{"id":5252,"date":"2007-03-30T07:49:01","date_gmt":"2007-03-30T06:49:01","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/03\/30\/couscous\/"},"modified":"2007-03-30T07:53:50","modified_gmt":"2007-03-30T06:53:50","slug":"couscous","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/03\/30\/couscous\/","title":{"rendered":"Couscous"},"content":{"rendered":"<p>Kwam door het bericht onder &#8216;bloggen&#8217;. Hadden we het over eten. Ben ik erg voor. Ik maak wel eens voor een gezelschap mijn grote couscous. Dat gaat hoeveel ik ook maak altijd schoon op. Ik vind mijn eigen couscous lekkerder dan die ik in Egypte at, maar dat kan er aan liggen dat die nogal voor toeristen gemaakt was. Mijn couscous is een eigen versie en niet orthodox. Lezers die zich er aan ergeren dat zo&#8217;n kaaskop denkt dat ze couscous kan maken mogen hun eigen recept inleveren.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nDit wordt een Bommeliaanse maaltijd, dus val me niet lastig met de juiste hoeveelheden, dat kijkt niet op snufjes en grammen, en er wordt ook niks op bedjes gelegd.<\/p>\n<p>Wat je nodig hebt: een lekkere, niet getreiterde kip. Een lamsbout die mag neigen naar schaap. Als je die koopt bij de allochtone buurtwinkel is ie meteen goedkoper. Bot mag er in blijven als het nog maar in de pan past. Een paar merguezworstjes, of anders maak je gehaktballetjes.<br \/>\nEen blik kikkererwten. (Niet de moeite om die zelf te gaan koken)<br \/>\nEen pak couscous<br \/>\nEen tube of potje harissa (is een soort sambal)<br \/>\nEen pakje of doosje raz el hanout (gemengde kruiden)<br \/>\nMinstens een bol knoflook<br \/>\nEen paar kippenbouillonblokjes.<br \/>\nGroentes. Minstens zeven. Ui, wortel, courgette, aubergine, paprika in verschillende kleuren, roma tomaten, en de knof telt ook mee. Platte peterselie. <\/p>\n<p>Braad de gezouten lamsbout aan in de olie. Beetje water erbij, de helft van de knoflooktenen, geschild maar heel, een lepel raz el hanout, een bouillonblokje. Het mag een beetje soepig worden. Zachtjes gaar laten stoven. Het vlees moet zo zacht zijn dat je het met de vingers van het bot kan plukken.<\/p>\n<p>In een andere pan, de kip. Aanbraden, verder idem. Ook tot gaar, maar niet zo gaar dat de kip uit elkaar valt.<\/p>\n<p>Wanneer gaar, vlees eruit, soep bij elkaar, en daarin de groentes, in grove stukken en brokken gehakt, zodat ze nog te onderscheiden zijn, worteltjes in tweeen. Voor wie aubergine te sponzig is, eerst laten ontwateren met zout. Eerst de groente die langer nodig heeft in de soep, courgette op het laatst, niet drabbig laten koken. Inhoud van blik kikkererwten erbij. Mag ook nog een kwak tomatenpuree. Proeven, meer bouillonblok, meer raz en hanout? Opdienen met een flinke hand gehakte platte peterselie er over heen. <\/p>\n<p>Dan de couscous zelf. Ik doe die heel simpel in een diepe koekenpan, eerst met een beetje olie bakken. Dan heb ik een keteltje heet water staan. Scheuten water erbij. Laten wellen. Couscous is heel snel gaar. Met te weinig water wordt het te hard. Met te veel water wordt het soep. Het moet droog korrelig zijn. Dus zet het niet in een keer onder water en blijf proeven.<\/p>\n<p>In Gaza doen ze het niet zo. Daar maken ze er werk van. Daar zitten de vrouwen de korreltjes met meel tussen hun handen te wrijven, gaat er meer olie in. Het heet dan maftoul en is een feestmaaltijd omdat het zoveel tijd kost. Mijn ervaring is dat als je er toch zoveel groentes en vlees overheen kiept je het net zo goed op mijn ordinaire snelle manier kunt doen.<br \/>\nAls je wilt kun je de couscous wel opleuken met geroosterde pijnboompitten en een handje rozijnen, maar niet te veel, anders wordt het te zoet.<\/p>\n<p>Dan roer ik vlak voor het eten een flinke sliert harissa uit de tube door een paar lepels van de soep, en serveer die in een apart kommetje voor wie van scherp houdt. <\/p>\n<p>De merguez heb je al gebakken. Wie gehaktballetjes maakt, geen varkens dus maar lams of rund (orthodox hoeft niet maar er zijn grenzen), aanmaken met knof, komijn (djinten), kaneel, verder naar smaak. Kleiner dan gewone gehaktballen, groter dan soepballetjes. Gewoon aanbraden in de koekenpan. Kan ook van te voren.<\/p>\n<p>Het serveren. Het is mogelijk om de kip en het lam in blokken te snijden en door de saus met groente op te dienen. Ik vind het Bommeliaanser om de kip en de bout in hun geheel op een grote schaal te leggen, omringd door de merguez of de gehaktballetjes, zodat iedereen zelf de kip een poot uit kan draaien en kan pakken en plukken wat ie lekker vindt. Met je schone rechterhand. In een tweede schaal de groentes in de saus. In de derde de couscous. Met dat kleine schaaltje met harissa met een lepeltje ernaast.<br \/>\nIedereen neemt een schep couscous, schept de groente met saus er bij en pakt van de schaal vlees wat er bij hoort. Bedruppelen met harissa voor wie dat wil.<\/p>\n<p>Wie er nog sla bij wil: maak er een van klein gesneden tomaat, komkommer, avocado en rode ui, en maak de vinaigrette met sinaasappelsap.<\/p>\n<p>Plat brood erbij mag ook. <\/p>\n<p>Forse rode wijn er bij. Veel.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Kwam door het bericht onder &#8216;bloggen&#8217;. Hadden we het over eten. Ben ik erg voor. Ik maak wel eens voor een gezelschap mijn grote couscous. Dat gaat hoeveel ik ook maak altijd schoon op. Ik vind mijn eigen couscous lekkerder &hellip; <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/03\/30\/couscous\/\">Lees verder <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,6],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5252"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5252"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5252\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5252"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5252"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5252"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}