Natuurlijk, Arafat dood, dus de media. Ik had het voor het kiezen, NCRV tv, twee keer NOS radio, VPRO radio. Ik reisde af naar Hilversum, uitzending van Standpunt. NL (Straks zit ik bij de VPRO in de radiouitzending) . Stelling: dat het vredesproces meer kans krijgt door de dood van Arafat. Vind ik uiteraard niet, want het vredesproces wordt vooral getorpedeerd door Sharon die zijn plan wil uitvoeren om een zelfstandige Palestijnse staat definitief onmogelijk te maken en daar helemaal geen onderhandelingen bij kann gebruiken. Of het moet zijn dat Sharon door de dood van Arafat nu geen smoes meer heeft in de trant van ‘er is aan de andere kant niemand om mee te praten’. Of de uitzending zin had? De gevraagde burgers kwamen er niet erg uit, of ze herhaalden gewoon de slogans, Arafat terrorist, Arafat moest weg, of ze zeiden eerlijk het ook niet te weten. Zo te zien is de doorsnee burger niet vreselijk goed op de hoogte, maar je hebt er ook zowat een dagtaak aan om werkelijk te begrijpen en in te schatten wat daar aan de hand is.
\n
\nDoorgereisd naar Utrecht, vergadering van ROOD die bezig is met een Palestijnenproject. Dat was inspirerend.<\/p>\n
En daarna door naar Amsterdam om nog net het staartje mee te maken van de discussie over de vrijheid van meningsuiting in De Rode Hoed, Tiny Kox als spreker, Theodoor Holman, journalist en vriend van Theo van Gogh een andere, Rob Oudkerk als gespreksleider. Aan mij zijn zulke discussies niet echt besteed. Het blijft een gebl\u00e9r tegen elkaar in, niemand luistert, iedereen wacht op een gelegenheid om er tussen te komen met de eigen mening of om even te kunnen scoren. De observatie van iemand ‘dat dit toch maar kon, in Amsterdam’ – al die verschillende meningen bij elkaar in \u00e9\u00e9n zaal zonder moord, het was een schrale troost.<\/p>\n
Wat me vooral bijblijft is de bijdrage van Ebru Omar, ook uit de van Goghstal, uit de zaal. Ze zei dat ze met schrijven was begonnen omdat ze in Nederland het ‘wij’ miste. Dan breekt mijn klomp. Je mist het ‘wij’ en om dat ‘wij’ een beetje te bevorderen maak je in de beste van Goghiaanse traditie een moslim politica die om wat voor reden niet doet wat jij wil dat ze doet uit voor hysterische hittepetit met je behoofddoekte kop. Het deed me denken aan van Gogh, ook zo goed in die emotionele dubbele boekhouding. Ik hoorde pas een oud interview met hem, waarin hij zich beklaagde dat het zo naar was om voor antisemiet uitgemaakt te worden. Says who<\/em>? Ik kijk naar die club en ik vraag me af wat er met ze aan de hand is, zelf zo lichtgeraakt, ondertussen in de naam van de vrijheid van meningsuiting wild om zich heen slaand, en dan woedend en dreigend naar iedereen die er anders over denkt. Ik zie geen enkele introspectie of zelfreflectie, elk ongenoegen wordt op de buitenwereld en op het vijandbeeld geprojecteerd, ik mis elk nadenken over de effecten van de eigen uitingen. Ik heb nog g\u00e9\u00e9n van de van Goghianen zich af horen vragen of de beledigingen en kwetsingen niet een beetje te ver waren gegaan. Natuurlijk, Arafat dood, dus de media. Ik had het voor het kiezen, NCRV tv, twee keer NOS radio, VPRO radio. Ik reisde af naar Hilversum, uitzending van Standpunt. NL (Straks zit ik bij de VPRO in de radiouitzending) . Stelling: … Lees verder
\nDat helpt dus erg weinig als we het over ‘wij’ willen hebben.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"