![\"mirjam](\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/forummirjam.jpg\")
<\/p>\nIk ben nooit zo dol geweest op Internationale Vrouwendag, zoiets als moederdag. Het hele jaar je ondankbare werk doen en dan \u00e9\u00e9n dag bloemetjes en een zachtgekookt eitje op bed. Maar vooruit, elke gelegenheid om weer eens aandacht te schenken aan hoe de zaak van vrouwen er voor staat en daar de media mee te halen is er eentje.<\/p>\n
<\/p>\n
Gistermiddag in de Balie een discussie. Mirjam de Rijk, medesenator (voor Groen Links) en voorzitter van de vrouwenalliantie deed de aftrap. Zo staat de zaak er feitelijk voor:
\n– 80% van de onbetaalde zorg wordt nog steeds door vrouwen gedaan
\n– vrouwen zijn wel meer buitenshuis gaan werken, maar mannen nauwelijks meer binnenshuis
\n– slechts 38% van de vrouwen is economisch zelfstandig, dat wil zeggen, verdient meer dan 70% van het minimumloon.
\n– in politieke vertegenwoordigende organen is gemiddeld eenderde vrouw
\n– in de top van het bedrijfsleven is dat 2%
\n– bij de universiteiten is dat 5%
\n– in directies van het voortgezet onderwijs 10%
\nWe zijn dus ergens op de helft, met de emancipatie.
\nEn met de beeldvorming, dat illustreerde Bertien Minco met een aantal foto’s, lijkt het wel alsof er geen emancipatiegolf heeft plaatsgevonden. <\/p>\n
<\/p>\n
Een van de beelden die ze presenteerde waren de foto’s van Agnes Kant bij een interview in de Volkskrant. Beeldschone foto’s, daar waren we het over eens. Maar ook wel een hoog glamourpoes gehalte. Zou Balkenende ooit worden gefotografeerd met zijn lipjes half open? Mannelijke politici worden gefotografeerd aan het werk, in actie, achter hun bureau, in een streng pak, in conferentie met andere mannen in strenge pakken. Dat maakt ze belangrijk. Vrouwelijke politici worden liever afgebeeld in hun priv\u00e9omgeving, alsof ze niet echt werken. Of doen de vrouwen daar zelf aan mee, omdat ze niet te bitchy<\/em> over willen komen? Heb je zelf veel inbreng in hoe je gefotografeerd wil worden? Ik ga het Agnes vragen. <\/p>\n Een ander belangrijk onderwerp was de positie van allochtone vrouwen. In de discussie zelf waren twee vertegenwoordigsters, islamitische feministe Ceylan Weber, met hoofddoek, en Karim Belhaj, zonder. Minister de Geus beweert dat de emancipatie van witte vrouwen wel voltooid is, maar die van allochtone vrouwen nog moet beginnen. Goed dat er meer aandacht komt voor allochtone vrouwen, maar wel een stelling met een luchtje er aan, vond Mirjam de Rijk, en ik ben het met haar eens. Er wordt een tweedeling gesuggereerd die niet klopt: alsof met witte vrouwen alles in orde is, en met zwarte vrouwen alles mis. Ook onder witte vrouwen is er nog een grote groep ‘kansarmen’ en onder allochtone vrouwen een niet onaanzienlijke groep die haar eigen emancipatie met succes heeft bevochten. De gesuggereerde tweedeling wordt helaas maar al te vaak gebruikt door lieden die er vooral mee bezig zijn om alles wat moslim is in discrediet te brengen: kijk eens hoe slecht moslimmannen zijn voor moslimvrouwen. En dat ligt allemaal aan de barbaarse en achterlijke islam. Dat helpt de vrouwen zelf in het geheel niet, die in een akelige spagaat terecht komen: met wie moeten ze solidair zijn, met hun eigen mannen die ook doelwit zijn van racisme, of met witte mensen die hen willen ‘redden’, als ze hun eigen cultuur en religie maar opgeven? <\/p>\n Ceylan Weber noemde een lange lijst van problemen waar met name moslimvrouwen in Nederland mee geconfronteerd worden. Inderdaad: isolement. Een nog moeilijker positie als het gaat om de verdeling van zorg en betaalde arbeid. Ze vertelde erbij te hebben geaarzeld om de nadruk op de problemen te leggen, omdat dat ook weer misbruikt kan worden. Er zijn ook veel succesverhalen te vertellen, zei ze. Ze heeft lang gewerkt in een Blijf huis. Daar ging het om twee zaken: de nood van vrouwen en hun kracht. Dat is waar we ons op kunnen solidariseren. Niet alleen op de nood. Ook op de kracht. <\/p>\n Jens van Tricht, de symbolische man in het forum, bracht met veel humor de positie van mannen in. Inderdaad, zei hij, zolang mannen nog zijn wat ze zijn schiet het met de vrouwenemancipatie niet erg op. We waren het met elkaar eens: het gaat niet alleen om solidariteit tussen witte en zwarte vrouwen, het gaat er ook om om allochtone mannen bij het emancipatieproces te betrekken. En Jens, met zijn kritiek op de dominante heteroseksistische witte cultuur kan zich zo aansluiten bij de kritiek van allochtone vrouwen: een interessante alliantie.<\/p>\n Vanmiddag ga ik naar een bijeenkomst waar vooral allochtone vrouwen met elkaar in discussie gaan. Verslag volgt. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ik ben nooit zo dol geweest op Internationale Vrouwendag, zoiets als moederdag. Het hele jaar je ondankbare werk doen en dan \u00e9\u00e9n dag bloemetjes en een zachtgekookt eitje op bed. Maar vooruit, elke gelegenheid om weer eens aandacht te schenken … Lees verder ![\"agnes](\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/agnes_01.jpg\")
<\/p>\n![\"het](\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/forumbalie.jpg\")
<\/p>\n