![tali-1.gif](\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/01\/tali-1.gif\")
<\/p>\n<\/p>\n
Vorige week vierde Tali Fahima feest. Na twee jaar, vijf maanden en 26 dagen werd ze vrijgelaten uit de Israelische vrouwengevangenis Neveh Tirza. Haar misdaad: kontakt met de vijand.
\n
\nFahima was geen voorspelbare kandidaat voor de rol van ‘overloopster’, ‘landverrader’ of ‘Arabierenhoer’. Ze is een Israelische die in het leger diende, en eens op Likud stemde. Ze hoorde bij geen van de vredesgroepen of solidariteitscomitees. Ze komt uit een familie van Mizrahim, joden uit Arabische landen. Thuis spraken ze Arabisch, ze keken naar Arabische tv, maar ze waren traditioneel en rechts: ‘we haatten thuis de Arabieren’, zei ze in een interview in Haaretz, ‘we waren bang voor ze. Met de zelfmoordaanslagen dachten we maar een ding, laat God de Arabieren van de aarde vegen. Zij willen ons doden, wij doden hen’. <\/p>\n
Wat veranderde er in haar leven dat ze haar eigen reis door de paradigma’s begon? Misschien was het gewoon nieuwsgierigheid. Ze wilde weten wat mensen er toe kon brengen om zulke monsterlijke daden te begaan, en waarom hun eigen leven geen enkele waarde voor ze had. Dat was geen politieke belangstelling, maar menselijke. En ze vond dat de Israelische media geen enkel antwoord gaven op de vragen die ze had, dus ging ze het internet op, zocht naar Palestijnse sites. En kon eerst haar ogen niet geloven. Dat kon de waarheid niet zijn, Israeli’s schieten toch geen kinderen dood, dat moest verzonnen zijn. Ze was geschokt en zocht door. Een artikel over een man, Zakariya Zubeidi, een leider van de Al Aqsa Martelaren Birgade raakte haar. Zubeidi’s moeder en broer waren gedood door het Israelische leger. Via via kwam ze aan zijn telefoonnummer, en belde hem. Tot haar schrik kreeg ze hem zomaar aan de lijn. En ze vond hem aardig, hij sprak goed Ivriet, en hij was grappig, en vriendelijk. <\/p>\n
Ze bleef hem bellen en na een paar maanden vroeg ze of het mogelijk was om hem te bezoeken in het vluchtelingenkamp van Jenin. Ik was doodsbang, zei ze, ik trilde van angst, maar toen ik voor de eerste keer in zijn ogen kon kijken verdween die angst en ik dacht, dit gaat wel goed. Ook hij was erg geemotioneerd, ik dacht nooit dat je zou komen, zei hij. Tali, je bent gek. <\/p>\n
In het vluchtelingenkamp zag ze de verwoesting, de armoede, ‘ik zag wat het Israelische leger had gedaan en ik schaamde me’, zei ze. Ze sprak er over tegen de media, over het leven onder bezetting, en het gedrag van de Israelische soldaten. Nog steeds was ze daar heel duidelijk over: zelfmoordaanslagen mogen niet, tegelijk zei ze: als ik gedwongen was geweest om onder zulke omstandigheden te leven was ik de eerste geweest om terug te vechten. <\/p>\n
Toen Zubeidi bij een aanslag op zijn leven gewond was geraakt en in het ziekenhuis lag, besloot ze om hun kontakt niet langer geheim te houden. In een interview zei ze dat ze bereid was om als menselijk schild te dienen om een nieuwe aanslag op zijn leven te voorkomen. Ze werd ontslagen. Ze besloot om in het vluchtelingenkamp met kinderen te gaan werken. De Shin Beth, de Israelische geheime dienst, ging naar haar op zoek. Een groep als Arabieren verklede soldaten arresteerden haar. <\/p>\n
Een week daarvoor had de Shin Beth nog geprobeerd om jaar over te halen voor hen te werken. Ze weigerde met ze te praten. Toen werd ze gearresteerd. De ondervragingen duurden een maand. Ze zat urenlang geboeid en vastgebonden aan een stoel, zat alleen in een cel waarin het licht nooit uitging. Ze probeerden me te breken, zei ze, ze noemden me een terrorist, een saboteur, ze zeiden dat ze ‘een goede jood’ van me gingen maken. Ze zeiden dat ze een hoer was, en gaven haar als grap een zwangerschapstest, ga je je eerste kind Mohammed noemen, zeiden ze, ga je een terroristje baren? <\/p>\n
Mij konden ze niet klein krijgen, zei ze, maar het was erg voor mijn moeder. Die leed eronder dat haar dochter en terrorist werd genoemd en een Arabierenhoer. <\/p>\n
De eerste drie maanden zat ze zonder vorm van proces in de gevangenis, ‘administratieve detentie’, wat gewoonlijk alleen met Palestijnen wordt gedaan. Toen ze uiteindelijk voor de rechter kwam was het oordeel ‘Fahima is niet loyaal aan de staat Israel, dat maakt haar een bron van gevaar. Daarom moet ze worden opgesloten’. Negen maanden zat ze in eenzame opsluiting. Ze mocht twee uur luchten per dag, ze mocht niet praten met de andere gevangenen. Ze deden alsof ze Bin Laden’s vrouw te pakken hadden, zegt ze. Haar advocaat ging naar de rechtbank en kreeg het voor elkaar dat ze bij de andere gevangenen mocht zijn. In de gevangenis werd ze actief, schreef brieven voor de andere vrouwen, regelde aanklachten voor ze. Ze luisterde met de vrouwen vaak naar Arabische muziek. Het was er niet zo erg, zegt ze. Met een aantal van hen heeft ze nog kontakt. <\/p>\n
![needs.jpg](\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/01\/needs.jpg\")
<\/p>\n
Wat maakte haar zo gevaarlijk, zei Gideon Levy, een van de verslaggevers van Haaretz. Dat ze besloot om de Palestijnse gebieden in te gaan, en vriendschap sloot met een Palestijn die gezocht werd. Ze doorbrak de scheiding die is opgelegd tussen Palestijnen en Israeli’s, ze trok zich niets aan van de ideologie dat veiligheid is gebaseerd op scheiding. En wat haar bijzonder maakte is juist dat ze zo gewoon was. Ze was geen linkse activist, en juist daarom was het voor het Israelische publiek angstaanjagend dat een gewone jonge vrouw haar gevoel volgde en zelf ging kijken. Dat is het waar ze voor is bestraft. <\/p>\n
Haar moeder staat achter haar. Door wat haar dochter is overkomen heeft ze ook haar mening herzien.
\n‘Tali vertelde me over Jenin, en zei dat ze er mee naar de media wilde. Ze praatte er met me over. Ik zei, als je helpen wilt, doe dat dan stilletjes, ga niet naar de media, daar zullen we een zware prijs voor betalen. Maar ze zei, Mam, ik wil dingen veranderen. Het is sterker dan ik. Als je wilt, kun je de relatie met mij verbreken. Ik zei: dat kan ik niet. <\/p>\n
De Mizrahi gemeenschap nam het Tali erg kwalijk. Ze zijn uitgescholden en bedreigd. Mizrahim hebben zo geleerd om zich te onderwerpen, zegt te moeder, ze zijn zo bezig om te proberen Ashkenazim te worden (westerse joden, die in Israel de dienst uitmaken, A.M.) en hun eigen (Arabische) afkomst te verloochenen, dat ze nu ook Arabieren haten.<\/p>\n
Moeder Lahiani heeft vaak op bijeenkomsten geprobeerd haar dochter te verdedigen. Eens stond een vrouw op en vroeg, hoe zou je Zubeidi beschrijven? ‘Ik zei: als een soldaat. Nee, zei ze, mijn<\/em> zoon is een soldaat. Ik antwoordde: Zubeidi leeft in Jenin, hij verdedigt de plek waar hij leeft, vraag aan je zoon wat hij doet in het leger.’<\/p>\n De komende drie jaar is het Tali verboden om haar vrienden in Jenin te bezoeken. In het vluchtelingenkamp werd feest gevierd toen ze vrij kwam. <\/p>\n Voor meer info: zie hier.<\/a> Vorige week vierde Tali Fahima feest. Na twee jaar, vijf maanden en 26 dagen werd ze vrijgelaten uit de Israelische vrouwengevangenis Neveh Tirza. Haar misdaad: kontakt met de vijand.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[2],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4562"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4562"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4562\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":62104,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4562\/revisions\/62104"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4562"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4562"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4562"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nEn hier.<\/a>
\nEn hier<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"