![IMG_3797_edited-1.jpg](\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2006\/06\/IMG_3797_edited-1.jpg\")
\n
\nIk heb het op dit weblog vaker over hem gehad, en hem aan het woord gelaten. (Zie hier<\/a>, hier<\/a>, hier<\/a>, hier<\/a> en hier<\/a>) Een belangrijke denker, vind ik, met een belangrijke boodschap met name aan de Europese moslims: dat ze moeten ophouden zichzelf te definieren als minderheid, en zich op moeten stellen als burgers. Burgers die ook moslim zijn. Wat hem betreft, en daar is hij zeer overtuigend in, sluiten de islam als geloof en het democratisch burgerschap in Europa elkaar absoluut niet uit. Ik zie hem dus als een belangrijke bruggenbouwer.<\/p>\n
De kranten al minder. Ik ben het bericht in geen enkele krant tegengekomen zonder dat het predicaat ‘controversieel’ of ‘omstreden’ viel. Kijk je verder waar dat dan op moet slaan dan kom je niet verder dan, tja, dat wordt er gezegd. Ze zeggen dat hij voor de islamisering van Europa staat, dat hij met dubbele tong spreekt, ze zeggen dat hij een wolf in schaapskleren is. Staat dat ergens in zijn werk? Nee. Heeft hij zich in zijn vele lezingen zo uitgelaten? Ook niet. Die wolf in die schaapskleren moet het dan zo stiekum doen dat niemand er nog wat van heeft gemerkt. Wat de vraag oproept wat die wolf dan waard zou zijn, als die zich zo laat overrulen door dat schaap dat volle zalen trekt. <\/p>\n
Ramadan zelf is het ondertussen gewend. NRC Handelsblad. Mark Duursma. Vraagt Ramadan of hij wel de juiste persoon is om zo’n gevoelig thema aan te snijden, gezien het feit dat hij omstreden is. ‘Als uw boodschap zo eenduidig is, waarom blijft de kritiek op uw ‘dubbele tong’ dan steeds opduiken?’<\/p>\n
Daar heeft Ramadan wel een antwoord op. ‘Omdat jullie journalisten graag met Google werken. Zo ontstaat een mediawaarheid: die van de herhaling. Ik zou wensen dat mensen mijn complete lezingen lazen, in plaats van er selectief uit te citeren’.<\/p>\n
Ik ken dat nog heel goed van vroeger, toen ik vaker met de media te maken kreeg. Een journalist zei iets, of vroeg iets. Dat stuk of interview kwam dan in het persmapje dat elke redactie had. De volgende journalist kwam dan langs, en aan de vragen hoorde ik alweer dat hij het persmapje had doorgenomen, niet mijn boeken of artikelen. Dat nieuwe interview kwam dan ook weer in het persmapje. Net als dat spelletje fluister een woord door, werd zo een nieuwe persoonlijkheid geschapen: er liep nog een Anja Meulenbelt rond die in de verte wel enige gelijkenis toonde met mij. Ik had dus niet veel op met de media. Uitzonderingen daargelaten. Zo werkt het. Het verschil: het persmapje is vervangen door Google. En er zijn ook journalisten die zelf lezen, zelf op onderzoek gaan. Wat Tariq Ramadan betreft ben ik die nog niet tegengekomen. De eerste moet nog opstaan die over Ramadan schrijft zonder het predicaat ‘omstreden’ of ‘controversieel’ in de eerste zin van zijn artikel te vermelden, dan wel een keer de moeite neemt om te onderzoeken wat er van al die vage beschuldigingen nu eigenlijk waar is. Want dat zou ik nu wel eens willen weten.<\/p>\n
Tot zolang moeten we het zelf maar doen. Zie de website van Tariq Ramadan.<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" In meerdere kranten werd het bericht opgenomen: Tariq Ramadan, Islamoloog. Hij zal als eerste hoogleraar de wisselstoel Identiteit en Burgerschap aan de Erasmus Universiteit bezetten. In Rotterdam dus, de stad die hem naar Nederland heeft gehaald. Daar mogen ze trots … Lees verder