Volgens Harry van Bommel (mijn collega SPer in de Tweede Kamer) staat het wel vast dat er grenzen zijn aan de vrijheid van meningsuiting. Niet alleen wettelijke grenzen, ook fatsoensgrenzen. Dit artikel verscheen in het Katholiek Nieuwsblad op 24 april 2004.<\/p>\n
Vrijheid vraagt ook om fatsoen <\/strong> Sinds Paul Cliteur heeft verklaard dat hij zich niet meer zal mengen in het publieke debat over de islam en integratie, wordt er heftig gediscussieerd over de vrijheid van meningsuiting. Cliteur grossierde in zijn columns en stukjes in scherpe meningen over allelei aspecten van de islam maar passeerde daarbij naar mijn overtuiging nooit een grens. Fatsoensgrenzen<\/strong> Onheus bejegend<\/strong> Van Gogh passeert zo’n grens door in een van zijn columns moslims consequent ‘geitenneukers’ te noemen. Van Gogh behoort daarmee tot de categorie opiniemakers die, volgens een notitie van de minister van Binnenlandse Zaken over jihadrekutering in Nederland, ervoor medeverantwoordelijk is dat een groeiend aantal moslims zich in het maatschappelijke verkeer onheus bejegend voelt. Volgens die notitie zijn het vooral jongeren uit de groep van tweede en derde generatie immigranten die de vermeende verwijdering tussen de samenleving en moslimburgers zwaar opnemen. De minister concludeert dat de groep van zich onheus bejegend voelende jongeren een voorname vijver vormt van voor radicalisering en eventueel rekrutering ontvankelijke personen. Dat is nogal wat. <\/p>\n Langer nadenken<\/strong> Volgens Harry van Bommel (mijn collega SPer in de Tweede Kamer) staat het wel vast dat er grenzen zijn aan de vrijheid van meningsuiting. Niet alleen wettelijke grenzen, ook fatsoensgrenzen. Dit artikel verscheen in het Katholiek Nieuwsblad op 24 april … Lees verder
\ndoor Harry van Bommel <\/p>\n
\n
\nGroot goed<\/strong>
\nDe vrijheid van meningsuiting is een groot goed dat zwaar bewaakt dient te worden. Er zijn te veel landen waar mensen niet vrij zijn om voor hun mening uit te komen, waar kranten worden gesloten en journalisten worden opgepakt. Artikel 7 van de Grondwet stelt glashelder dat niemand voorafgaand verlof nodig heeft om door de drukpers gedachten of gevoelens te openbaren, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet. Die laatste toevoeging legt beperkingen op aan de vrijheid van meningsuiting. Zo is smaad, laster en eenvoudige belediging volgens het Wetboek der Strafrecht verboden. Ook discriminerende meningsuitingen, bijvoorbeeld jegens homo’s of etnische minderheden zijn niet toegestaan. <\/p>\n
\nMet enige regelmaat moeten personen zich voor de rechter verantwoorden wegens smaad, laster of belediging. Ook politici zijn in het verleden wel voor de rechter gedaagd vanwege discriminerende uitspraken. Wijlen Hans Janmaat mocht bepaalde uitspraken over de multiculturele samenleving niet doen en toenmalig RPF-fractievoorzitter Leen van Dijke moest zich verantwoorden vanwege uitspraken over homoseksualiteit. Recentelijk raakte de imam El Moumni in opspraak door zijn uitspraken over homoseksuelen.
\nIn al die gevallen werd gezocht naar de wettelijke grens aan de vrijheid van meningsuiting. Dat er ook fatsoensgrenzen zijn, bleef daarbij steeds buiten beschouwing. <\/p>\n
\nTheo van Gogh vroeg zich in een column in de gratis treinkrant Metro af of hij bepaalde zaken wel mocht zeggen. Niet de wet zou hem beperkingen opleggen maar politici als ondergetekende die zich negatief uitlaten over het passeren van fatsoensgrenzen in columns en andere publieke optredens. \t\t<\/p>\n
\nNatuurlijk zal geen mens na het lezen van een column in Metro zich melden voor de jihad. Maar het gebruik van het woord ‘geitenneukers’ zal wel door veel moslims als zwaar beledigend worden ervaren. Het zal er eveneens aan bijdragen dat de islamitische gemeenschap zich in haar geheel in haar eer voelt aangetast en verder vervreemdt van de Nederlandse samenleving. Die vervreemding heeft een negatief effect op de toch al zo moeizaam verlopende integratie en zou inderdaad tot verdere radicalisering kunnen leiden.
\nVan Gogh zal dat allemaal niet ten doel staan bij het schrijven van zijn columns, maar ik vraag me af of hij zich ervan bewust is dat dit wel het resultaat ervan kan zijn. Anders dan Paul Cliteur moet hij vooral niet stoppen met het schrijven van columns, maar wat langer nadenken over de mogelijke maatschappelijke gevolgen van zijn schrijfsels zou absoluut geen kwaad kunnen. De vrijheid van meningsuiting betekent dat je bijna alles mag zeggen; niet dat je ook maar alles moet<\/em> zeggen. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"