<\/p>\n
De Ra’is, de voorzitter, die door de meeste Palestijnen Abu Amar wordt genoemd, is nu echt overleden. Ook al zag iedereen het aankomen, het zal toch voor vele Palestijnen een diep gevoel van verlatenheid oproepen, versterkt door een ander sterk gevoel van in de steek gelaten te zijn: de hele wereld die toekijkt terwijl de kansen op een onafhankelijke Palestijnse staat, op een rechtvaardige vrede steeds kleiner worden, en de verwoesting steeds verder gaat. Vrijwild te zijn geworden, en nu is de persoon die als een vader werd gezien, het symbool voor de Palestijnse vrijheidsstrijd, overleden, zonder ooit het beloofde land te hebben gezien.
\n
\nIk treur mee het het gevoel van ontheemding, nog verdere ontheemding, dat er nu over Gaza en de Westoever zal dalen. Een verdrietig Suikerfeest zal het worden. Volgende week ga ik weer naar Gaza, met een ploeg mensen. Ik zal blij zijn om daar te kunnen zijn, bij mijn vrienden. <\/p>\n
Nu zullen alle Arafatbeschouwingen die alle media al een week of langer klaar had liggen worden gelucht. Dat zal weer wijsheid naast onzin worden. Morgen zal ik daar ook de mijne aan toevoegen. Nu nog even niet. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
De Ra’is, de voorzitter, die door de meeste Palestijnen Abu Amar wordt genoemd, is nu echt overleden. Ook al zag iedereen het aankomen, het zal toch voor vele Palestijnen een diep gevoel van verlatenheid oproepen, versterkt door een ander sterk … Lees verder