{"id":611,"date":"2004-11-22T09:36:05","date_gmt":"2004-11-22T08:36:05","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/?p=611"},"modified":"2004-11-23T00:13:40","modified_gmt":"2004-11-22T23:13:40","slug":"discussie-onder-moslims","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2004\/11\/22\/discussie-onder-moslims\/","title":{"rendered":"Dit is ons land"},"content":{"rendered":"

Nederlandse moslims zitten klem tussen het radicale fundamentalisme en de autochtone kritiek, zei Radi Suudi. Hebben moslims een speciale verantwoordelijkheid? Suudi las een stuk voor uit de brief van de moordenaar van Theo van Gogh, waarin de umma<\/em>, de moslimgemeenschap volgens Mohammed B de strijd tegen het kwaad heeft laten liggen, en heeft liggen slapen. Hoe moeten Nederlandse moslims hier op reageren, is dit geen aanval van een radicale fundamentalist op zijn eigen gemeenschap?
\n
\nIn de studio zijn op uitnodiging van de Nederlandse Moslim Omroep een aantal Nederlandse moslims aanwezig: Mohammed Benzakour (schrijver\/publicist), Leyla Cakir (26-jarige moskeevoorzitster), Ali Eddouadi (publicist), Mustapha Laboui (deelraadslid GroenLinks in de Baarsjes Amsterdam), Hikmat Mahawat Khan (Unie Lahore Ahmadiyya Moslims uit Suriname), Mustapha Dalouh (politie Limburg-Noord) en Fenna Ulichki (Marokkaanse Vrouwen Vereniging Nederland).<\/p>\n

Fenna Ulichki ziet niet dat de Nederlandse moslims meer verantwoordelijk zouden zijn voor wat er is gebeurd dan andere Nederlanders. De tragiek is dat we dit soort dingen al zo lang hebben voorzien, zegt ze. Moslims werden steeds harder gestigmatiseerd, gediscrimineerd, buitengesloten. Alle problemen, zoals ook vrouwenmishandeling, werden ‘geislamiseerd’, en dat wordt weer gebruikt voor de rechtse agenda, uitgespeeld door Wilders en Hirsi Ali. Dat is het wezenlijke probleem, hoe langer je mensen in een hoek drukt, hoe heftiger de reactie kan zijn. <\/p>\n

Ali Eddouadi stelt dat moslims nog sterk ondervertegenwoordigd zijn in de besluitvorming in Nederland, maar dat is geen excuus om voor eigen rechter te gaan spelen, er op los te moorden. Zoals veel moslims benadrukt hij dat de dader de islam niet volgde, integendeel. <\/p>\n

Mohammed Benzakour ziet 2 november, en de aanslagen erna, als een keerpunt. Maar we mogen niet vergeten dat er al heel lang sprake is van xenofobe sentimenten, die nu tot uitbarsting zijn gekomen. We halen er wel wat positiefs uit, zegt hij, al kun je wat er nu gebeurt nog geen dialoog noemen, daar zijn de reacties nog te hefitg voor.<\/p>\n

Dit is de eerste keer dat een islamist in Nederland een moord heeft gepleegd. Moeten moslims niet openlijke Hirsi Ali steunen, laten weten dat ze in leven moet blijven?<\/p>\n

Elke weldenkende moslim, dus de overgrote meerderheid is er tegen, we doen genoeg om dat te benadrukken, zegt onder andere Eddouadi. Natuurlijk moet Hirsi Ali beschermd worden, door de staat. Maar ze blijft verantwoordelijk voor wat ze gezegd heeft, daar doet dat niets aan af. Zij moet gewoon haar werk kunnen doen, zegt Mustapha Laboui, en wij moeten weerwoord bieden. Dat is onze taak. Als er wat gezegd wordt over de islam moeten weren. Maar we hoeven geen boete te doen voor een daad waar we niet verantwoordelijk voor zijn. Hebben we niet jarenlang gewaarschuwd?<\/p>\n

Een groot deel van de problemen ligt in het feit dat Marokkaanse jongeren hier heel weinig gewaardeerd worden. Ze hebben het gevoel, deels ook aantoonbaar, dat ze minder kansen hebben op een woning, op werk, ze worden geweerd uit uitgaansgelegenheden. Sus zegt een groep daarbinnen: als ik niet mee mag doen omdat ik gezien wordt als Marokkaan, dan ga ik me ook als een Marokkaan gedragen. Nog steeds is de grootste groep Maorkaanse jongeren heel goed bezig, maar iedereen voelt de vervreemding. Bovenop de uitsluiting krijg je nog de schofferingen en beledigingen van de laatste tijd. Dan is het niet zo vreemd dat er ook jongeren zijn die zich meer thuis voelen op het internet dan in de echte wereld hier. En zo komen ook de invloeden van buiten binnen, die een jongere meer waardigheid belooft dat wat hij hier kan krijgen. Dat is het werkelijke probleem waar we ons druk over moeten maken, vinden de meeste aanwezigen. Jongeren in een identiteitscrisis zijn gevoelig voor de brainwashing. <\/p>\n

Leyla Cakir, voorzitster van de Turkse moskee in Geleen, vindt het belangrijk dat we het zien als een gezamenlijk probleem. We moeten veel meer doen aan preventie, naast het echte bestrijden van het terrorisme wat de staat moet doen. Haar Turkse moskee is ook een ontmoetingsruimte voor jongeren. Moskee\u00ebn moeten veel meer ingezet worden om jongeren niet te laten ontsporen. Ze duidelijk te maken dat geweld niet de weg is van de islam. Is het daarvoor niet belangrijk dat de imams de preken in het Nederlands doen, of op z’n minst vertalen? Voor de jongeren is Nederlands inmiddels hun eerste taal, niet Berbers, Arabisch of Turks. In een moskee in Rotterdam is daar al mee begonnen. <\/p>\n

Benzakour zegt dat voor hem het klassieke Arabisch dat in moskee\u00ebn gesproken is ook abacadabra is geworden. Ze zijn het er over eens: de moskee\u00ebn moeten van binnen uit gerenoveerd worden, er moet vernieuwing komen in het leiderschap, ze moeten hun maatschappelijke taak serieuzer nemen, zoals dat op veel plekken al gebeurt. Er kunnen lezingen gehouden worden, debatten, onderwerpen kunnen worden aangesneden zoals de verhouding tussen vrouwen en mannen, over opvoeding. Dat gebeurt, maar nog te weinig. <\/p>\n

Fenna Ulichki stelt dat de moslims niet steeds door anderen hun agenda moeten laten bepalen. Laat ons toch eens met rust, zegt ze. Laat ons toch ons eigen emancipatieproces op onze eigen manier doen. We zijn al jaren bezig met emancipatie. Haal toch niet elke keer die islam erbij, de islam is het probleem niet. <\/p>\n

Ook het verbale geweld moet serieuzer worden genomen. Omdat moslims dat niet aan kunnen? Wij kunnen dat wel aan, zeggen een paar van de aanwezigen, maar we hebben het nu over jongeren die het niet aankunnen. Dit is de vraag waar iedereen over na moet denken: hoe gaan we met elkaar om in dit land. Hoe nemen we elkaar serieus. We hebben te veel incasseringsvermogen gehad, niet te weinig. We moeten ons niet voortdurend laten dwingen om overal verantwoording over af te leggen. <\/p>\n

Hikmat Mahawat Khan wil wel dat de moslimorganisaties meer aansluiting gaan zoeken bij de Nederlandse samenleving. Moslims ‘islamiseren’ problemen zelf ook. Terwijl het er meer om gaat dat veel van de Nederlandse moslims aan de onderkant van de samenleving zitten, dat is het probleem, niet dat ze moslims zijn. <\/p>\n

Denken jullie er niet over om terug te gaan, in dit verslechterde klimaat, vraagt Radi Suudi. Leyla Cakir moet er om lachen. Dat vraag je aan mij? Terug naar waar? Ik ben hier geboren. <\/p>\n

Maar er gebeuren inderdaad nare dingen. De zorgen zijn vooral over de kinderen. Fenna’s dochter van veertien die even niet genoeg rechts houdt op haar fiets en toegebeten krijgt: ga maar terug naar de woestijn, ga terug naar je land. Maar dat meisje is Amsterdamse. Wat moet ze gaan denken? Addouadi heeft het over zijn kind van negen, wat gaat daar mee gebeuren als kinderen meekrijgen dat ze hier niet welkom zijn, wanneer ze steeds maar weer te horen krijgen als het je hier niet bevalt dan ga je maar weg. Kinderen zijn daar gevoelig voor. Wat denken ze als ze zien dat er een school is afgebrand? Addouadi is getrouwd met een Nederlandse die moslim is geworden. Zij hield het niet meer uit in dit klimaat. Maar kwam ook weer terug uit Marokko. <\/p>\n

Ze zijn het er over eens: ze gaan niet weg. De tijd dat allochtonen dachten we gaan weg is voorbij. Leyla zegt: en ik ben geen allochtoon meer. Dit is ook mijn land. Dit is ons land. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nederlandse moslims zitten klem tussen het radicale fundamentalisme en de autochtone kritiek, zei Radi Suudi. Hebben moslims een speciale verantwoordelijkheid? Suudi las een stuk voor uit de brief van de moordenaar van Theo van Gogh, waarin de umma, de moslimgemeenschap … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,6,21],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/611"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=611"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/611\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=611"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=611"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=611"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}