{"id":4960,"date":"2007-02-17T10:27:09","date_gmt":"2007-02-17T09:27:09","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/02\/17\/letter-en-geest\/"},"modified":"2011-09-26T17:02:40","modified_gmt":"2011-09-26T15:02:40","slug":"letter-en-geest","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/02\/17\/letter-en-geest\/","title":{"rendered":"Letter & Geest en Isra\u00ebl"},"content":{"rendered":"

Achterhoedegevechtje, voor wie het interesseert. In de Trouw-bijlage Letter & Geest <\/em>verscheen een recensie van Jimmy Carters boek Palestine, Peace not Apartheid<\/em>, geschreven door de theoloog Hans Jansen. Ik had het er over, hier<\/a>. Er verscheen vervolgens een miniberichtje in Trouw dat de auteur nogal was betrapt op plagiaat, en had overgeschreven van Dershowitz. Ik wees er op, hier<\/a>, dat het er kennelijk alleen over ging dat Jansen zonder bronvermelding had overgeschreven, en nog niet eens dat hij van Dershowitz<\/em> had overgeschreven, waarvan al bekend is dat hij meer een propagandist dan een historicus is.
\nVandaag in Trouw, niet in de Letter & Geest bijlage, nog twee vernietigende artikelen.
\n
\nJan Dirk Snel heeft de tijd genomen om het boek van Carter naast het artikel van Jansen te leggen, en komt moeiteloos tot een hele reeks van feitelijke onjuistheden en valse voorstellingen. “Het artikel bevat niet een<\/em> concrete aanwijzing naar of weerlegging van het boek”. <\/p>\n

In plaats daarvan beweert Jansen maar wat. Carter zou beweerd hebben dat de Palestijnen het verdelingsplan hebben geaccepteerd en de Israeli’s niet. Het tegendeel is waar.
\nCarter zou beweerd hebben dat Israel een apartheidsstaat is. (Wat hij van mij betreft had gemogen). Niet waar. Carter had het over de bezette gebieden en de kolonisten.
\nCarter zou beweerd hebben dat de misdaden van de Israeliers erger zouden zijn dat die van het Zuid-Afrikaanse apartheidssysteem. Staat er niet. <\/p>\n

Jansen geeft vervolgens zijn eigen interepretatie van het mislukken van de vredesbesprekingen. Haalt daarvoor Robert Malley aan. Arafat zou niet geinteresseerd zijn in een Palestijnse staat. Ik heb destijds het beroemde artikel van Malley en Hoessein Agha gelezen, Malley zegt het tegendeel. <\/p>\n

Snel: ‘Een redactie die niet inzag dat Carter nooit geschreven kon hebben wat Jansen hem in de schoenen schuift, heeft gefaald. Plagiaat kun je niet vermoeden, een bedriegelijke weergave kun je onderkennen’.<\/p>\n

Ernaast Van Doorn. Die kijkt nog eens een jaar of twintig terug toen Israel nog geen acceptabel terrein was voor onbevangen historisch onderzoek. De tijd dat de sprookjes nog springlevend waren, die door mensen als Dershowitz – en Jansen – ondanks het feit dat ze allang zijn weerlegd, maar herhaald blijven worden. En er zijn nog steeds mensen die die sprookjes liever geloven dan de historisch onderlegde kritiek op Israel tot zich door te laten dringen. Bij het grote publiek vallen ze nu eenmaal beter dan kritisch zelfonderzoek. Nog steeds.<\/p>\n

Het verhaal van de jonge staat was vrijwel exclusief het product van politici, militairen en publicisten, druk doende met het ontwerpen van een ware nationale mythologie, met de Israeliers in de rol van moreel superiere helden – of slachtoffers – en de Arabieren, onder wie de Palestijnen, als de tweede dodelijke bedreiging van het Joodse volk sinds de Holocaust. <\/p><\/blockquote>\n

Zeg maar paradigma 1. Pas rondom 1990 begonnen de ‘nieuwe historici’ waaronder Benny Morris, ‘de ideologische Augiasstal uit te mesten, een uiterst ondankbaar werk omdat de realiteit die achter de officiele verzinsels zichtbaar werd, vaak nogal pijnlijk bleek te zijn’, zegt Van Doorn.<\/p>\n

Twee van die ontmaskerde mythes noemt Van Doorn: dat de Israelische ‘onafhankelijkheidsstrijd’ een geval was van David tegen Goliath. Werkelijkheid: het goed bewapende Israelische leger streed tegen een zwakkere tegenstander.
\nEn dat de Palestijnse vluchtelingen vanzelf of opgeroepen door de Arabische leiders als gevolg van de oorlog op de vlucht sloegen. Feit: er was sprake van een grootscheepse etnische zuivering die al voor de oorlog begon en er na doorging. Zie Pappe. <\/p>\n

Tot het vaste repertoire, ook bij Jansen, hoort ook het bekende clicheverhaal over de groot-moefti van Jeruzalem die hulp probeerde te halen bij Hitler. Die krijgt ook bij Jansen een dominante rol toegeschreven in de strijd van de Palestijnen tegen de Israeliers, hoewel daar niets van is bewezen – behalve dat hij inderdaad hulp zocht bij de nazi’s. <\/p>\n

Nog een: de joodse leiders zouden veel meer joden uit de klauwen van nazi-Duitsland hebben willen redden, als ze de mogelijkheid hadden gehad. Het hoort bij de vaste leerstukken om de noodzaak van de staat Israel mee te verdedigen. Werkelijkheid: Ben Goerion was nauwelijks geinteresseerd in de Holocaustslachtoffers, die hij als onbruikbaar zag voor de opbouw van de nieuwe joodse staat. De belangstelling voor de Holocaust kwam pas veel later. Zie Tom Segev met zijn dikke studie: ‘The seventh million: The Israelis and the Holocaust’<\/em>, uit 1993. <\/p>\n

En dan natuurlijk het ‘genereuze aanbod van Barak’ dat door de Palestijnen zou zijn afgewezen. Ook Van Doorn wijst er op dat die mythe al door Robert Malley en Hossein Agha ruimschoots was weerlegd, dezelfde Malley die nu door Jansen wordt aangehaald om het tegendeel te beweren. <\/p>\n

Van Doorn raadt ons het boek aan van Lander Corluy, ‘De strijd om het geheugen van Israel’,<\/em> waarin de vaste mythen worden weerlegd, ‘koel en evenwichtig’. (En misschien moet ik daar hier voor het weblog eens een overzicht van maken, want ook hier blijven de apologeten van Israel de oude sprookjes maar opsturen, en het wordt zo vermoeiend en saai om steeds maar dezelfde antwoorden en dezelfde verwijzingen naar de historici te moeten maken.)<\/p>\n

Jansen heeft dus veel van Dershowitz overgeschreven, en net als ik verwijst Van Doorn naar Norman Finkelstein, ‘De drogreden van het antisemitisme: Israel, de VS en het mosbruik van de geschiedenis’<\/em> – ik zei wel dat in de Nederlandse vertaling een uitgebreid schema waarin de feiten naast elkaar worden gezet ontbreekt, daarvoor naar de Engelstalige versie ‘Beyond Chutzpa’<\/em>. <\/p>\n

Het boek van Carter verdiende een kritische bespreking, vindt ook Van Doorn. (Leo Kwarten deed dat dus wel, in de Volkskrant. Zie hier<\/a>) ‘Maar wat Jansen presteert, heeft niets met recenseren te maken. Het is een woedende filippica, gebaseerd op een uiterst onkritische kijk op Israel’. <\/p>\n

En wat Van Doorn betreft is de redactie van Letter & Geest<\/em>, ook na het vertrek van Jaffe Vink, op de vanouds bekende manier de fout in gegaan. Het blijft sukkelen met die bijlage. <\/p>\n

In Letter & Geest <\/em>zelf vanochtend geen woord over de kwestie.<\/p>\n

O, en de column van Van Doorn is te vinden op de Trouw website. Hier<\/a>. Een uitgebreider versie van het opiniestuk van Jan Dirk Snel is te vinden op zijn website. Hier<\/a>. Kun je meteen lezen wat er bij komt kijken om een opiniestuk geplaatst te krijgen als de redactie daar niet bij voorbaat blij mee is. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Achterhoedegevechtje, voor wie het interesseert. In de Trouw-bijlage Letter & Geest verscheen een recensie van Jimmy Carters boek Palestine, Peace not Apartheid, geschreven door de theoloog Hans Jansen. Ik had het er over, hier. Er verscheen vervolgens een miniberichtje in … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[2],"tags":[103],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4960"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4960"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4960\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":62899,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4960\/revisions\/62899"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4960"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4960"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4960"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}