Zo was het niet helemaal bedoeld. Kom ik thuis. Reuze uitgerust maar met hoofd vol van wat ik ga doen. Poezen een blikje. Naar boven. Alle laatjes en dozen omgekeerd op mijn bed. Wat nou. Welke gek. Doe mijn mobieltje aan dat ik was vergeten. Bovenbuuf en politie. Inbraak. Denk meteen, toch niet vanwege De Toestand. Bovenbuuf en politie zeggen dat twee jeugdige daders in mijn huis op heterdaad zijn betrapt, omdat de buren de politie hebben gebeld. Loop door mijn huis. Beneden een tas met papieren omgekeerd, alle kasten open, lades er uit getrokken, dingen die op de vensterbank stonden stuk op de grond. Tel de katten. Zijn er gelukkig nog steeds twee. Naar politiebureau. Zeggen ze dat ze de twee daders, jonge jongens, hebben ingerekend. Hebben die gozertjes, een van 17 een van 18 een nageletuitje meegenomen dat je gratis krijgt bij aankoop van het een en ander, plus een h\u00e9\u00e9l erg antiek doosje met iets wat lijkt op weed van h\u00e9\u00e9l erg vroeger en dat was het dan – toen was de politie ter plekke en was het afgelopen. Niet slim hoor. Peperdure laptop stond boven. Moet je nou met een nageletuitje. Politie tevreden. Een heterdaadje.
\n
\nIk deed de aangifte. Nog een aardig gesprek op het politiebureau. Ja ik van links. Ja vroeger dachten wij van links dat de politie de vijand was maar nou niet meer hoor. En zij vroeger van de politie dachten dat wij van links de vijand waren maar daar hebben zij ook geen last meer van. Met proces verbaal in een net mapje weer naar huis. Glasscherven opvegen. Had nog wel drie verhalen in mijn hoofd voor het weblog maar waar die over gingen dat weet ik even niet meer. Sorry jongens. Morgen weer. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zo was het niet helemaal bedoeld. Kom ik thuis. Reuze uitgerust maar met hoofd vol van wat ik ga doen. Poezen een blikje. Naar boven. Alle laatjes en dozen omgekeerd op mijn bed. Wat nou. Welke gek. Doe mijn mobieltje … Lees verder