{"id":644,"date":"2004-12-11T10:26:18","date_gmt":"2004-12-11T09:26:18","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/?p=644"},"modified":"2004-12-11T10:26:31","modified_gmt":"2004-12-11T09:26:31","slug":"waterland","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2004\/12\/11\/waterland\/","title":{"rendered":"Waterland"},"content":{"rendered":"

Bij alle nieuwe initiatieven die zijn ontsproten aan de crisis van 2 november is er nu ook een nieuwe ‘denktank’, genaamd Waterland. Daarin willen een aantal mensen een nieuw alternatief verzinnen want ‘links moet zichzelf heruitvinden’. Hun alternatief bestaat uit een soort samengaan van het beste van liberalisme – individuele vrijheid en van socialisme – gemeenschapszin en solidariteit. Dat klinkt natuurlijk mooi maar voor mij nog tamelijk abstract en inderdaad, het is ook een denktank, bedacht. Maar in het stukje over de multiculturele samenleving kan ik me grotendeels wel vinden. Dat staat hieronder. Het manifest stond vandaag in de Volkskrant en is ook te vinden op de vandaag gelanceerde website Waterland<\/a>
\n<\/p>\n

Individualisering van het multiculturalisme <\/p>\n

De individuele vrijheid die centraal staat in onze visie op linkse politiek, wordt gedragen \u00e9n beperkt door de gemeenschappen waar we deel van uitmaken. De vrijheid van de een eindigt waar het gelijke recht op vrijheid van de ander wordt aangetast. Dit uitgangspunt stuurt ook een linkse visie op integratie. Nieuwkomers moeten als autonoom individu kunnen leven in de Nederlandse samenleving. Dit vereist niet alleen de kennis en vaardigheden die nodig zijn voor een volwaardige baan, de nieuwkomer moet zich ook de grondbeginselen van de rechtsstaat eigen maken. Wat niet betekent dat maatschappelijke codes onveranderlijk zijn. <\/p>\n

Dit uitgangspunt leidt niet tot een modieuze verwerping van het multiculturele ideaal, maar juist tot een sociaal-individualistische aanscherping ervan. Het oude multiculturalisme en cultuurrelativisme gingen teveel uit van de essentialistische geslotenheid, eigenwaarde en onverenigbaarheid van culturele gemeenschappen. Het nieuwe multiculturalisme gelooft niet langer in deze opvatting van \u2018integratie met behoud van eigen identiteit’. Het wil individuen juist middelen aanreiken om zich van hun \u2018zware’ cultuur- en geloofsgemeenschappen los te maken. Dat zal in veel gevallen betekenen: integratie met behoud van eigen identiteits crisis . Er moet meer respect komen voor de moeilijke spagaat waarin migrantenkinderen verkeren, voor hun schipperen met verschillende loyaliteiten, en voor de dubbele, hybride identiteiten die uit dit pijnlijke proces tevoorschijn komen. <\/p>\n

Zoals bij andere vraagstukken zijn ook hier culturele en sociaal-economische factoren onscheidbaar. Juist de moord op Van Gogh door een ge\u00efntegreerde godsdienstfanaticus onderstreept het failliet van de harde culturalistische eis tot assimilatie die nu overal opklinkt. Pas op basis van voldoende materi\u00eble zekerheid en maatschappelijke kansen kunnen nieuwkomers leren om de culturele onzekerheden \u2018uit te houden’ die horen bij een open, pluriforme en tolerante maatschappij. In die zin moet ook worden geijverd voor een personalistische, liberale en Europese islam die breekt met het zware fundamentalistische gemeenschapsdenken en de archa\u00efsche verhouding tussen man en vrouw die daarin opgeld doet. <\/p>\n

Wie ervoor kiest om naar Nederland te komen, is in de eerste plaats zelf verantwoordelijk voor het verwerven van de basale kennis en vaardigheden die nodig zijn voor een zelfstandig bestaan. Is een immigrant eenmaal toegelaten, dan dient de gemeenschap hem alle kansen te bieden om een volwaardige positie in onze samenleving te verwerven. Dat betekent het serieus nemen en aanpakken van discriminatie en uitsluiting. Cruciaal is het besef dat integratie van twee kanten moet komen: een migrant kan onmogelijk integreren als de samenleving hem niet als gelijke wil opnemen. Dat betekent macht en ruimte delen, in het publieke domein, in de politiek en in de cultuur, en accepteren dat \u2018de’ Nederlandse identiteit niet vaststaat maar aan verandering onderhevig is. <\/p><\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bij alle nieuwe initiatieven die zijn ontsproten aan de crisis van 2 november is er nu ook een nieuwe ‘denktank’, genaamd Waterland. Daarin willen een aantal mensen een nieuw alternatief verzinnen want ‘links moet zichzelf heruitvinden’. Hun alternatief bestaat uit … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,6],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/644"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=644"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/644\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=644"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=644"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=644"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}