{"id":6186,"date":"2007-07-02T10:27:15","date_gmt":"2007-07-02T09:27:15","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/07\/02\/iran-dader-of-doelwit-2\/"},"modified":"2007-07-02T15:52:50","modified_gmt":"2007-07-02T14:52:50","slug":"iran-dader-of-doelwit-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/07\/02\/iran-dader-of-doelwit-2\/","title":{"rendered":"Iran, dader of doelwit?"},"content":{"rendered":"

070701iran-035.jpg<\/a><\/p>\n

Meestal maken we ons pas druk over een van die landen, Afghanistan, Irak, Palestina, als oorlog en bezetting al een feit zijn. Maar gisteren had de SP een symposium georganiseerd over Iran, onder de kop ‘dader of doelwit?’
\n
\nDe stemmen dat Iran maar door de VS gebombardeerd moet worden zijn luid, in Nederland is Wilders er een van, vanwege de dreigende kernbewapening, vanwege het islamitische regime daar met Ahmadinejad die dreigende taal uitslaat, maar het is nog niet zo ver. Het is de vraag of het gaat gebeuren, maar duidelijk is dat het kan<\/em>. De spanning loopt langzamerhand op. <\/p>\n

Harry van Bommel leidt het symposium in. In de Tweede Kamer, bij het debat lopen de geluiden uiteen van ‘meteen bombarderen’ tot er is een ‘soft regime change’ nodig. Vanuit een progressief standpunt, dat van de SP onder andere, is een oorlog tegen Iran geen optie – het zal de situatie alleen maar verergeren. Met dit symposium is niet gekozen voor een debat tussen die verschillende standpunten, maar voor een studie over de situatie: hoe staat het in Iran met het nucleaire vraagstuk, hoe met de mensenrechten, de media, de oppositie? <\/p>\n

070701iran-008.jpg<\/a><\/p>\n

070701iran-010.jpg<\/a><\/p>\n

070701iran-025.jpg<\/a><\/p>\n

070701iran-026.jpg<\/a><\/p>\n

Twee van de drie sprekers komen uit Iran, en ook in de zaal zijn veel mensen aanwezig die eens voor het Iraanse regime naar Nederland zijn gevlucht. Deskundigen bij uitstek. Maar geen van hen zal zeggen: bombardeer die boel maar. We hebben tenslotte de lessen geleerd van Afghanistan, Irak, Palestina – of zouden dat kunnen doen. De veranderingen in Iran zullen van binnenuit moeten komen, zeggen de mensen die je er niet van kunt verdenken sympathie te hebben voor het regime van Ahmadinejad. Ze zijn tenslotte niet voor niets gevlucht. Toch zullen hun verhalen opvallend genuanceerd uitvallen. <\/p>\n

070701iran-016.jpg<\/a><\/p>\n

(Behnam Taebi)<\/p>\n

Behnam Taebi houdt een inleiding over de misverstanden over Iran (hieronder uitgebreider uiteengezet in een artikel dat eerder in het NRC verscheen). Het eerste misverstand is dat Ahmadinejad niet meer is dan een godsdienstfanaat. Het is waar, we kennen hem vooral vanwege zijn oorlogszuchtige retoriek tegen Israel, de VS en het gehele Westen. Maar die stoere taal, vooral bedoeld voor binnenlands gebruik, is alleen in te schatten als we die begrijpen in de context van wat er al met Irak en Afghanistan is gebeurd, en met de reele dreiging dat een dergelijke aanval, plus bezetting, ook tegen Iran ingezet zal worden. En laat daar geen misverstand over bestaan, Ahmadinejad, die zich niet bepaald diplomatiek uit, verwoordt wel de diep gevoelde woede van veel van de landen in de regio, over de westerse bezetting en inmenging waar niet alleen de regimes, maar vooral de bevolkingen onder lijden. <\/p>\n

Het tweede misverstand is dat de machthebbers in Iran allemaal een pot nat zijn. Niets is minder waar. In Iran is sprake van een complex netwerk van politieke fracties die elkaar beconcurreren om de macht. Het huidige regime is er een van hardliners<\/em> – maar ook die zijn onderling verdeeld. En we mogen niet vergeten dat het met name de oorlog in Irak is die hen aan de macht heeft gebracht.<\/p>\n

Het derde misverstand gaat over de nucleaire dreiging die Iran zou vormen, waar Koster het uitgebreider over zal hebben. Waar het uiteraard om gaat is dat het Westen Iran aanwijst als nucleair gevaar, die zich niet zou houden aan het non proliferatie verdrag, terwijl het duidelijk is dat de VS zelf hun kernwapens niet weg zullen doen, al zijn ze vermomd als ‘mini-nukes’, en ook niet van plan is om India, Pakistan of Israel voor het bezit van kernwapens aan te klagen. Het Westen winkelt waar het ons uitkomt. <\/p>\n

070701iran-023.jpg<\/a><\/p>\n

Het vierde misverstand is dat de onrust in Iran er een teken van is dat er een wisseling van de wacht, of een nieuwe revolutie op komst is, die maar een zetje nodig zal hebben. In de trant van: de mensen zijn ontevreden, help ze even met wat bommen, dan valt het regime wel. <\/p>\n

Er zijn grote problemen in het land, en er is sprake van grote onvrede. Een ervan is het paradoxale feit dat Iran als olieland te weinig benzine heeft, door een gebrek aan raffinaderijen, en dat benzine moet worden geimporteerd. Inderdaad, de verkiezingen zijn gepaard gegaan met veel gesjoemel. Toch is het nodig, al is dat voor een politieke vluchteling niet prettig, om te erkennen dat Ahmadinejad aanhang heeft onder de bevolking. <\/p>\n

Het is duidelijk dat er sprake is van oppositiebewegingen, het is ook duidelijk dat die niet morgen de macht over zullen nemen en meer de neiging hebben, de volgende spreekster zal het daar ook over hebben, om de weg der geleidelijkheid te bewandelen, en meer te zoeken naar hervorming dan naar revolutie. Die bewegingen zijn te helpen wanneer Iran wordt erkend, en er normale betrekkingen mee worden aangeknoopt. Meehelpen om er een burgeroorlog te ontketenen, de VS doen daaraan wat ze kunnen, helpt ook de oppositie niet. En hoe dan ook moet het duidelijk zijn dat een oorlog alleen in het belang is van de VS en niet van de Iraanse bevolking. <\/p>\n

070701iran-036.jpg<\/a><\/p>\n

(Pantea Modiri)<\/p>\n

Pantea Modiri is juriste en een mensenrechtenactiviste die zich vooral richt op de media. Ook zij houdt een genuanceerd verhaal – we zijn hier tenslotte met een weldenkend, redelijk geinformeerd en niet oorlogszuchtig publiek bij elkaar, zegt ze. <\/p>\n

Modiri is betrokken bij de democratische bewegingen in Iran. Die zijn er nog steeds. Maar de vrijheid is dankzij het geraffineerde dictatorschap van Ahmadinejad nu wel op zijn dieptepunt: er worden mensen van de democratische bewegingen, zoals van vrouwen, studenten, kunstenaars, arbeiders regelmatig opgepakt en gevangen gezet. Van mediavrijheid is in Iran nauwelijks sprake. Toch vinden mensen wel manieren om zich te laten informeren en zich te uiten: de hulp die er uit Nederland komt om vanuit ons land een mediadienst op te zetten heeft zeker een functie. <\/p>\n

De democratische bewegingen proberen te manoeuvreren binnen de marges die er zijn, en niet ondergronds te gaan maar zichtbaar te blijven. De vrouwenbeweging is op zich al een waaier van verschillende vrouwengroepen en verschillende posities, van seculier tot tamelijk fundamentalistisch: in Iran kun je niet om de godsdienst heen, al is Iran wat godsdienst betreft tamelijk gematigd en houden de mensen het graag prive. Ondanks de verschillen is het toch gelukt om een gezamenlijk handvest op te stellen voor de rechten van de vrouwen waarmee bij de overheid is gelobbyd. Het is afgewezen als zijnde ’te westers’, toch geven de vrouwen het niet op. Een aantal van hen heeft met Nederlandse steun trainingen kunnen volgen. Steniging is in de praktijk afgeschaft, al worden de uitspraken nog wel gedaan. En van de arbeidersbeweging zijn de laatste tijd opnieuw leiders opgepakt en bestraft.<\/p>\n

Vergeet niet dat Iran 27 jaar lang geisoleerd is geweest. De bewegingen zien zich niet in staat om een revolutie te ontketenen, maar willen langzaam, via de weg der geleidelijkheid, naar meer burgerrechten. Vanuit die civil society die ondanks alles wordt opgebouwd, moeten op een gegeven ogenblik ook nieuwe partijen en politieke tegenweer ontwikkeld worden. <\/p>\n

070701iran-056.jpg<\/a><\/p>\n

(Karel Koster)<\/p>\n

070701iran-062.jpg<\/a><\/p>\n

070701iran-066.jpg<\/a><\/p>\n

Karel Koster houdt een gedegen inleiding over hoe het nu zit met die nucleaire dreiging. Dit is het gegeven: iedere staat die kernenergie tot zijn beschikking heeft is in staat om er binnen enige tijd wapens mee te maken. Maar dat geldt dus voor alle landen met een enigszins geavanceerde nucleaire infrastructuur, Nederland bijvoorbeeld ook, of Japan. <\/p>\n

Ik vertegenwoordig niet de Iraanse regering, zegt Koster, maar feit is dat ook een land als Iran recht heeft op de technologie. Ze hebben volgens de afspraken de inspectie toegelaten, en tot op het laatste rapport dat we hebben bleek er geen sprake te zijn van wapens met kernkoppen of andere massavernietigingsmethoden. Aan die inspectie is nu wel een einde gekomen door de escalatie van het conflict. <\/p>\n

De vraag is dus waar iedereen zich druk over maakt. De VS zijn gekomen met een rapport waaruit zou blijken dat er wel degelijk sporen van plutonium en verrijkt uranium zijn gevonden, plus documenten over het maken van wapens, maar werkelijk bewijsmateriaal krijgen we niet te zien, en we weten dat Amerikaanse bronnen per definitie suspect zijn. Er zouden geen langeafstandsraketten zijn maar misschien wel kleine. Toch wordt er gesuggereerd dat er van Iran een grote dreiging uitgaat.<\/p>\n

Laat ik even advocaat van de duivel spelen, zegt Koster. Laten we aannemen dat Iran wapens heeft weten te ontwikkelen met kernkoppen. Gaat daar dan meteen een immense bedreiging vanuit? Alleen als de regering volslagen gek en suicidaal is, want een kwartier nadat er een raket was gelanceerd zou Teheran ophouden te bestaan door een massieve tegenaanval. Het huidige regime wil graag aan de macht blijven, en dat doe je niet door oorlog uit te lokken. <\/p>\n

In het hele debat over de dreiging vanuit Iran, zoals dat door de VS wordt gevoerd, wordt er met geen woord gerept over de politieke situatie, over de rol van Israel en de VS, over de oorlog tegen Irak, alsof het alleen maar een kwestie is van dat er in Iran een paar gekken zitten die iets hebben tegen het Westen. Iran is al als ‘schurkenstaat’ aangewezen, alsof daar voor Iran geen dreiging vanuit zou gaan. Naast Noord-Korea, maar die val je niet aan, want die hebben werkelijk kernwapens. Als Iran nog eens wordt aangevallen, dan is dat vooral omdat ze geen<\/em> kernwapens hebben. <\/p>\n

Ondertussen is de oorlog tegen Iran al een feit, alleen wordt die nog niet militair uitgevochten. Er wordt stemming gemaakt tegen Iran, elke terroristische aanslag ergens, of de dreiging ervan, wordt aan Iraanse invloed toegeschreven, ook als daar geen enkel bewijs voor is. Er is allang sprake van een economische boycot, van pogingen om de investeerders in Iran daar weg te krijgen, bevolkingsgroepen tegen elkaar op te zetten, om landen die Iran benzine verkopen onder druk te zetten. Terwijl meneer Wilders vindt dat er maar gebombardeerd moet worden zijn de wat slimmere neocons allang bezig om het proces op een subtielere manier te laten escaleren. <\/p>\n

We krijgen een intermezzo, Kader Abdollah spreekt. Ik weet nooit zo goed wat ik met hem aan moet, ik hoor soms niet of hij een beetje advocaat van de duivel speelt met allerlei boude uitspraken of dat hij het echt meent en wat precies huih dan meent. Zonder bijbel was er geen democratie en niet zoveel seks in de literatuur, zegt hij. En wij hebben een oosterse oplossing nodig. Ik ben niet gelovig, maar wij hebben geen scheiding van staat en kerk nodig. De bijbel is dood maar de koran leeft nog als een wilde zwaan. Tja. Alleen bij zijn uitsmijter ben ik weer een beetje bij: het Westen kan ons geen lesje leren, ik wens de westerse beschaving veel geluk, ik maak er zelf deel vanuit, maar we moeten hier van onze arrogantie af. <\/p>\n

070701iran-071.jpg<\/a><\/p>\n

070701iran-080.jpg<\/a><\/p>\n

070701iran-089.jpg<\/a><\/p>\n

070701iran-091.jpg<\/a><\/p>\n

070701iran-094.jpg<\/a><\/p>\n

070701iran-097.jpg<\/a><\/p>\n

070701iran-099.jpg<\/a><\/p>\n

070701iran-104.jpg<\/a><\/p>\n

In de discussie gaat het onder andere over de vraag hoe erg Ahmadinejad werkelijk is. Voor de Iraanse bevolking zelf zeker geen zegen. Een simpele populist heeft Taebi hem al genoemd. Inderdaad: de doodstraf is verwerpelijk, in Iran zowel als in Texas. Maar moeten we zijn dreigende retoriek hier in het Westen erg serieus nemen? Taebi vindt van niet. Er is geen werkelijke sprake van dat Iran een dreiging is voor Israel. En de les van Irak is wel: je kunt maar beter wel kernwapens hebben om een aanval te voorkomen. Hoe dan ook is het niet aan de orde om met twee maten te meten. <\/p>\n

Iran is een levend mechanisme, bedreig je het van buitenaf, dan trekt het zich in verdediging samen. Daar werp je een regime dus niet mee omver. Het is niet prettig voor ons, Iraanse oppositie in de diaspora om het toe te moeten geven: maar willen we dat de bevolking daar een kans heeft, willen we dat de democratische bewegingen daar een kans hebben, dan zullen we Iran gewoon moeten erkennen.<\/p>\n

070701iran-120.jpg<\/a> <\/p>\n

070701iran-135.jpg<\/a><\/p>\n

070701iran-147.jpg<\/a><\/p>\n

070701iran-145.jpg<\/a><\/p>\n

Slotwoord van Harry van Bommel: we maken ons druk over Irak en Afghanistan, en we zien dat de strijd tegen het terrorisme mislukt. We hebben militair gezien een enorm overwicht, maar dat heeft de vrede geen centimeter dichterbij gebracht. Deze wijze van terrorismebestrijding is contraproductief, en vergroot juist de voedingsbodem ervoor. We zullen dus druk uit moeten blijven oefenen op de Nederlandse regering en de EU: geen oorlog tegen Iran. <\/p>\n

070701iran-032.jpg<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Meestal maken we ons pas druk over een van die landen, Afghanistan, Irak, Palestina, als oorlog en bezetting al een feit zijn. Maar gisteren had de SP een symposium georganiseerd over Iran, onder de kop ‘dader of doelwit?’<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,34],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6186"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6186"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6186\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6186"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6186"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6186"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}