{"id":5713,"date":"2007-05-31T08:46:12","date_gmt":"2007-05-31T07:46:12","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/05\/31\/respect-onderzoek-naar-sociale-cohesie\/"},"modified":"2007-05-31T08:53:21","modified_gmt":"2007-05-31T07:53:21","slug":"respect-onderzoek-naar-sociale-cohesie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/05\/31\/respect-onderzoek-naar-sociale-cohesie\/","title":{"rendered":"Respect! Onderzoek naar sociale cohesie"},"content":{"rendered":"

Vanochtend in de Volkskrant. Wetenschapsjournalist Maarten Evenblij heeft in opdracht van het NWO een boek geschreven over sociale cohesie in Nederland, en daarbij gebruik gemaakt van het vele onderzoek dat al in diverse lades lag.
\nDe conclusie daarvan is voor mij geen openbaring, maar een bevestiging, en het is heel goed dat het boek er is. De conclusie staat haaks op het beleid en de publieke opinie van de afgelopen jaren als het gaat om de integratie. Die conclusie, even snel samengevat, is dat integratie van minderheden begint met de erkenning<\/em> en niet de ontkenning<\/em> van hun identiteit.
\n
\nDat is ook de conclusie die we vele jaren geleden al trokken, in de samenwerking met mensen met diverse achtergronden, in de tijd die nu vaak geringsschattend wordt afgedaan als al die multicul. De conclusie toen was dat migranten uiteraard hun best moeten doen om te participeren, (Nederlands leren, een opleiding volgen, de weg vinden in de Nederlandse samenleving, contact maken) maar dat het succes daarvan minstens evenveel afhankelijk is van de houding van de ‘ontvangende’ bevolking, en met name ook van de overheid en de politiek. Wanneer die alleen maar angstig de deuren dicht proberen te houden, alleen maar eisen stellen aan de nieuwkomers zonder zelf de hand uit te steken, verwachten dat alles wat migranten aan nieuwe cultuur meenemen stante pede wordt afgelegd, dan wordt het niet veel met de integratie. Dan keert een deel van de migranten zich af van de ontvangende bevolking, die als vijandig en afwijzend wordt ervaren, en hebben nog meer dan daarvoor de neiging om hun heil te zoeken bij de eigen groep, zich op hun beurt ook beschermend af te sluiten, van de weeromstuit hun eigenheid juist te benadrukken en het kwaad op hun beurt op de autochtonen te projecteren. <\/p>\n

Dat is wat we de laatste jaren hebben zien gebeuren, als antwoord op een integratiebeleid dat heel eenzijdig de opdrachten neerlegde bij de migranten – jullie<\/em> moeten je aanpassen aan ons, wij <\/em>hoeven niets want wij waren er al, en hoe meer je op ons gaat lijken hoe groter de kans dat je mee mag doen. Het Verdonkse denken, waarbij integratie langzamerhand en sluipend werd vervangen door assimilatie. En dat terwijl de migrant of de migrantenkinderen heel goed merkten dat ook dat niet klopte, want ook als ze verschrikkelijk hun best deden, opleidingen volgden, vlekkeloos Nederlands spraken, naadloos participeerden in de maatschappij, als het er op aan kwam waren ze toch opeens vooral Marokkanen, aan wiens loyaliteit getwijfeld moest worden. Dat was, voor veel migranten, het schokkende, toen de club van Wilders de pijlen uitgerekend richtte op Aboutaleb, Albayrak en Arib en er aan hun loyaliteit werd getwijfeld. Als zelfs zulke buitengewoon geintegreerde, loyale, politiek participerende Nederlanders gewantrouwd moeten worden omdat ze niet ontkennen dat ze ook nog moslim zijn en een andere achtergrond hebben, wat voor hoop is er dan voor gewone Turkse en Marokkaanse Nederlanders die het nog niet geschopt hebben tot kamerlid of staatssecretaris?<\/p>\n

Evenblij heeft 15 miljoen euro aan onderzoek dat al in de jaren negentig werd gedaan over de binding van diverse groepen aan de samenleving gelezen en was verbijsterd. Want in dat onderzoek staat het allemaal al en het verdween in de la. Studies over de positie van vrouwen en allochtonen op de arbeidsmarkt, solidariteit op het werk, saamhorigheidsgevoel in de vinexwijken, migrantenparticipatie in sportclubs, het belang van eigen taal en cultuur – uit al die onderzoeken kwam dezelfde conclusie: binding aan de samenleving is alleen succesvol als mensen zich ook door die samenleving gewaardeerd voelen. Alleen als je het gevoel hebt dat je er mag zijn, als individu, als groep, ontstaat er binding. Erkenning van diversiteit is dus noodzakelijk als we willen dat mensen duurzaam en goed met elkaar optrekken. En natuurlijk, Nederlands spreken en meer over de cultuur weten van het ontvangende land, dat helpt ook. <\/p>\n

En dat betekent dat we erkennen dat alle mensen een meervoudige identiteit hebben, je bent, bijvoorbeeld, niet alleen Turk, maar ook vrouw, partner, ondernemer en onderdeel van de Nederlandse samenleving, zegt Evenblij. De verplichting om een andere identiteit aan te nemen, je afkomst te verloochenen, slaat nergens op. Hoe meer dwang, eenzijdige eisen en afwijzing, hoe meer mensen zich juist onttrekken. <\/p>\n

Geen van de onderzoeksresultaten drong door tot het beleid. Dat stond er haaks op. Erkenning van de identiteit van migranten is immers geen populaire boodschap. Liever verplichte inburgering, Nederlands praten op straat, het belemmeren van moskee-bouw, verbod van nikaab of afschaffing van de dubbele nationaliteit. <\/p><\/blockquote>\n

Of in mijn woorden: het is noodzakelijk dat we de les die we in de veelverguisde jaren tachtig al leerden, dat integratie nooit alleen eenrichtingsverkeer kan zijn, opnieuw serieus nemen. Je kunt van migranten niet serieus verwachten dat ze volledig ‘integreren’ wanneer de ontvangende bevolking, plus de politiek, vooral bezig zijn met uitsluiting in plaats van insluiting. En insluiting lukt alleen met respect voor diversiteit en de eigenheid van de ander.<\/p>\n

Evenblij hoopt nu dat Balkenende IV een nieuwe kans biedt, dan is die 15 miljoen euro die al dat onderzoek gekost heeft niet over de balk gesmeten.<\/p>\n

Ella Vogelaar, minister van Wonen, Wijken en Integratie neemt vandaag het boek van Evenblij, Respect! Onderzoek naar sociale cohesie<\/em> in ontvangst. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Vanochtend in de Volkskrant. Wetenschapsjournalist Maarten Evenblij heeft in opdracht van het NWO een boek geschreven over sociale cohesie in Nederland, en daarbij gebruik gemaakt van het vele onderzoek dat al in diverse lades lag. De conclusie daarvan is voor … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,6],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5713"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5713"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5713\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5713"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5713"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5713"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}