De homorechten zijn een stok geworden om mee te kunnen slaan in het integratiedebat, zegt Neil Gouw. Volkskrant vanochtend. In korte tijd is ‘de homo’ symbool geworden voor ‘de Nederlandse cultuur’, de autochtone cultuur wel te verstaan.<\/p>\n
Deze opgedrongen symboolfunctie kan een zegen zijn voor de homo-emancipatie, maar ongewild wordt nu over de ruggen van de homo’s doodleuk het integratiedebat uitgevochten. De acceptatie van homoseksualiteit is de facto een toets geworden waaraan iemands integratie wordt afgemeten. Ineens presenteert iedereen zich als voorvechter van homorechten en bijna altijd net wanneer integratie ter sprake komt, terwijl deze twee complexe onderwerpen er niets mee opschieten wanneer ze met elkaar worden vermengd.<\/p><\/blockquote>\n
<\/p>\n
Allereerst kan de oprechtheid van de nieuwe strijders voor homorechten ernstig in twijfel worden getrokken. Waar is diezelfde gedrevenheid na soortgelijke hate crimes waarbij eens een keer geen Marokkanen betrokken zijn, zoals bijvoorbeeld eerder dit jaar in Amsterdam toen twee Canadezen tekeergingen tegen Nederlandse homo’s?<\/p><\/blockquote>\n
Ten tweede veronderstelt een dergelijk gebruik van homorechten als ‘stok’ dat de homo-emancipatie in Nederland – met name onder autochtone Nederlanders – voltooid is.<\/p><\/blockquote>\n
Is het gemakkelijker om alle homohaat in de schoenen van ‘die Marokkanen’ te schuiven – ze zijn toch al het pispaaltje van de samenleving – dan te erkennen dat dit verschijnsel ook onder autochtonen vorkomt? <\/p><\/blockquote>\n
Ideeen over homoseksuelen bij conservatieve christenen verschillen niet zoveel van die bij conservatieve moslims, zegt Gouw. Maar wie roept er om inburgeringscursussen voor de Bible Belt<\/em>, als homorechten blijbaar zo’n belangrijke pijler van de samenleving vormen? Dus: haal geen twee zaken door elkaar, en gebruik de homorechten niet voor politieke doelen die over iets heel anders gaan. <\/p>\n
Idem dito voor ‘de gelijkheid tussen man en vrouw’, zou ik zeggen, die nu opeens ook erg populair is bij de meest conservatieve driedelige autochtone mannen. Die hebben daar in eigen kring uiteraard nooit een poot voor uitgestoken toen het over ‘hun’ vrouwen ging, maar ze etaleren zich nu graag als voorvechters van de emancipatie nu het gebruikt kan worden tegen die allochtonen die niet zouden weten hoe je netjes met vrouwen omgaat. <\/p>\n
Historisch moment. Ik ben het een keer een beetje eens met een artikel in HP\/De Tijd. Dat gebeurt anders echt nooit. Er is opmerkelijk veel aandacht voor gedoe in de SP, zegt Roelof Bouwman. En waarom nou helemaal? Omdat er een redactrice van een partijblad is geschorst. Dat is wel vaker gebeurd. In de PvdA meerdere keren, en eens werd een blad maar geheel opgeheven vanwege de kritische toon. Zo werkt dat nu eenmaal bij een verenigingsblad, zegt de HP, en dat is nauwelijks nieuws. De kwestie Yildirim dan? Ook die had zich net als Verhey die weten kon wat ze deed nauwelijks te beklagen, zegt Bouwman. Hij was bekend met de interne regels, en die regel is hij pas ondeugdelijk gaan vinden toen het hemzelf betrof. Geen sterke positie. <\/p>\n
Of er dan niks aan te merken valt op de interne partijdemocratie van de SP? Jawel hoor, zegt ie, je zou met SP watcher Gerrit Voerman, die nu ook opeens een semi-beroemdheid is die overal geciteerd wordt, kritiek kunnen hebben op het bekleden van meer functies tegelijk, of over het feit dat er geen beperking is aan het aantal termijnen dat iemand een functie kan vervullen. Maar ook dat is een stokoud reglement, waar vooral de partij zelf over gaat, en geen nieuws.<\/p>\n
De mededeling die we nu in alle kranten kunnen lezen dat er een SP-raadslid boos is vanwege de toepassing van de afdrachtsregeling, te laat voor de deadline van de HP, valt onder idem-dito. Zolang als de afdrachtsregeling bestaat is er discussie over en zijn er mensen die het er niet mee eens zijn of die het heel erg slecht uit kan komen. Daar kun je een mening over hebben. Maar het is vooral een interne partijzaak. En is dat echt voer voor kranten, zelfs meegenomen dat het nu komkommert? <\/p>\n
Het gaat om wat anders, zegt HP\/De Tijd. De media zijn uitgekeken op de successtory van de SP, ‘aan het voor het zoveelste keer opdissen van het verhaal van de katholieke worstendraaier uit Oss die een geflipte maoistische sekte wist te transformeren tot de derde partij van Nederland valt geen enkele eer meer te behalen. Het nieuwe motto is: What comes up, must come down’.<\/em>
\nAls het dus aan de media ligt, als we HP\/De Tijd mogen geloven, zullen zij er wel voor zorgen dat Marijnissen de volgende keer, net als Bos die opeens niet meer de lieveling was van de media, een toontje lager gaat zingen. Nou, dat zullen we nog wel eens zien. Maar dit klopt zeker: alles wat de SP betreft wordt op dit moment geweldig uitvergroot in de media, en elke SPer of aanstaande voormalige SPer met een grief kan er zo mee naar Nova. <\/p>\nDe vraag is natuurlijk waarom HP\/De Tijd het wederom nodig vindt om er twee pagina’s plus vermelding op het cover aan te besteden, De SP is niet meer heilig!<\/em>, als het eigenlijk nergens over gaat. Behalve dat ik nooit de indruk heb gehad dat de SP zo heilig was. En al helemaal niet in HP-De Tijd.<\/p>\n
Heel wat anders. Ook voormalig minister Colin Powell vindt dat de VS en Israel met Hamas moeten dealen. Kijk:<\/p>\n
Powell: kwartet moet praten met Hamas
\n(Novum\/AP) – Het Kwartet voor het Midden-Oosten moet overleggen met Hamas. Dat heeft de Amerikaanse oud-minister van buitenlandse zaken Colin Powell donderdag gezegd. Het is onmogelijk een oplossing te vinden voor de problemen in het Midden-Oosten zonder rekening te houden met het aanzien dat Hamas geniet onder de Palestijnse bevolking, zei Powell.
\nDe militante Hamas, die de Gazastrook beheerst, gaat niet weg en wordt gesteund door een aanzienlijk deel van de Palestijnen, zei Powell. Hij herinnerde eraan dat Hamas een verkiezing won waarop het Westen had aangedrongen. Hoewel sommige standpunten van Hamas Powell tegen de borst stuiten, vindt hij toch dat contact moet worden onderhouden met de groepering.
\nMaar de huidige Amerikaanse minister van buitenlandse zaken, Condoleezza Rice, zei dat het Kwartet (de Verenigde Staten, Rusland, de Europese Unie en de Verenigde Naties) noch de Verenigde Staten zelf met Hamas zullen overleggen tenzij de groepering expliciet het bestaansrecht van de staat Isra\u00ebl erkent en het geweld afzweert. Daarmee sloot Rice uit dat Hamas deelneemt aan de in september in New York te houden conferentie over het Midden-Oosten.<\/p><\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"De homorechten zijn een stok geworden om mee te kunnen slaan in het integratiedebat, zegt Neil Gouw. Volkskrant vanochtend. In korte tijd is ‘de homo’ symbool geworden voor ‘de Nederlandse cultuur’, de autochtone cultuur wel te verstaan. Deze opgedrongen symboolfunctie … Lees verder