Dick Pels heeft in VN van deze week een essay geschreven getiteld ‘Linkse zelfhaat als rechtse reflex’. Ik vind het geen makkelijk stuk, ik heb het twee keer gelezen voor ik het een beetje ‘had’, maar zeer de moeite. Er zitten voor mij in ieder geval een aantal herkenbare en inspirerende gedachten in. <\/p>\n
De aanval op links, die al een tijdje geleden is ingezet, gaat vaak gepaard met insinuerend taalgeweld. (Waar rechtse intellectuelen geen monopolie op hebben, voegt Pels toe). Kenmerkend bij de discussies tussen links en rechts (die dus nauwelijks discussies zijn) is dat rechts links schuldig verklaart aan van alles, cultuurrelativisme, noem maar op, maar dat ‘degene die dit zegt zich ondertussen stilletjes uit de voeten maakt, en poseert als degene die de objectieve tegenspraak alleen maar van buiten af waar hoeft te nemen. Een van de gesprekspartners, en wel degene die het meningsverschil op gang heeft gebracht, doet net alsof hij er niet is’.
\nFilosofen als Cliteur en andere rechtse denkers veronderstellen dat er maar \u00e9\u00e9n juiste manier is om rationeel te denken, die van hen zelf. Wat z\u00e9gt voort te komen uit de verlichting die staat voor tolerantie, vrij denken, individuele keuzevrijheid, wordt een soort ‘verlichtingschantage’. Het hameren op de verlichting slaat om in een nieuw soort fundamentalisme. <\/p>\n
Dat nieuwe fundamentalisme gaat gepaard met een impliciete wie niet voor ons is is tegen ons houding. Een voorbeeld: we (wij blanke autochtone Nederlanders) moeten opkomen voor onze superieure westerse beschaving, want die wordt bedreigd door de vloedgolf aan met name moslim binnendringers. (De bijbehorende beeldvorming is veelzeggend, zo stond er ergens in een krantenkop, ik meen in HP\/De Tijd, dat de moskee\u00ebn in Nederland ‘oprukken’. Nu rukken moskee\u00ebn helemaal niet op, die zitten nogal vast aan hun fundamenten, maar het beeld dat geschapen wordt is er een van vijandig oprukkende horden die ‘ons’ een kopje kleiner gaan maken) Maar wie niet voor de volle honderd procent in de superioriteit van de Nederlandse cq de westerse beschaving gelooft, schrijft Pels, en die niet aan iedere nieuwkomer dwingend wil opleggen, gaat (volgens rechts) gebukt onder zelfhaat en minacht of verloochent de eigen cultuur en identiteit. Opnieuw is de conservatieve woordvoerder strategisch afwezig. Zijn definitie van de situatie wordt uit de situatie zelf weggefilterd, zodat deze kan gelden als objectief en vanzelfsprekend. <\/p>\n
Herkenbaar. Ik hoor zelf bij degenen die niet bepaald overtuigd zijn van de vanzelfsprekende superioriteit van ‘onze’ cultuur. Ik vind het huidige nieuwe klimaat van, wij zijn zo tolerant en democratisch, en dat gaan we al die mensen die dat niet zijn eens even stevig door hun strot douwen, niet superieur en bovendien intern tegenstrijdig. Ik vind dat we met de huidige mode van de puur individuele persoonlijke vrijheid een belangrijke waarde, die van naastenliefde, erbarmen en solidariteit laten verkommeren en ik vind bovendien dat we op dat vlak nog wel wat van onze moslim medeburgers kunnen leren. Dit ‘cultuurrelativisme’ levert me vaak de beschuldiging op als zou ik de islam verdedigen. Dat misverstand kan alleen ontstaan in het brein van iemand die denkt in een strak voor-of-tegen schema, wie zich niet ferm uitspreekt t\u00e9gen de islam is dus v\u00f3\u00f3r de islam. <\/p>\n
Ik verdedig de islam niet, een godsdienst hoef je bovendien helemaal niet te verdedigen. Ik verdedig wel het recht op godsdienstvrijheid, met reden een van onze verlichte wetten om trots op te zijn, zolang die godsdienstuitvoering niet in strijd is met onze andere wetten, vrouwen en homo’s mogen niet mishandeld worden, bijvoorbeeld. Ik verdedig zowel het recht om g\u00e9\u00e9n hoofddoek te dragen daar waar het verplicht is, als het recht om er wel een te dragen, daar waar het wordt verboden. Ik ben ook tegen terrorisme, wat wil zeggen aanvallen op burgers, dus naast staatsterrorisme ook tegen terreuraanvallen in naam van een godsdienst. Tegelijk wil ik blijven kijken waar die aanvallen door worden veroorzaakt, en dat is nooit een godsdienst alleen. Ik ben tegen de onderdrukking van vrouwen door ayatolla’s zoals in een aantal Arabische landen plaats vind. Ik ben uiteraard tegen genitale verminking van meisjes. Ik sta dus overal waar dat kan achter de vrouwenbewegingen. Ik zie daarnaast ook dat er landen zijn waarin de bevolking overwegend moslim zijn waar wel degelijk een proces plaatsvindt in de richting van emancipatie. En van democratie. En ik ben dus niet bereid om de bovenstaande misstanden alleen op het conto van ‘de islam’ te schrijven. Deze verklaring kan ik kennelijk niet vaak genoeg afsteken, dus vooruit, nog een keer. <\/p>\n
Ik ben het absoluut niet eens met de geponeerde tweedeling, alsof alles wat met de islam te maken zou hebben achterlijk is en alles wat westers is prima in orde. Ik ben het daar niet mee eens omdat het niet overeenkomt met mijn waarnemingen. Ik ben het er vooral ook niet mee eens omdat ik zie dat die geponeerde tweedeling nog verder polariseert tussen ‘wij’ en ‘zij’ en dus in feite schept wat het zegt te willen bestrijden. Dat komt mij voortdurend op het verwijt van rechts te staan dat ik de problemen ontken. Dat is geheel in stijl met de hierboven geschetste kenmerken van rechts , wanneer ik niet dezelfde<\/em> problemen zie, of daar niet dezelfde<\/em> analyse van geef, of niet dezelfde<\/em> oplossingen voor ogen heb, dan zie ik de problemen niet, zegt rechts, want er is maar \u00e9\u00e9n waarheid. Zo krijg je zelfs de lachwekkende situatie dat een rechtse Nederlandse meneer mij komt vertellen dat ik me niet inzet tegen vrouwenmishandeling, moslimvrouwen in de steek laat en dus geen feministe (meer) ben, omdat mij een andere strategie voor ogen staat dan Hirsi Ali. Dat kun je rustig een gotspe noemen, omdat ik niet denk dat die meneer ook maar een honderdste gedaan heeft aan de bestrijding van vrouwenmishandeling vergeleken met het werk dat ik jarenlang heb gedaan, behalve het uitdragen van zijn superieure mening dan. Ik dacht dat bij onze superieure verlichte westerse cultuur hoorde dat je verschillende meningen mocht hebben maar daar schijn ik me deerlijk in te hebben vergist. <\/p>\n Het interessante en merkwaardige bij dit soort discussies die geen discussies worden, want van wederzijdsheid is geen sprake, is inderdaad, wat Pels beschreef, dat degene die zichzelf tot woordvoerder van rechts heeft benoemd zelf meestal ‘strategisch afwezig’ is, alsof hij (het zijn op een paar uitzonderingen na meestal mannen) zijn mening niet net als ik gevormd heeft door eigen ervaringen, door be\u00efnvloeding door de omgeving, door leermeesters en gesprekken met anderen. Zo krijg je het interessante verschijnsel van mensen die mij van alles verwijten , maar nooit op het idee komen zich af te vragen of ze zelf wel voldoen aan de maat waaraan ze mij meten. Ze hebben zich verscholen achter het masker van een mening die ze afdoen als de objectieve waarheid. Hoe ze persoonlijk aan die mening komen, wat hun motieven zijn, doet niet terzake. <\/p>\n Op mijn eigen weblog verzamelt zich ook een clubje van voornamelijk mannen, ik schat ze in op jong en blank, maar dat weet ik niet zeker want ze zullen zichzelf nooit even voorstellen, die erg goed weten wat er met mij en mijn meningen mis is. Ze zijn een mooie illustratie van het nieuwe rechtse denken. De meningen staan bol van wie niet voor ons is is tegen ons, en er is maar \u00e9\u00e9n waarheid. De schrijvers ervan komen zelf nooit tevoorschijn, maar verschuilen zich achter hun ‘objectieve’ meningen, gesteund door de nieuwe hogepriesters van rechts die veelvuldig geciteerd worden. Wat zij zelf denken bij te dragen aan de oplossing van de problemen zoals ze die zien (behalve met de regelmaat van een klok de weblogs van anderen van commentaar te voorzien) kom je niet te weten. Het nieuwe rechtse denken heeft een nieuw soort fundamentalisme gecre\u00eberd, compleet met gelovige volgelingen die nu hun kans schoon zien over anderen te oordelen zonder ooit aan zelfreflectie te hoeven doen. <\/p>\n Discussies kun je dus wel vergeten. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dick Pels heeft in VN van deze week een essay geschreven getiteld ‘Linkse zelfhaat als rechtse reflex’. Ik vind het geen makkelijk stuk, ik heb het twee keer gelezen voor ik het een beetje ‘had’, maar zeer de moeite. Er … Lees verder