Ik was toch van plan om drie dagen niks te doen en alleen een uurtje de weblogklanten bedienen via de laptop. Laptopje in het ongerede. Toestanden over Arafat. Ik kijk tv. Bertus Hendriks en Ruud Hoff weten tenminste waar ze het over hebben. Maar Barend van Barend en van Dorp duidelijk niet, die denkt echt nog dat als Arafat dood is er een andere leider kan komen ‘waar wel mee te praten valt’. De onnozelaar. Mijn vingers jeuken om weer een stukje te tikken, hoewel ik al vaker over Arafat heb geschreven. Maar vriendin zit op me te wachten om weer te gaan dobberen (we zitten in Arcen, niet in Valkenburg en ook niet in Maastricht, tussen vele bejaarden en oudere echtparen met reumatische aandoeningen en een enkel jong stel dat meer zoent dan zwemt, voertaal duits en limburgs) want we zijn even langs de dichtstbijzijnde van der Valk gereden waar ik haastig mijn mail op kan halen en de commentaren door kan sturen en de kranten kopen. We zijn communicatiejunks geworden, ik kan geen dag meer zonder. Morgen weer naar Amsterdam. Dan hebben we gelukkig weer het gewone hectische leven met de hele dag mail, internet, mobiel, tv, kranten, radio en dan ook nog een beetje gewone post.
\nDag dag<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ik was toch van plan om drie dagen niks te doen en alleen een uurtje de weblogklanten bedienen via de laptop. Laptopje in het ongerede. Toestanden over Arafat. Ik kijk tv. Bertus Hendriks en Ruud Hoff weten tenminste waar ze … Lees verder