{"id":6214,"date":"2007-07-03T07:10:22","date_gmt":"2007-07-03T06:10:22","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/07\/03\/dagboek-3-juli-2007\/"},"modified":"2007-07-03T07:10:22","modified_gmt":"2007-07-03T06:10:22","slug":"dagboek-3-juli-2007","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/07\/03\/dagboek-3-juli-2007\/","title":{"rendered":"Dagboek 3 juli 2007"},"content":{"rendered":"

070702gouda-011.jpg<\/a><\/p>\n

Gisteren waren Jan en ik voor een klein werkje naar Gouda, waar een groep van twintig jongeren die een reis gaan maken naar Palestina, dat wil zeggen, de Westoever, zich door ons voor wilden laten lichten over hoe je dat aanpakt, als je door checkpoints moet en wat je moet doen als je wordt ondervraagd door de Israelische security. Gewoon zeggen wat je gaat doen en wat je hebt gedaan, is ons advies. Het kan heel intimiderend zijn, ook wij hebben de ervaring van in een tunnel bij de grens van Gaza staan, met onze handen omhoog, terwijl er door onzichtbare mensen iets door de luidsprekers wordt geroepen in de trant van draai je om, doe je jas uit, maar zie het maar als een slechte film waar je even doorheen moet.
\n
\nBelangrijker vonden Jan en ik het hoe je omgaat met je emoties. Het zijn niet de vreselijke dingen, die zullen ze waarschijnlijk niet meemaken, want er wordt natuurlijk heel erg op hun veiligheid gelet, het is vooral de eindeloze reeks kleine vernederingen die je wel ziet, oude mensen die uren wachten bij de checkpoints, mensen die hun huis hebben verloren omdat het is afgebroken, families die wachten op hun vader of broer die in de gevangenis zit, die iedereen met enig gevoel in zijn lijf zo aangrijpen. Dus geef elkaar een beetje de ruimte om je gevoelens te uiten, en probeer niet stoer te blijven, zeiden wij. <\/p>\n

070702gouda-001.jpg<\/a><\/p>\n

070702gouda-002.jpg<\/a><\/p>\n

070702gouda-003.jpg<\/a><\/p>\n

070702gouda-005.jpg<\/a><\/p>\n

070702gouda-010.jpg<\/a><\/p>\n

070702gouda-013.jpg<\/a><\/p>\n

070702gouda-013a.jpg<\/a><\/p>\n

070702gouda-016.jpg<\/a><\/p>\n

En reken er op, het is ook niet makkelijk als je terugkomt in Nederland, waar zoveel mensen niet willen begrijpen wat bezetting betekent. Ik herinner me de vrouw die met ons meewas, en in een supermarkt een kennis tegenkwam die haar vroeg of ze een fijne vakantie in Israel had gehad, en hoe ze toen de neiging had om een pak vla op haar hoofd om te keren. Dat zoveel mensen nog steeds niet willen weten wat er gebeurt is onverdragelijker als je het net allemaal zelf gezien hebt.
\nDe jongeren hebben een website waar de verhalen van hun reis opkomen: www.leveninpalestina@waarbenjij.nl<\/p>\n

Voor wie echt wil weten wat er gebeurt, op de Wij Willen Weten site heeft Umar Mirza nu de hele documentaire Occupation 101 gezet, die valt hier<\/a> te bekijken. Het is, ook voor iemand als ik die door de wol geverfd is indrukwekkend. De documantaire is vooral gericht op het Amerikaanse publiek, dat als het even kan er nog minder van weet dan het Nederlandse. <\/p>\n

Het is een anecdote die ik al vaker heb verteld, dus oudere weblogbezoekers weten het al, maar op de bewuste 11 september was ik toevallig in de VS – ik was naar een congres, omdat ik, met mijn werk in het voormalig Joegoslavie en in de Gazastrook dacht, fijn, even naar een land zonder oorlog. Toen we in dat congres probeerden om te bevatten wat er was gebeurd en wie het hadden gedaan zat ik naast een Amerikaanse vrouw, hoogopgeleid, krantenlezend, die zei: begrijp je dat nou van die Palestijnen, nadat Amerika ze zo heeft geholpen. Ik zei maar even niks, toen. Wetend dat het geen Palestijnen waren, die zouden daar a. niet de organisatie voor hebben gehad, en b. waren ze niet geinteresseerd in zulke aanvallen, zelfs de meest radicale mensen van het verzet wilden niets te maken hebben met een Al Qaida-achtige strategie. Maar het ergste vond ik dat die vrouw oprecht dacht dat de VS de Palestijnen steunde.<\/p>\n

Voor wie dat nog denkt is deze documentaire bedoeld. Het zijn vooral Amerikanen die aan het woord komen, Joodse Amerikanen als Phyllis Bennis en Noam Chomsky, Israeli geworden Amerikanen als Jeff Halper. Het is, in beeld gebracht, de werkelijke geschiedenis, zoals ook onderzocht en verteld door Ilan Pappe, het zijn de beelden van de werkelijke bezetting, en de feiten: hoeveel miljarden van het Amerikaanse belastinggeld worden uitgegeven om Israel in staat te stellen die bezetting vol te houden. Het legt in feiten uit wat die bezetting betekent. Zeggen de Israeli’s dat ze bereid waren 85% van de Westoever ’terug te geven’? Hoe is het als je de gedetineerden in een gevangenis zegt: jullie mogen de gehele ruimte binnen de gevangenis hebben, alleen die laatste vijf procent, de muren, deuren en sleutels, die houden wij.<\/p>\n

Een indrukwekkend portretje van de Amerikaanse Rachel Corrie die door een Israelische bulldozer werd gedood toen ze probeerde de verwoesting van huizen in Rafah tegen te houden. De woorden van haar ouders. Ga het zien.<\/p>\n

In de Volkskrant staat vandaag een artikel van Harry van Bommel en mij, op de opiniepagina. Voor de webloglezers geen verrassing wat we zeggen: zet de bezetting weer bovenaan de politieke agenda, en doe niet mee aan de verdeel-en-heerspolitiek van Israel en de VS, die willen dat we de ene helft van de Palestijnen wel (een beetje) steunen en de andere helft laten stikken. <\/p>\n

Het artikel zit merkwaardig ingeklemd tussen een opiniestuk van Likud, waar uiteraard het woord bezetting niet in voorkomt, en de Palestijnen weer eens uitgemaakt worden voor jodenhatende terroristen. En aan de andere kant met een fijn stuk van Leon de Winter over Femke Halsema die het islamofascisme omarmt. Was de Volkskrant misschien een beetje bang dat ze anders van ‘eenzijdigheid’ beschuldigd konden worden?<\/p>\n

Het is dinsdag. Ik ga naar Den Haag. Om vijf voor twaalf neemt de voorzitter van de Eerste Kamer de handtekeningen in ontvangst van de aktie voor openheid over Irak. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Gisteren waren Jan en ik voor een klein werkje naar Gouda, waar een groep van twintig jongeren die een reis gaan maken naar Palestina, dat wil zeggen, de Westoever, zich door ons voor wilden laten lichten over hoe je dat … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[2],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6214"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6214"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6214\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6214"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6214"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6214"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}