Bij het wakker worden kon ik de zon op zien komen, achter de gebouwen van ‘Manhattan aan de Amstel’. Mooi. Ik ben dus over, twee keer rijden met de vrachtwagen, honderdvijftig dozen, vijf jonge mannen met een flinke overdosis aan testosterone die de dozen aan elkaar door gooiden alsof het pingpongballetjes waren en maar drie glazen gesneuveld. Poezen opgehaald die zolang geevacueerd waren, en die vervolgens zenuwachtig door het nieuwe huis slopen.
\n
\nVannacht heeft Kobus erg lopen piepen. En ik moet wennen aan de nieuwe geluiden die bij elk huis horen: veel stadsvogels, de trein in de verte, ’s ochtends de eerste trams die uit de remise komen. Bijna alles gaat goed. De waterleiding lekt nog. De hulptroepen zijn nog niet in staat geweest om mijn PC aangesloten te krijgen op het internet, dus ik tik dit even bij een vriendin. Even geen wereldbeschouwingen en politiek. Ik ga dozen uitpakken. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Bij het wakker worden kon ik de zon op zien komen, achter de gebouwen van ‘Manhattan aan de Amstel’. Mooi. Ik ben dus over, twee keer rijden met de vrachtwagen, honderdvijftig dozen, vijf jonge mannen met een flinke overdosis aan … Lees verder