{"id":649,"date":"2004-12-14T08:13:53","date_gmt":"2004-12-14T07:13:53","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/?p=649"},"modified":"2004-12-14T08:18:57","modified_gmt":"2004-12-14T07:18:57","slug":"moslimjongeren-in-frankrijk","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2004\/12\/14\/moslimjongeren-in-frankrijk\/","title":{"rendered":"Moslimjongeren in Frankrijk"},"content":{"rendered":"<p>Moslimjongeren in de voorsteden van Frankrijk waren helemaal niet zo bezig met hun religie, zegt Dounia Bouzar, onderzoekster en lid van de Franse moslimraad. Ze was jarenlang lerares in de &#8216;achterstandswijken&#8217;. Het probleem is ook helemaal niet dat die jongeren de westerse waarden niet zouden accepteren. In tegendeel. Ze hebben zich eigen gemaakt dat het in Frankrijk gaat om vrijheid, gelijkheid en broederschap. Vervolgens eisen zij dat ook voor zichzelf op. Maar dan komt het probleem van de discriminatie. Van gelijkheid komt in de praktijk niet veel.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nBouzar heeft een boek geschreven: <em>Monsieur Islam n&#8217; existe pas<\/em>. Een belangrijke observatie van Bouzar waar we in Nederland ook wat mee kunnen, als we de situatie willen begrijpen:<br \/>\nDe eerste generatie migranten uit moslim landen legde zijn moslimidentiteit voor de buitenwereld af, hield zich gedeisd en werd werkloos. De tweede generatie, jong aan het begin van de jaren tachtig, eiste gelijkwaardigheid. Ze waren nauwelijks bezig met hun moslimidentiteit, wel met discriminatie. Veel van hen deden opleidingen, haalden diploma&#8217;s, maar dat betekende dus niet dat ze ook banen kregen. In de jaren negentig kun je spreken van een derde generatie, de kleine broertjes van de tweede. Die zijn inmiddels sceptisch geworden over de Franse samenleving, wijs geworden door de ervaringen van de eerste en de tweede generatie. Ze hebben het onderwijssysteem doorlopen en zij gaan wel op zoek naar een eigen identiteit en vinden dat vaak &#8211; in de islam.<\/p>\n<p>De charismatische islamwoordvoerder Tariq Ramadan (kwam wel eens voor op dit weblog) zie ze als iemand met een positieve rol, Ramadan geeft de jongere moslims het gevoel terug dat ze zowel moslim als Fransman kunnen zijn en daar ook nog trots bij kunnen worden. Ramadan kiest, anders dan de fundamentalisten, voor de moderne wereld. Voor verkiezingen bijvoorbeeld. Aan de andere kant heeft ze ook kritiek, want met de nadruk op de islam lijkt het alsof je voor alle sociale problemen een antwoord in het geloof kunt vinden. <\/p>\n<p>Bouzar is moslim, maar gaat niet naar de moskee en draagt geen hoefddoek. Daar wordt ze nu in toenemende mate door andere vrouwen en meioden op aangesproken. Veel van de derde generatie vrouwen zijn de hoofddoek als een teken van verzet gaan zien. Zie je wel, zegt ze. Zo gaat dat. Wanneer de sociale problemen niet worden opgelost en de religie in het integratiedebat zo&#8217;n nadruk krijgt is dat het gevolg: de religie gaat juist een grotere rol spelen.<br \/>\n(gegevens uit Volkskrant 13 december 2004)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Moslimjongeren in de voorsteden van Frankrijk waren helemaal niet zo bezig met hun religie, zegt Dounia Bouzar, onderzoekster en lid van de Franse moslimraad. Ze was jarenlang lerares in de &#8216;achterstandswijken&#8217;. Het probleem is ook helemaal niet dat die jongeren &hellip; <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2004\/12\/14\/moslimjongeren-in-frankrijk\/\">Lees verder <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,6,21],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/649"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=649"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/649\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=649"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=649"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=649"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}