{"id":5561,"date":"2007-05-21T09:27:36","date_gmt":"2007-05-21T08:27:36","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/05\/21\/bloggen-2\/"},"modified":"2011-07-24T19:42:19","modified_gmt":"2011-07-24T17:42:19","slug":"bloggen-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/05\/21\/bloggen-2\/","title":{"rendered":"Bloggen"},"content":{"rendered":"

Vanochtend in de Volkskrant het berichtje dan Hanneke Groenteman op zou houden met haar weblog. Maar daar was ik net even langs, en gelukkig is het niet zo. Ze heeft het wel even overwogen. Na een erg persoonlijk stukje over het feit dat ze was beroofd kreeg ze zo’n stroom van rottigheid opgestuurd – en ze plaatst nog niet eens reacties – dat ze even dacht ik hou er mee op. Maar er kwamen uiteindelijk ook zoveel bemoedigende reacties dat ze toch maar weer doorgaat. Fijn. Want ik ben blij met zulke eilandjes in de weboceaan. Hanneke Groenteman, hier<\/a>.
\n
\nEen paar webloggers heeft er de brui aan gegeven, Bert Wagendorp en Charles Groenhuysen. Francisco Jole houdt vol, en heeft er pas een column over geschreven, waarin hij het heeft over de onbeteugelde reageerdrift en de grove reacties van sommige gebruikers. Francisco Jole, de mening die niet bestaat<\/em>, hier<\/a>. En ik sprak Femke Halsema, die het even probeerde, en het snel opgaf. Je beeld van de mensheid wordt er niet positiever op, als je de reacties zag, zei ze. Daar kan ik inkomen. Maar toch jammer.<\/p>\n

Ik vind een weblog een fantastisch medium, waar ik veel op kwijt kan en meer mensen mee bereik dan met boeken. En waar ik contacten aan overhoud die ik anders nooit gehad had. Maar het is mij wel duidelijk geworden dat ik het alleen op kan brengen om er zoveel tijd en energie aan te besteden als ik stevig modereer en er straf de wind onder houdt, zodat het een weblog blijft waar ik ook naar toe zou willen als het het mijne niet was. Een weblog als het mijne ligt permanent onder aanval. Het zijn er niet veel, de beroepsverziekers die ik al in de ban heb gedaan, maar ze zijn heel ijverig, en bereid er een ommetje voor naar het internetcafe te lopen om het nog eens te proberen – kennelijk lopen er karaktertjes rond die alleen geinteresseerd zijn in de club waar ze niet lid van mogen worden.<\/p>\n

Ook heb je mensen die van geen ophouden weten en maar door blijven gaan als hun standpunt allang duidelijk is – en erg kwaad kunnen worden als ik zeg dat het nu wel genoeg is. En je hebt natuurlijk onder de mensheid ook drammers en zwammers. En zoals die gemerkt hebben: ik grijp op een gegeven ogenblik in.<\/p>\n

Daar maak ik me niet altijd populair mee, maar aan de andere kant stijgt de waardering van mensen die niet veel op hebben met de sites waar je tussen de rommel moet zoeken naar een paar verstandige opmerkingen. De waardering voor dit weblog vind ik terug op mijn bezoekersmetertje. In de voorafgaande maanden lag het gemiddelde bezoekersaantal per dag om de drieduizend, nu is dat tot vierduizend gestegen. Pieken maak ik wel vaker mee, als er een erg controversiele kwestie centraal staat, in verkiezingstijd, of als een site als GeenStijl het weer tijd vindt om even te pesten – maar zo’n piek ebt meteen ook weer weg. De gemiddelde lolbroek van GeenStijl vindt mijn weblog veel te saai. Niet genoeg stennis. <\/p>\n

Om een indruk te geven. Afgelopen week heb ik 130 bijdragen van bezoekers geplaatst. Ruim 40 daarvan vallen bij mij in de categorie van meningen waar ik het tamelijk tot heel erg mee oneens ben. Dat zouden er dus meer kunnen zijn wanneer ik niet op een gegeven ogenblik vind dat het wel genoeg is geweest. Het blijkt namelijk juist wanneer de meningen heel erg uiteenlopen nauwelijks mogelijk om tot iets van een gesprek te komen, het wordt al heel snel een herhaling van zetten en van inhoud. Als ik dan een punt zet achter een discussie die geen discussie wordt, levert me dat nog al eens het verwijt op dat ik alleen maar plaats waar ik het mee eens ben. Dat is wel komisch als die komt van een gebruiker van wie de mening er al uitgebreid op staat. Ik leg dat maar naast me neer. <\/p>\n

In dezelfde periode heb ik 60 reacties niet geplaatst. Ruim de helft daarvan kwam van slechts twee veelplegers, die van geen ophouden weten. Daarnaast valt een deel van de reacties die ik meteen delete<\/em> in de categorie kankerkut en moslimhoer. Een paar vallen in de categorie automatisch en per definitie tegen<\/em>, omdat ik nu eenmaal als multiculti, moslimknuffelend lid van de Linkse Kerk niet deug, en dringend bestreden moet worden. Die zijn bij mij al bekend, de meningen ook, en er is geen land mee te bezeilen. Een stuk of vijf vallen in de categorie Israel heeft toch gelijk en Palestijnen bestaan niet. Ik heb ook al lang geleden besloten om mensen die nog steeds Israel moeten verdedigen alleen toe te laten als ze niet automatisch het vaste repertoire afwerken dat hier al tig keer langs is geweest, en zich toch een klein beetje wat aantrekken van wat er al op staat. En dan gingen er een paar af omdat ze zich niet aan het onderwerp hielden. Want ook daar wil ik op letten: ook als het geheel te goeder trouw is zijn er ook mensen die de neiging hebben er met hun eigen associaties en agenda’s vandoor te gaan, en dan zwabbert het hier alle kanten op. Die laat ik dan meestal wel even weten waarom ik hun bijdrage niet op heb genomen, als ze tenminste geen vals e-mail adres hebben opgegeven. En dan dus de mensen die niet op kunnen houden. Die kunnen bij een volgend onderwerp weer terugkomen, als ze tenminste niet meteen beginnen te schelden als ze boos worden. Natuurlijk zijn er ook altijd een paar die dringend mee willen delen dat ik mijn weblog verkeerd beheer, dat het ondemocratisch is en een schande voor iemand die zich een socialist noemt en dat ik aan censuur doe. Ook die neem ik niet op – dat er mensen zijn die dat vinden, met name natuurlijk net zij die er om hierbovengenoemde redenen af zijn geknikkerd spreekt voor zich. En ik blijf daar niet over steggelen, al zal ik wel om de zoveel tijd, zoals nu, weer eens vertellen waarom ik het zo doe en niet anders.<\/p>\n

Ik heb het hier vaak over een paar controversiele onderwerpen. Over Palestina, over migranten, over islam, over racisme. Dat zijn helaas ook de onderwerpen die bij sommige mensen de automatische piloot in werking zetten. Gaat het over vrouwenrechten binnen de islam? De motor slaat meteen aan. O ja, vorige week werd er in de buurt nog een meisje voor hoer uitgescholden door een Marokkaan, en jaren geleden is er nog een afvallige van het geloof uit Egypte verbannen, en er zijn hier te veel migranten. Hoezo is dat niet on-topic? Het ging toch over de moslims?
\nVan dat werk.<\/p>\n

Dat het hier ondemocratisch toegaat is waar. Ondemocratisch in die zin dat ik geen open webforum beheer, maar een persoonlijk weblog, waarop ik, inderdaad, het eerste en het laatste woord heb, de agenda bepaal en ook nog beslis wat de moeite waard is om geplaatst te worden. Ik houd geen ledenvergadering voor ik beslis wat er op mijn weblog komt en wil dat graag zou houden. Ik vind het jammer dat het niet meer open kan zijn, zo ben ik wel eens begonnen, en ik snap dat mensen die me toch al niet moeten het ergerlijk vinden dat ik hier zo dominant aanwezig ben. Maar medelijden heb ik niet. Iedereen komt hier vrijwillig, is niet van mijn weblog afhankelijk, en kan er duizenden vinden waar je ook je mening kwijt kunt.<\/p>\n

Maar democratisch is het natuurlijk weer wel, in zoverre ik gebruik maak van onze vrijheid van meningsuiting, om met dit weblog een stem te vertegenwoordigen waarvan ik vind dat die meer gehoord moet worden. Niet alleen de mijne dus. Maar die van de Palestijnse zaak, en de mensen die daarvoor staan, die van de migranten en vluchtelingen, die van mijn kerk, die van links, die van de islam die opkomt voor mensenrechten, vrouwenrechten, democratie en een rechtmatige plaats in dit land. Ik ben daarbij, ik heb het vaak gezegd, zonder excuses partijdig. En om die stem te kunnen laten klinken heb ik er voor gekozen om van mijn weblog geen open forum te maken. Al zijn, binnen beperkingen, reacties welkom.<\/p>\n

Gaat het er dan op open fora wel democratischer aan toe? Nee dus. Misschien wel in principe, maar niet in hoe het uitwerkt. Waar ik openlijk selecteer en modereer zijn de selectiemechanismen op open fora sluipender en onderhuidser, maar het effect is net zo goed dat de reacties worden beperkt. Dat heeft te maken met een vergaand gepolariseerd politiek klimaat, met algehele verhuftering in de onderlinge omgangsvormen, maar ook met het medium. In principe zou het internet een mooi, open platform kunnen zijn voor maatschappelijke discussie en politiek debat, voor dialoog en diversiteit. In werkelijkheid lukt dat zelden. Tamara Witschge verdedigt morgen haar promotieonderzoek over het gebruik van het internet, zij keek naar de reacties op het thema migratie, en komt tot de conclusie die je eerlijk gezegd met het blote oog ook wel zo’n beetje waar kunt nemen. Ook op fora die in principe open zijn voor iedereen gaat het nog rauwer toe dan in de werkelijkheid, zeker als het gaat om gevoelige onderwerpen. Het maakt niet uit wie de groep is die een website aanbiedt en beheert, er wordt door de dominante groep deelnemers korte metten gemaakt met dissidente meningen. Net als in de werkelijkheid daarbuiten overheersen de uitsluitingsmechanismen, en misschien nog wel harder omdat de gebruikers zich kunnen verschuilen achter de anonimiteit, vanuit hun veilige huiskamer kunnen reageren, en de ’tegenstander’ niet in de ogen hoeven te kijken. <\/p>\n

In open fora, als er niet gemodereerd wordt dus, heerst de wet van de webjungle. De hardste, grofste stemmen winnen, mensen met een aarzelender, opener of genuanceerdere mening haken af. Bovendien slaat de grofheid ook toe omdat coderingen zoals kranten in principe hanteren, dat je feiten checkt, dat je onderscheidt tussen feit en mening, dat je van mensen vraagt om hun oordelen te funderen, dat je het principe hanteert van wederhoor, dat je er maar niet op los mag beschuldigen, op het net niet zijn ontwikkeld. In veel gevallen is er niemand aanwezig, zoals een redactie van een krant wel doet, om normen aan te leggen van wat er wel of niet opkomt. En dat levert ook een wildgroei op aan websites die pretenderen informatie te geven, maar het absoluut niet nauw nemen met het checken van bronnen. Niet voor niets dat de islamofoben zich vooral op het internet hebben verschanst, waar ze veel makkelijker hun gang kunnen gaan dan in de meer gecontroleerde media, en waar ze klanten bedienen die het weinig kan schelen of de informatie betrouwbaar is, als die maar aansluit bij het vijandbeeld. <\/p>\n

Tamara Witschge, voor een radiointerview met haar hier<\/a>,vindt de gedachte dat het web een goed medium kan zijn voor openbaar debat nog steeds houdbaar. Maar dan moet er wel gemodereerd worden. Ik ben het met haar eens. Willen we het web dus als medium openhouden, als democratisch middel, dan kan het niet zonder controle, regels en moderatie. Dat is de paradox waar we het mee moeten doen. <\/p>\n

Over haar promotie, hier<\/a>.<\/p>\n

En voor wie de spelregels van dit weblog nog niet kent, hier<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Vanochtend in de Volkskrant het berichtje dan Hanneke Groenteman op zou houden met haar weblog. Maar daar was ik net even langs, en gelukkig is het niet zo. Ze heeft het wel even overwogen. Na een erg persoonlijk stukje over … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5561"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5561"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5561\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":51466,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5561\/revisions\/51466"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5561"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5561"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5561"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}