"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4185"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4185"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}