Het is nog lang niet zo dat we nu een humaner asielbeleid hebben, al was het generaal pardon een belangrijke stap.
\nEr is een jongetje George. Waarschijnlijk uit Congo, maar dat weet niemand zeker, want hij werd als peuter meegenomen door een vrouw die niet zijn moeder was. Zijn moeder zou in Nederland zijn maar werd niet gevonden. Hij werd ’tijdelijk’ ondergebracht bij een pleeggezin. Maximaal drie maanden, werd er gezegd. Tijdelijk: dat is ondertussen vier jaar en drie maanden.
\n
\nDe enige band die hij heeft is dus met zijn pleegouders. De enige taal die hij spreekt is Nederlands. <\/p>\n
George die nu vijf of zes is kreeg een brief van het IND. Daarin stond dat het kind ‘Nederland zelfstandig en uit eigen beweging dient te verlaten, binnen 28 dagen’. Als hij dat niet doet zal hij worden ‘verwijderd’. Zijn zaak komt eind maart voor. Dat is definitief, hoger beroep afwachten in Nederland zit er dan niet meer in. Waar hij heen zou moeten: naar een kindertehuis in Congo. <\/p>\n
De advocate Breuls noemt het in de Volkskrant van vanochtend van de zotte. Ze wilde eerst niet geloven dat George echt uitgezet zou kunnen worden, maar ze heeft gerechtelijke uitspraken gezien van andere kinderen die daadwerkelijk het land uit moeten. <\/p>\n
Het is ongelofelijk dat deze asielkinderen niet dezelfde rechten hebben als Nederlandse pleegkinderen. Normaal telt de gezinsband wel, maar voor George niet. Hij wordt niet beschremd door de staat, en dat hoort wel. Dat Nederland zo met kinderen omgaat. Ik heb al het vertrouwen in dit land verloren.<\/p><\/blockquote>\n
Tijdens de bijeenkomst van Vrouwen tegen Uitzetting (hier<\/a>) liet een vrouw die in principe onder het generaal pardon valt, met tranen in haar ogen de brief zien waarin ze werd uitgenodigd voor een uitzettingsgesprek op het politiebureau. Het had haar de stuipen op het lijf gejaagd. Hoort ze dat ze mag blijven, moet ze dan toch een gesprek over hoe ze haar uit kunnen zetten, waarom? Wat is dat voor een zinloze pesterij of kafkaiaanse bureaucratie?
\nJan de Wit heeft het aangekaard en kamervragen gesteld. Staatssecretaris Albayrak gaf hem gelijk en zei dat het zo niet had mogen gebeuren. De mensen krijgen nu een andere brief, waarin ze uitgenodigd worden om over de stand van zaken te praten. Pas over enige maanden zal precies bekend zijn wie er onder het generaal pardon zullen vallen. Zie voor de kamevragen van Jan de Wit: Hier<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Het is nog lang niet zo dat we nu een humaner asielbeleid hebben, al was het generaal pardon een belangrijke stap. Er is een jongetje George. Waarschijnlijk uit Congo, maar dat weet niemand zeker, want hij werd als peuter meegenomen … Lees verder