{"id":4928,"date":"2007-02-14T11:45:28","date_gmt":"2007-02-14T10:45:28","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/02\/14\/migrantenvrouwen-zijn-de-ware-globalisten\/"},"modified":"2007-02-14T20:48:29","modified_gmt":"2007-02-14T19:48:29","slug":"migrantenvrouwen-zijn-de-ware-globalisten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/02\/14\/migrantenvrouwen-zijn-de-ware-globalisten\/","title":{"rendered":"Migrantenvrouwen zijn de ware globalisten"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" id=\"image4929\" alt=070212inc-062.jpg src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/02\/070212inc-062.jpg\" \/><\/p>\n<p>Mooie bijeenkomst in Pakhuis de Zwijger, georganiseerd door Women Inc en Mama Cash. Ik ging er heen omdat ik een fan ben van Fenna Ulichki, tegenwoordig gemeenteraadslid voor Groen Links in Amsterdam.<br \/>\n<!--more--><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image4946\" alt=070212inc-061.jpg src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/02\/070212inc-061.jpg\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image4930\" alt=070212inc-001.jpg src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/02\/070212inc-001.jpg\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image4932\" alt=070212inc-022.jpg src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/02\/070212inc-022.jpg\" \/><\/p>\n<p>Fenna, zelf de dochter van Marokkaanse migranten, maakt van dichtbij mee wat vrouwen doen. Het is al bekend dat er door migrantenfamilies in Nederland meer geld wordt overgemaakt naar het thuisland dan er wordt uitgegeven aan ontwikkelingshulp. Minder bekend is dat dat niet altijd alleen maar gaat door overboekingen aan familieleden, maar door de steun aan projecten, die mensen in het thuisland de gelegenheid geven om hun eigen leven in handen te nemen en een toekomst op te bouwen, ook voor hun kinderen. En veel van die kleinschalige projecten zijn in handen van vrouwen. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image4933\" alt=070212inc-033.jpg src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/02\/070212inc-033.jpg\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image4934\" alt=070212inc-039.jpg src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/02\/070212inc-039.jpg\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image4935\" alt=070212inc-041.jpg src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/02\/070212inc-041.jpg\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image4937\"alt=070212inc-076.jpg src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/02\/070212inc-076.jpg\" \/><\/p>\n<p>Wanneer we het in Nederland over migrantenvrouwen hebben, hebben we het meestal over problemen, zegt Fenna &#8211; ik ben het erg met haar eens. Achter haar op het scherm verschijnt de foto van haar moeder, met twee dochters. En nog een foto van de moeder, nu ouder, met hoofddoek. Voor veel Nederlanders is mijn moeder niet meer dan een schim, zegt ze. Migrantenvrouwen worden vooral gezien als de vrouwen &#8216;die niet mee kunnen komen&#8217;, die achter lopen. Vaak zou dat veroorzaakt worden door hun religie, waarvan de hoofddoek dan het bewijs zou zijn. Misschien zijn die vrouwen er, maar er wordt al te makkelijk gedaan alsof de emancipatie van autochtone vrouwen al voltooid is, en er wordt niet gezien hoezeer migrantenvrouwen in beweging zijn. Ozden Kutluer, ouders uit Turkije, vertelt later hoe het haar heeft verbaasd hoe ze in Nederland zag hoeveel vrouwen er niet werkten, terwijl zij in Turkije gewend was aan werkende vrouwen.<\/p>\n<p>Wat dus onzichtbaar blijft, zegt Fenna, zijn de migrantenvrouwen die in staat zijn geweest een nieuw leven te beginnen, die geleerd hebben te switchen tussen twee werelden, en die daarmee een dubbele en diepere blik hebben ontwikkeld. Een transnationale bril om de wereld mee te bekijken. Meer gevoel voor rechtvaardigheid ook. En vandaar uit: samen opkomen voor dat ene meisje in Turkije, of voor een school. Dat kunnen we transnationaal burgerschap noemen. <\/p>\n<p>Fenna verheldert voor mij een gevoel dat ik nog niet zo onder woorden had gebracht. Ik ben geen migrant, maar iemand die er geheel vrijwillig voor heeft gekozen om over de grenzen van Nederland heen actief te zijn, en me heel praktisch te verbinden met een ander land, na de Balkan en Zuid Afrika is dat vooral Gaza. Het opent mijn blik. Niet alleen voor de mensen in dat andere land, maar met een bocht ook voor mijn eigen samenleving. Ik zie hier, bijvoorbeeld, hoe het ver doorgevoerde individualisme tekortschiet, hoe werkelijke solidariteit weer veroverd moet worden, waar onderlinge betrokkenheid in een land als Gaza zo vanzelfsprekend is dat er nauwelijks woorden voor zijn. Als ik daar vertel dat in Nederland over ouderen gepraat wordt alsof ze een last zijn, hun zorg te duur, dan zijn mijn vrienden in Gaza ontzet. Dat je voor ouderen zorgt, dat je ze respecteert, dat je ze bedankt voor het feit dat ze je het leven hebben geschonken en voor jou hebben gezorgd, het is zo vanzelfsprekend dat er niet eens over na wordt gedacht. Met de blik die ik daar heb geleerd kijk ik naar mijn eigen land en denk: dat noemen we dus beschaving en we vinden ons nog superieur ook aan al die &#8216;barbaarse&#8217; culturen. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image4936\" alt=070212inc-052.jpg src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/02\/070212inc-052.jpg\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image4938\" alt=070212inc-081.jpg src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/02\/070212inc-081.jpg\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image4939\"alt=070212inc-094.jpg src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/02\/070212inc-094.jpg\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image4940\" alt=070212inc-109.jpg src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/02\/070212inc-109.jpg\" \/><\/p>\n<p>&#8216;Transnationaal burgerschap&#8217;, ik reken mezelf daar dus graag bij, ook al ben ik geen migrant, overstijgt de cultuurverschillen. Het relativeert. Leert helderder kijken. Zo begrijp ik opeens waarom ik me bij migranten vaak zoveel meer thuis voel dan bij Hollandse Hollanders die nauwelijks over de schutting van hun eigen thuis heen willen kijken. <\/p>\n<p>Fatumo Farah, Somalische van herkomst, leidt in Somalie een project van 28 scholen, vierduizend leerlingen. Het richt zich vooral op de meisjes, die vaak noodgedwongen door de moeders van school worden gehouden, omdat ze hun hulp nodig hebben. Geef de moeders een microkrediet, soms is het niet meer dan 100 euro, om hun handeltje op de markt op te zetten, op voorwaarde dat ze hun dochter dan naar school laten gaan. Ook het gevecht tegen meisjesbesnijdenis wordt ingezet, want het moet niet alleen hier in Nederland bestreden worden, maar vooral daar. Het is ze al gelukt om imams zo ver te krijgen dat die luid en duidelijk prediken dat besnijdenis niet hoort in de islam. En verder is de campagne er vooral op gericht om de vrouwen die van besnijdenis hun beroep hebben gemaakt om te scholen voor ander werk. Want zonder werk krijg je ze tegen. Veel van die vrouwen worden omgeschoold tot vroedvrouw. <\/p>\n<p>Sylvia van der Berg komt oorpronkelijk uit Bolivia. Ze wilde iets terug doen voor haar land. Ze leidt nu een project met computeronderwijs. Want een van de problemen was dat er geen werk is voor jongeren als ze van school komen. Het wordt onder andere gefinancierd door de Nederlandse overheid, en er zijn op dit moment 20 ICT centra, die al 20.000 kinderen hebben opgeleid. <\/p>\n<p>Ozden Kutluer is in Nederland al heel erg lang actief voor de belangen van migrantenvrouwen. Ook zij vindt dat het met de emancipatie in Nederland nog lang niet goed is &#8211; kijk maar hoeveel vrouwen er straks bij Beatrix op de stoep staan, zegt ze. Ozden komt uit Ankara. Ik dacht altijd dat de Europese vrouwen veel verder waren dan de Turkse, zegt ze. Maar in de wijk waar ik woonde was ik de enige vrouw die werkte. Ik kreeg wel kritiek van de Nederlandse vrouwen, dat mijn ramen niet schoon genoeg waren, ik zei: dat is de taak van mijn man en hij kan het nog niet zo goed. Ozden had een moeder die zei: wie niet studeert is geen dochter van mij. Je moet ook bedenken dat alle migrantenvrouwen in de jaren zeventig, tachtig werkten. Nadat ze massaal ontslagen waren kwam pas dat beeld van migrantenvrouwen die thuis bleven, vanwege hun &#8216;cultuur&#8217;. Dat maakte me woedend, dat er zo over migrantenvrouwen werd gedacht, zegt ze. Vrouwen die duizenden kilometers hadden gereisd om hier werk te vinden. Met fenna heeft Ozden zich onder andere ingezet voor vrouwen die in Marokko werden achtergelaten. Het maakt mij eigenlijk niet uit voor welke vrouwen in welk land ik me inzet. Haar dochter, hier geboren, met een Nederlandse vader, werd nog wel eens uitgescholden als Turk. Wat moet je je dochter dan aanraden, terugschelden? Kaaskop? Ze probeert haar dochter begrip bij te brengen: sommige Nederlandse kinderen zijn nog niet zover dat ze begrijpen dat je van twee landen kunt zijn. <\/p>\n<p>Esther Vonk, van Mama Cash, vertelt over het werk dat zij doen. Veel kleine subsidies en veel microkredieten om vrouwen op het spoor te krijgen. Investeringen die lonen, en zich terug betalen. Samenwerking met vrouwen in andere landen op basis van vertrouwen en gelijkwaardigheid. Het werkt. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image4941\" alt=070212inc-113.jpg src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/02\/070212inc-113.jpg\" \/><\/p>\n<p>We noemen het filantropie. Een ouderwetse naam voor wat bestaat uit praktische solidariteit. Je kunt het ook feminisme noemen, als je dat nu eens niet zo individualistisch definieert &#8211; alsof het alleen gaat om &#8216;vrouwen aan de top&#8217; en stoute lingerie. We hebben het er nog over bij de nakwaak, wat maakt toch dat er al zoveel gebeurt en het zo weinig zichtbaar is? Is dat weer de gewone vrouwelijke bescheidenheid om gewoon het werk te doen dat je wilt doen en daar niet mee te koop te<br \/>\nlopen? <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image4942\" alt=070212inc-128.jpg src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/02\/070212inc-128.jpg\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image4943\" alt=070212inc-137.jpg src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/02\/070212inc-137.jpg\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image4944\" alt=070212inc-146.jpg src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/02\/070212inc-146.jpg\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" id=\"image4945\" alt=070212inc-157.jpg src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/02\/070212inc-157.jpg\" \/><\/p>\n<p>Ik zit met Fenna Ullichki te praten, gemeenteraadslid voor GroenLinks, met Naima Ajaouaau, binnenkort in de Provinciale Staten voor de PvdA, en ik als Eerste Kamerlid voor de SP &#8211; en het valt me opeens op van hoever we zijn gekomen &#8211; ook ik. En hoe gewoon we dat al vinden.<br \/>\nInspirerende avond, inspirerende vrouwen. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Mooie bijeenkomst in Pakhuis de Zwijger, georganiseerd door Women Inc en Mama Cash. Ik ging er heen omdat ik een fan ben van Fenna Ulichki, tegenwoordig gemeenteraadslid voor Groen Links in Amsterdam.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,6,10],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4928"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4928"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4928\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4928"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4928"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4928"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}