{"id":5337,"date":"2007-04-06T08:45:39","date_gmt":"2007-04-06T07:45:39","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/04\/06\/marcouch\/"},"modified":"2011-07-27T13:01:01","modified_gmt":"2011-07-27T11:01:01","slug":"marcouch","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/04\/06\/marcouch\/","title":{"rendered":"Marcouch"},"content":{"rendered":"

Ahmed Marcouch reageerde gisteren in de Volkskrant op de discussie die is ontstaan naar aanleiding van het verschijnen van het boek Het Marokkanendrama, een mythe?<\/em> van Fleur Jurgens. Ik kon zelf niet bij de discussie zijn, ik hecht erg aan de mening van Marcouch, dus hier komt het stuk.
\n
\nRisicojongeren moet je uit huis plaatsen en opnemen in nieuwe schoolinternaten of bij hun grootouders in Marokko, vindt Het Marokkanendrama een mythe?<\/em> Niet voor de jongens in mijn Amsterdamse wijk Overtoomse Veld, ingeklemd tussen snelweg en spoorlijn. En ook niet voor de ge\u00efntimideerde bewoners die ik als nieuwe stadsdeelvoorzitter van Slotervaart meteen op bezoek kreeg, soms huilend. <\/p>\n

Ali Eddaoudi (Forum, 3 april) en Hans Werdm\u00f6lder (Forum, 4 april) vinden de bevindingen van Fleur Jurgens in haar boek Het Marokkanendrama niet nieuw. Klopt. Nieuw in haar boek is wel dat nu de professionals spreken. Niet de wetenschappers, maar de ervaringsdeskundigen, van kinderrechter tot docent. Die zien hetzelfde als ik: ordeloosheid, machteloosheid en agressie. Ik pleit ervoor de orde te herstellen en ouders rechtstreeks te benaderen.
\nWat gaat er mis? Ik zie een groot tekort aan toezicht en structuur.<\/p>\n

Zowel in het leven van de Marokkaanse jongens als in de werkwijze van de professionals. In de gezinnen en op straat. Op school en in de hulpverlening. Wij zijn te vrijblijvend geweest, onze Nederlandse werkwijze vol goede bedoelingen is geschikt voor families in goeden doen \u2013 weldoorvoed, vol zelfvertrouwen en rustig opgegroeid.
\nZij kunnen aardig uit de voeten met het vrije onderwijs en het woud aan hulpverlening.
\nSommige gezinnen met tien kinderen en een alleenstaande moeder zijn omringd door maar liefst vijftien welzijnswerkers die alles organiseren rondom \u00e9\u00e9n blinde vlek. Ik vraag: wat doen de ouders?<\/p>\n

Dat is voor hen een eyeopener. Geef de ouders de regie over de hulp. Maak ze niet onmachtig. Zelf ben ik verpleger geweest en als mijn pati\u00ebnten mij vroegen het vlees te snijden, dan deed ik dat. Want ik ben behulpzaam, maar wat je doet, is de hulpvrager hospitaliseren. Daar krijg je jongemannen van 23 jaar van die zonder blikken of blozen tegen mij zeggen: \u2018Open het buurthuis tot 1 uur \u2019s nachts en je hebt geen problemen meer.\u2019 Het kan, de orde herstellen. De gemeente Amsterdam heeft daar een organisatie voor opgericht. Dat ging zo. De vaders van de zonen die zich misdragen, heb ik bij mij geroepen op het stadsdeelkantoor…<\/p>\n

Toen ik de avond daarop de jongens sprak in het jongerencentrum, bleek het nieuw voor hen dat wij hun adressen kennen. Ze dachten anoniem te zijn, met elke jongerenwerker of buurtregisseur een vertrouwelijke relatie te hebben, terwijl ze individueel maandelijks besproken worden in een netwerk. De wijze waarop ik de jongens voor het blok zet door hun ouders rechtstreeks te benaderen, beschouw ik als de overheidsstijl \u2018er – opaf\u2019. In Slotervaart draait nu een organisatie met straatcoaches die dag en nacht wie zich misdraagt van straat haalt, en met Marokkaanse gezinscoaches die de volgende dag bij de ouders voor de deur staan: \u2018Wij willen twee dingen met u afspreken voor uw zoon.<\/p>\n

Hij heeft na zes uur \u2019s avonds huisarrest en morgen staat hij \u00f3f bij het loket voor een baan \u00f3f bij de school voor een opleiding. En morgen komen wij de afspraken checken.\u2019 De bewoners melden dat het werkt. Dan de risicojongeren. Voor criminele jongens moet de politie de pakkans vergroten en ze moeten lik op stuk krijgen. De risicojongeren worden uit huis geplaatst, om ze weg te halen uit hun milieu. Ik pleit ervoor ze vast te houden in een schoolinternaat, een soort klooster of kostschool waar zij blijven moeten tot zij hun vakdiploma hebben gehaald. Het moet praktisch en financieel ook mogelijk zijn hen uit huis te plaatsen naar de grootouders in Marokko, waar ook scholen zijn.<\/p>\n

De orde herstellen is \u00e9\u00e9n. Een generatie uit het slop trekken, is twee. Daarvoor is onderwijs de sleutel. Het is de enige manier waarop kinderen uit hun povere milieus kunnen ontsnappen. Daarom gaat het mij zo aan het hart dat uitgerekend in dit soort buurten ook de scholen zo verpauperd zijn. Ik heb de beste scholen nodig en de beste docenten die er te vinden zijn. Daarom is elke dag dat minister Ella Vogelaar wacht met haar prachtwijken een verloren dag voor onze nieuwe generatie. Intussen lijden ook de fatsoenlijke, hardwerkende en studerende Marokkaanse Nederlanders onder het Marokkanendrama. Ik steek ze een hart onder de riem. Discriminatie?<\/p>\n

Stap eroverheen! Kijk of je misschien nog extra aan jezelf kunt werken, een extra vaardigheidscursus, een aanvulling op je opleiding. Geen baan die bij je opleiding past? Neem wat je krijgen kunt, want uit het een komt het ander voort. Kijk naar Tweede Kamerlid Samira Bouchibti (voorheen Abbos) die ooit begon als gastvrouw in de AVRO-studio\u2019s. En kijk naar Said Bensellam, de Amsterdammer van het jaar 2006, die zoekt het bij zichzelf, niet bij de wethouders. En kijk naar Omar Amerziane, die werpt zich op als inspirator voor integratie, die zegt niet \u2018ik kom uit Overtoomse Veld, dus ik ben gedoemd te mislukken.\u2019<\/p>\n

Het is wat Fleur Jurgens op AT5 (zie ook vk.tv) zei, staande op het Sierplein in Slotervaart: \u2018Ik wil vooral de slachtofferrol aankaarten.\u2019
\nWees de architect van je eigen geluk!<\/p>\n

Ahmed Marcouch is voorzitter van stadsdeel Slotervaart.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ahmed Marcouch reageerde gisteren in de Volkskrant op de discussie die is ontstaan naar aanleiding van het verschijnen van het boek Het Marokkanendrama, een mythe? van Fleur Jurgens. Ik kon zelf niet bij de discussie zijn, ik hecht erg aan … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[6,14],"tags":[160,133],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5337"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5337"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5337\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":53917,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5337\/revisions\/53917"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5337"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5337"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5337"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}