{"id":4500,"date":"2006-12-31T08:41:17","date_gmt":"2006-12-31T07:41:17","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/12\/31\/israel-erkennen\/"},"modified":"2011-08-06T22:53:39","modified_gmt":"2011-08-06T20:53:39","slug":"israel-erkennen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2006\/12\/31\/israel-erkennen\/","title":{"rendered":"Isra\u00ebl erkennen"},"content":{"rendered":"

Eens was het mantra dat de Palestijnen zo stom waren om het genereuze aanbod van Barak af te wijzen. Toen was het mantra dat Isra\u00ebl zo vriendelijk was geweest om de Gazastrook te ontruimen, en wat kregen ze als dank? Raketten. Nu hebben we een nieuwe: alles zou allang in orde zijn als Hamas maar bereid zou zijn om \u2018Isra\u00ebl te erkennen\u2019. En ze doen het niet. Waaraan je toch maar weer opnieuw kan zien dat er met Palestijnen niet te praten valt.
\n
\nJonathan Cook schreef daarover. Cook is een kritische journalist en schrijver \u2013 zijn recente boek heet Blood and Religion: The Unmasking of the Jewish and Democratic State<\/em>. Zijn artikel, The trap of recognizing Israel<\/em>, verscheen op Electronic Intifada, wat mij betreft nog steeds een van de beste bronnen voor een andere, kritische kijk op Palestina en Isra\u00ebl. <\/p>\n

Zoals Isra\u00ebl het voordoet, is het een geval van een stout kind dat weigert sorry te zeggen, schrijft Cook. (Ik volg hier verder de lijn van zijn betoog). De Hamasregering hoeft alleen maar te zeggen: wij erkennen de staat Isra\u00ebl, en dan zou de internationale goodwill weer hersteld zijn en de financi\u00eble hulp weer toestromen. Dat is in ieder geval wat Olmert suggereert in een van zijn recente speeches. Wij zijn bereid over vrede te praten, stelt Olmert, als zij maar bereid zijn om ons te erkennen, is wat hij ook in het buitenland verkondigd. Is het zo simpel, en zo ja, waarom doet Hamas dan dat niet even?<\/p>\n

Hoe het ook zij, het is duidelijk dat de Palestijnen zwaar bestraft zijn voor het feit dat ze tijdens de laatste verkiezingen Hamas in de regering hebben gekozen. Een straffe economische blokkade heeft gemaakt dat het Palestijns Gezag niet in staat was om hun werknemers een salaris te betalen, waarmee niet alleen duizenden gezinnen zonder inkomen kwamen te staan, maar ook veel van de dienstverlening, van gezondheidszorg, onderwijs tot de vuilophaaldienst zonder geld kwamen te zitten. Miljoenen aan belastinggeld, vooral in- en export belasting, feitelijk al het bezit van het Palestijnse Gezag werd door Isra\u00ebl geblokkeerd. De sluiting van de grensposten maakte dat de Gazanen hun producten niet meer konden exporteren, en nauwelijks medicijnen en voedsel konden importeren. De militaire aanvallen verwoesten de infrastructuur in de Gazastrook nog verder, onder andere door de vernietiging van de belangrijkste elektriciteitscentrale, waardoor ook de watertoevoer werd belemmerd. Daarnaast werden bij de aanvallen vele Gazanen, waaronder een meerderheid aan burgers, gedood, of verwond. En duizenden families worden uit elkaar gehaald, omdat Isra\u00ebl de ruzie met Hamas gebruikt als excuus om Palestijnen met een buitenlands paspoort de toegang te weigeren. <\/p>\n

Aan die ellende zou met een klap een einde komen wanneer Hamas maar de magische woorden zou uiten: we erkennen jullie. Dus waarom is de minister-president Haniya nog steeds niet bereid om dat te doen, en waarom zweert hij dat dat er ook nooit van zal komen, wat hem betreft? Is Hamas dan zo van haat vervuld tegenover Isra\u00ebl als een joodse staat, dat ze niet in staat zijn tot een eenvoudige verklaring van goede wil?<\/p>\n

Om te beginnen, zegt Cook, mogen we niet vergeten dat de problemen niet zijn begonnen met de verkiezing van Hamas. Ook al is de situatie sindsdien dramatisch verslechterd, de bezetting van de Palestijnse gebieden is bijna veertig jaar oud, en geen enkele Palestijnse leider is er ooit in geslaagd om van Isra\u00ebl de belofte te krijgen voor een werkelijk leefbare staat in de gebieden die nu nog bezet zijn; niet de mukhtars<\/em>, de locale leiders van de Palestijnse gemeenschappen, die voor de komst van het Palestijnse gezag de enigen waren die namens de Palestijnen mochten spreken, niet het Palestijnse Gezag onder leiding van de seculiere Arafat, die in het midden van de jaren negentig terugkwam naar het Palestijnse gebied, nadat \u2013 het wordt wel eens vergeten, hij Isra\u00ebl had erkend, noch zijn gekozen opvolger Mahmoud Abbas, de gematigde leider die opriep tot het be\u00ebindigen van het gewapende verzet van de tweede intifada, en nu ook niet de nieuwe Hamas regering, ondanks het feit dat zij opriepen tot een hudna <\/em>(wapenstilstand) voor een lange termijn, als eerste stap naar mogelijke onderhandelingen voor vrede. <\/p>\n

Ondertussen twijfelen de Palestijnen er niet aan dat Isra\u00ebl niet werkelijk bereid is om een einde te maken aan de bezetting, ze hebben dat tenslotte ook gezien in de jaren van het Oslo-accoord, dat bedoeld leek te zijn om tot vrede te komen, terwijl ondertussen het aantal Joodse kolonisten in de bezette gebieden werd verdubbeld. Geen Palestijn gelooft er meer in dat die bezetting inmiddels zou zijn opgeheven als er maar een andere regering zou zijn. <\/p>\n

Wat voor buitenstaanders lijkt op een kleine concessie, Isra\u00ebl erkennen, is feitelijk veel meer dan dat. Als Hamas dat zou doen, stappen ze in dezelfde valkuil die destijds voor Arafat en Fatah klaar stond. Die valkuil is bedoeld, niet om vrede mogelijk te maken, maar om te voorkomen dat er een rechtvaardige of zelfs maar halfrechtvaardige oplossing kan komen. Dat vereist enige uitleg, en Cook voert daarvoor twee argumenten aan. <\/p>\n

De eerste is dat Isra\u00ebl nog steeds weigert om de eigen grenzen vast te stellen. Geen enkele Isra\u00eblische leider is tot op heden bereid geweest om die grenzen te leggen bij de grens van voor 1967, de \u2018Groene Lijn\u2019. Zonder die bereidheid is er geen leefbare Palestijnse staat mogelijk, de Westoever en de Gazastrook zijn niet meer dan 22% van het oorspronkelijke mandaatgebied \u2013 en ook is iedereen alweer vergeten dat Arafat een enorme historische concessie deed door namens het Palestijnse volk afstand te doen van 78% van hun land \u2013 maar wel op voorwaarde dat die 22% dan ook echt Palestina mocht worden. Dat is dus niet gebeurd. Wat ook over het hoofd wordt gezien, is dat geen enkele Isra\u00eblische leider bereid is geweest om de Palestijnse staat-in-wording te erkennen. Integendeel. Terwijl het logisch wordt gevonden dat de Palestijnen Isra\u00ebl erkennen, is een wederkerige daad uitgesloten. Golda Meir, dezelfde die zei dat Palestijnen wat haar betreft helemaal niet bestaan, zei in 1971 al dat de grenzen van Isra\u00ebl worden bepaald door waar joden leven. En ze wilde de Groene Lijn alvast wissen van alle offici\u00eble kaarten. <\/p>\n

Afgelopen maand was er dus enige beroering in Isra\u00ebl, toen Yuli Tamir, de als \u2018duif\u2019 geldende minister van Onderwijs, suggereerde dat die grens van 1967 weer opnieuw moest worden ingevoerd in de kaartjes in de Isra\u00eblische schoolboeken. Er waren luide protesten tegen deze \u2018extreem linkse ideologie\u2019. Het ziet er dus niet naar uit dat dat gaat gebeuren, evenmin als het verwijderen van de kolonistennamen voor de Westoever \u201cJudea en Samaria\u201d, net zo min als er veel kans op is dat de Arabische stadjes die nu van de kaart van Isra\u00ebl zijn verwijderd weer worden opgevoerd. (Ik ben zelf naar zo\u2019n Arabisch dorp in Galilea geweest dat op geen enkele kaart is te vinden). Olmert, altijd beducht op een slechte beurt in het buitenland, zei in een speech dat hij er niets tegen had dat de Groene Lijn weer op de kaarten zou verschijnen, als maar duidelijk was dat noch de regering noch het Isra\u00eblische volk bereid is om terug te gaan naar de grenzen van 1967. Kortom, als Isra\u00ebl vraagt aan Hamas om Isra\u00ebl te erkennen, welke grenzen worden daarbij gedacht? Moet Hamas de bezetting van hun gebied erkennen?<\/p>\n

Een tweede punt is ingewikkelder, en dat heeft te maken met de formulering. Isra\u00ebl vraagt niet simpelweg om \u2018erkenning\u2019 van Isra\u00ebl, wat Hamas in feite doet op elk moment dat ze bereid zijn om aan de onderhandelingstafel te gaan zitten, het gaat om de \u2018erkenning van Isra\u00ebls recht om te bestaan\u2019. Het verschil daartussen zal niet iedereen op het eerste gezicht opvallen. <\/p>\n

De \u2018subtekst\u2019 van deze eis, is dat het gaat om de erkenning van Isra\u00ebl als een joodse<\/em> staat. Als een exclusief joodse staat. Een staat die joden meer en andere rechten geeft dan mensen met een andere etniciteit of religie, ook binnen de grenzen van het land. Wat dat betekent wordt uiteraard door Isra\u00ebl niet benadrukt en in het Westen bij voorkeur over het hoofd gezien. <\/p>\n

Het betekent om te beginnen dat de \u2018terugkeer\u2019 van Palestijnse vluchtelingen per definitie is uitgesloten. Het recht op \u2018terugkeer\u2019 geldt alleen voor joden, ook voor joden die al vele generaties lang buiten Isra\u00ebl hebben geleefd. Met de erkenning dat Isra\u00ebl een exclusief joodse staat is, \u2018erkennen\u2019 Palestijnen dat ook zij die nog familie hebben in Isra\u00ebl geen recht zouden hebben op terugkeer, terwijl elke jood, waar ook ter wereld, dat wel zou hebben. Het betekent bovendien dat er \u2018erkend\u2019 wordt dat Palestijnen die in Isra\u00ebl zelf wonen, tweederangsburgers blijven, ondanks het feit dat ze er nooit weg zijn geweest, en staatsburgers zijn. <\/p>\n

Deze kleine lettertjes in het contract hebben een reden. Dat Isra\u00ebl blijft staan op het joodse karakter van de staat Isra\u00ebl, is nu juist de grootste bron van het conflict, zegt Cook. Want het betekent dat Isra\u00ebl van plan is om er hoe dan ook voor te zorgen dat er in de regio die ze in hun macht hebben geen niet-joodse meerderheid mag komen. Werkelijke, openlijke annexatie van de gebieden, zou de joodse meerderheid in gevaar brengen, omdat de Palestijnen dan ook burgers zouden worden van het land. Tenzij er een openlijke apartheidsstaat ingevoerd zou worden. Wat er dus nu gebeurt, is dat de Palestijnen in het geheel van het gebied dat Isra\u00ebl niet af wil staan, bijeengedreven worden op zo klein mogelijk terrein, dat zoveel mogelijk afgesloten wordt van de joodse leefgebieden, waar wel de democratie geldt, die uiteraard niet geldt in de bezet gehouden, of in ieder geval belegerde en omsingelde batoestans. Die bantoestans krijgen in het plan van Isra\u00ebl een vorm van schijnregering die in alles afhankelijk blijft van de instemming van Isra\u00ebl. Hoe dat bedoeld is kunnen we nu al zien, in de manier waarop Isra\u00ebl kiest aan welke leider ze het geld dat al van de Palestijnen is teruggeven, en hoe er voor alles, water, elektriciteit, de opening van de grenzen, concessies kunnen worden afgedwongen bij het Palestijnse leiderschap. Isra\u00ebl is uit op een marionettenregering. En dat is de werkelijke betekenis van de uithongeringspolitiek die het laatste jaar is gevolgd. <\/p>\n

De zogenaamde ontruiming van Gaza was geen stap op weg naar een werkelijke Palestijnse staat, maar een poging om in ieder geval alvast anderhalf miljoen Palestijnen op te sluiten in een reservaat. Om vervolgens te kunnen zeggen: wij zijn niet langer verantwoordelijk voor de bevolking daar, wij verklaren de bezetting voor opgeheven. Wie de gebeurtenissen van het afgelopen jaar heeft gevolgd, is het volstrekt duidelijk dat Isra\u00ebl geen moment van plan is om in Gaza soeverein Palestijns gebied te laten ontstaan. En een groot probleem voor Isra\u00ebl is dat de Palestijnen op de Westoever, ondanks vele pogingen om hun leven onmogelijk te maken, met de muur, met de checkpoints, niet van plan zijn om te vertrekken. Ook is het duidelijk dat de Palestijnse minderheid in Isra\u00ebl zelf, niet eeuwig genoegen zal nemen met een tweederangspositie in een land dat zichzelf een democratie noemt. <\/p>\n

Isra\u00ebl is bezig om die democratie van binnenuit steeds verder uit te hollen. Zou het een werkelijke democratie worden, waarin alle burgers ongeacht etniciteit of religie dezelfde rechten hebben, dan zou het niet mogelijk zijn om tegen te gaan dat Palestijnse burgers trouwen met een Palestijn van buiten de grenzen, bijvoorbeeld. (Zie ook het stuk van Uri Avnery). Nu hebben zulke stellen alleen de mogelijkheid gescheiden te blijven wonen, dan wel te vertrekken. Maar deze poging om zoveel mogelijk Palestijnen buiten de grenzen te houden, stelt Cook, is niet meer dan uitstel van executie. Een van de moeilijkheden die Isra\u00ebl nu al heeft is om er voor te zorgen dat er voldoende joden naar Isra\u00ebl emigreren en er niet nog meer vertrekken. Veel animo is er niet meer. Ethiopi\u00eb is leeg gehaald, Rusland eveneens. Uit westerse landen komen ze maar mondjesmaat. Het \u2018demografische probleem\u2019 om in Isra\u00ebl een joodse meerderheid te houden lost zich niet zomaar op. Zo wordt er achter de schermen al gepraat over de mogelijkheid om grote Palestijnse bevolkingsgroepen buiten Isra\u00ebl te sluiten, door ze aan de andere kant van de grens van de Westoever te krijgen, en om de overgebleven Palestijnen alleen te tolereren als ze afzien van hun politieke rechten om als minderheid voor hun belangen op te komen, en trouw zweren aan de \u2018joodse en democratische staat Isra\u00ebl\u2019. <\/p>\n

De vraag is hoe lang Isra\u00ebl door kan gaan met de door de wereld zelden ter discussie gestelde strategie om de staat te blijven vestigen op een etnisch-religieus beginsel, ten koste van een werkelijke democratie, en ten koste van de burgerrechten en mensenrechten van niet-joden. Tot op heden zal geen westerse leider zijn vingers willen branden door alleen maar deze vraag te stellen: hoe lang denken jullie dit vol te houden, en hoeveel onderdrukking is daar voor nodig? Kan Isra\u00ebl nu eens antwoord geven op de vraag waar ze denken dat de grenzen van de staat moeten liggen, en wat er met de Palestijnen moet gebeuren die hardnekkig weigeren om zichzelf zoek te laten maken? Wie deze vragen durft te stellen kan rekenen op een furieuze beschuldiging minstens een antisemiet te zijn, en feitelijk de staat Isra\u00ebl te willen vernietigen en de joden de zee in te willen drijven. <\/p>\n

Dat zit er achter de ogenschijnlijk simpele vraag aan Hamas om Isra\u00ebl \u2018recht op bestaan\u2019 te erkennen, en Hamas trapt daar zo te zien niet in. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Eens was het mantra dat de Palestijnen zo stom waren om het genereuze aanbod van Barak af te wijzen. Toen was het mantra dat Isra\u00ebl zo vriendelijk was geweest om de Gazastrook te ontruimen, en wat kregen ze als dank? … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[2],"tags":[197],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4500"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4500"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4500\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":56851,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4500\/revisions\/56851"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4500"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4500"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4500"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}