{"id":656,"date":"2004-12-20T11:17:34","date_gmt":"2004-12-20T10:17:34","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/?p=656"},"modified":"2004-12-20T14:21:13","modified_gmt":"2004-12-20T13:21:13","slug":"moslims-in-het-publieke-debat","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2004\/12\/20\/moslims-in-het-publieke-debat\/","title":{"rendered":"Moslims in het publieke debat"},"content":{"rendered":"

De Nederlandse moslims weten het: er bestaat in dit land een eenzijdig beeld over de circa een miljoen islamieten, en over de islam zelf. Er wordt veel \u00f3ver moslims gepraat en weinig m\u00e9t. <\/p>\n

\"Ceylan
\n(Ceylan Pektas-Weber en Leyla Cakir)
\n
\nIn het publieke debat zijn het altijd dezelfde gezichten die opduiken, en de media lijken er een grote voorkeur voor te hebben om de meest extreme figuren op te laten treden in de debatten. Het is niet moeilijk om de schuld te leggen bij de media die meer ge\u00efnteresseerd zijnin oneliners dan genuanceerde verhalen, en die nog steeds denken dat je voor een interessant gesprek bij voorkeur de grootste tegenstanders uit moet nodigen. Voorbeelden hebben we in overvloed. Gematigde moslims worden heel vaak niet uitgenodigd. Maar op deze bijeenkomst, georganiseerd door Ihsan, Islamitisch instituut voor maatschappelijke activering, en Al Nisa, Stichting Nederlandse moslimvrouwen, is het niet de bedoeling om met de vinger naar anderen te wijzen, maar om de hand in eigen boezem te steken en elkaar de vraag te stellen: wat kunnen we doen om er voor te zorgen dat er een beter, een realistischer beeld ontstaat over de moslims in Nederland, en hoe kunnen we er voor zorgen dat we zelf een grotere rol gaan spelen in het publieke debat.<\/p>\n

\"van
\n(Abdulwahid van Bommel en Ismail Taspinar)<\/p>\n

Zestig mensen waren uitgenodigd, veertig mensen kwamen, wat er op wijst dat de noodzaak om iets aan de beeldvorming te doen wordt gezien. Dat bleek ook tijdens de bijeenkomst, waar ik tot mijn plezier als een van de twee aanwezige niet-moslims was uitgenodigd om mee te denken. Grote diversiteit: imams maar ook mensen van de AEL, een parlementari\u00ebr van Groen Links, functionarissen van de verschillende organisaties, de vrouwelijke voorzitter van een moskee, studenten. Dat de deelnemers zo geconcentreerd samen werkten, met erkenning van de onderlinge verschillen, laat wel zien hoe hoog de motivatie is om gezamenlijk te komen tot betere beeldvorming. Wie nog steeds vol wil houden dat moslims niet doen aan zelfkritiek had er bij moeten zijn. Waar ligt het aan, wat doen we verkeerd dat we zo slecht worden verstaan, het leverde een lange lijst op van punten die dringend aan verbetering toe waren.<\/p>\n

\"Ruben
\n(Ruben Gowricharn)<\/p>\n

De middag werd ingeleid door Ruben Gowricharn, hoogleraar sociale cohesie in transnationaal verband aan de universiteit in Tilburg.<\/p>\n

Gowricharn is afkomstig uit Suriname, en een hindoe. In Suriname neemt de islam een andere gedaante aan dan hier, zei hij. Hier is de vraag: hoe pas je de islam in binnen de westerse samenleving. En dan moeten we er nog rekening mee houden dat dat binnen de verschillende Europese landen niet hetzelfde gaat. <\/p>\n

Wat er op het ogenblik in Nederland aan de hand is, is dat vrijwel alle aspecten van het bestaan van de moslimburgers onder vuur liggen. De kleding, de hoofddoeken, de partnerkeuze, de relatie tussen vrouwen en mannen, geweld, etikette, geef je iemand een hand, de opvoeding, de vestiging van eigen scholen, de taal, waar men mag wonen, of moskee\u00ebn worden toegestaan, hoe de religie wordt beleefd, het terrorisme – er is bijna niets waar niet op geschoten wordt.
\nNiet alle kritiek is onterecht. Maar het is erg eenzijdig, en sommige zaken, zoals de hoofddoeken, zijn non-issues. Een aantal zaken, zoals partnerkeuze, gaat niemand wat aan. Ja, ongelijkheid tussen vrouwen en mannen is een thema, maar dat is het ook voor niet-moslims. In Nderland is formeel gelijkheid tussen mannen en vrouwen, maar in de praktijk is daar ook nog grote ongelijkheid als het gaat om de rolverdeling thuis, de plaats op de arbeidsmarkt en het inkomen. Men doet het voorkomen alsof er alleen onder islamieten een discrepantie is tussen formele en informele ongelijkheid. Veel zaken, zoals het gegeven dat veel moslims bij elkaar wonen, worden aangedikt en opgeblazen. Over alle zaken die het leven van moslims aangaat is er een publiek debat gaande. De islam zit in de beklaagdenbank. Men heeft het niet over het internationale terrorisme, maar over het islamitisch terrorisme. Het feit dat er een man is die een vrouw geen hand wil geven wordt buiten proportie opgeblazen. In elke cultuur zijn gewoontes. Hindoe’s groeten elkaar met een ander gebaar, en als er een man de kamer binnenkomt trekken de vrouwen hun sari over hun haar. <\/p>\n

Er is verder in Nederland sprake van een toenemende verrechtsing. In Nederland wordt veel gevit en gemord. Er wordt ook erg veel geregeld, dat is de keerzijde. Maar het is niet prettig als jij altijd het object bent van gevit en gemor. <\/p>\n

Het grootste deel van de moslims in Nederland zijn liberale moslims. Het is niet zo interessant of er in de koran nu wel of niet staat dat vrouwen en mannen gelijk zijn, interessanter is de praktijk. De jongeren vinden meer gelijkheid al vanzelfsprekend, de meisjes eisen hun plaats op. Maar zelfs onder de eerste generatie zie je veranderingen. Ik zie oudere Turkse en Marokkaanse mannen met hun kleinkinderen op de speelplaats, ik zie ze boodschappen dragen. Dat was vroeger ondenkbaar. Dus zelfs bij de eerste generatie zie je verschuivingen in de rolverdeling. <\/p>\n

Dan is er sprake van ambivalentie. Er zijn westerse waarden die ik okee vind. Maar ik heb ook tradities waar ik aan vast wil houden. En het zier er naar uit dat ons dat nauwelijks wordt toegestaan. Dat geeft spanningen.<\/p>\n

Spanningen ontstaan ook door de radicalisering onder jonge moslims. Wij zijn afhankelijk van wat de AIVD ons daarover vertelt. Het lastige is dat je maar \u00e9\u00e9n jongere hoeft te hebben die een bom plaatst en je hebt een enorme ramp die ons allemaal treft. <\/p>\n

Dan is er het probleem van de anti-islamitische allochtonen zoals Ellian en Hirsi Ali, mensen die iets af te rekenen hebben en van een persoonlijke grief een politieke zaak maken, en vervolgens gebruikt worden als kanon om op moslims te schieten. Dat is kwalijk, des te meer omdat uitgerekend hun uitlatingen gelegitimeerd lijken omdat ze zelf moslim zijn geweest en allochtoon zijn.<\/p>\n

Waarom zijn moslims zwak in het politieke debat? We komen geen stap verder met geklaag. We kunnen wel blijven mopperen op de overheid, op de media, maar we schieten er niets mee op. Er is onvoldoende intellectueel kader, dichters, schrijvers, filmmakers, academici. We moeten er voor zorgen dat er meer komen, zoals ik een programma heb gestart om jonge allochtonen aan te moedigen in een academische loopbaan. We missen de publieke vaardigheden om het debat te voeren.Dat vereist training. Dyab Abu Jahjah kan het. Hij is in staat om iedereen onrustig te maken. Maar in Nederland is hij compleet afgeschoten.
\nWe missen de politieke moed. We moeten onze nek meer uit durven steken. We moeten de strijd aangaan en onze legitieme plaats opeisen in het politieke debat.
\nWe hebben geen eigen podia. Die moeten er komen. <\/p>\n

En daarnaast moeten we ook veel meer intern het debat aangaan. Er zijn problemen genoeg, huiselijk geweld, bijvoorbeeld, onder hindoe’s moeten we het hebben over problemen als drankmisbruik en zelfdoding. Als wij geloofwaardig willen zijn, en met trots en zelfrespect op willen treden, moet ons eigen huis op orde zijn.
\nWe zijn te veel verdeeld in nationaliteiten, stromingen, generaties. We hebben dankzij die verdeeldheid zelf ook veel om over te praten.
\nWe hebben te weinig middelen. Hoewel. Hoe kan het dat het wel mogelijk is om geld op te hoesten voor een nieuwe moskee, maar niet voor een islamitisch debatcentrum? Ik stel voor dat we een reizend debatcentrum oprichten dat door het land heen discussies organiseert.
\nAls we denken aan het publieke debat, dan moeten we er niet alleen aan denken wie onze vijanden zijn, maar ook wie onze bondgenoten kunnen worden. We staan niet alleen in onze sociale strijd, ook al is de weerstand tegen ons machtig.
\nWe hebben nog veel huiswerk te doen. <\/p><\/blockquote>\n

In kleine groepen werken we aan de vragen, wat zijn de problemen, wat zijn de oplossingen?
\nHet is moeilijk om niet toch een rondje te klagen over de media, want er zijn zo ontzettend veel voorbeelden waar het fout gaat. Neem een bijeenkomst van Stichting Youssoef, over moslim homo’s. Zoeken de media na afloop naar commentaar van jonge moslims. En zoeken ze net zolang tot ze er eindelijk een paar vinden die zeggen weg met alle homo’s. Bingo. Zo wordt het beeld bevestigd dat alle moslims tegen rechten van homo’s zijn. <\/p>\n

Een discussiepunt is aan welke debatten je mee doet en of het mogelijk is om voorwaarden te stellen. Het lastige is dat de agenda voortdurend bepaald wordt door incidenten. Als een imam een vrouwelijke minister geen hand wil geven gaan daar opeens alle programma’s over. Moet iedereen een mening hebben. Maar als wij andere dingen veel belangrijker vinden, hoe krijg je die dan op de agenda? Hoe kunnen we er voor zorgen dat we zelf de discussies aanzwengelen die wij belangrijk vinden? Hoe kunnen we er voor zorgen dat we niet steeds in het defensief worden gedrongen? Eindeloos wordt aan Nederlandse moslims gevraagd of ze zich wel in de eerste plaats Nederlander voelen, en eindeloos wordt van elke moslim gevraagd om zich te excuseren voor alles wat een moslim elders verkeerd doet. Hoe kunnen we er voor zorgen dat we onze eigen agenda vasthouden? Op z’n minst door zelf podia te scheppen, maar ook door de netwerken, te lobbyen, kontakten met goede mensen in de media te cultiveren. <\/p>\n

\"Abgar\"
\n(Abderrahim Abgar)<\/p>\n

\"Derin\"
\n(Mustafa Derin)<\/p>\n

\"Mohaboe\"
\n(Ibrahim Mohaboe)<\/p>\n

In de rapportage van de werkgroepen wordt veel zelfkritiek geuit. We zijn veel te lang veel te braaf geweest, is een opmerking. We hebben geen last gehad van een te laag incasseringsvermogen, maar van een veel te hoog incasseringsvermogen. We hebben te veel gepikt.<\/p>\n

We hebben ook te veel gedaan aan onderlinge uitsluiting. De een zagen we niet als woordvoerder omdat hij Turk is en alleen voor Turken spreekt, de ander omdat ze geen hoofddoek draagt, de derde omdat hij te weinig naar de moskee gaat – we moeten juist onze onderlinge diversiteit ook laten zien, en laten zien dat we ondanks dat toch een eenheid zijn als moslims. En ook de orthodoxen moeten een stem hebben.
\nWe moeten meer doen aan bijscholing. De ouderen hebben meer inhoud, maar spreken letterlijk en figuurlijk de taal niet goed, de jongeren spreken de taal wel, maar hebben vaak te weinig diepgang en inhoud. <\/p>\n

Nog een belangrijk punt: we moeten meer bondgenoten zoeken, zegt Na\u00efma Azough. <\/p>\n

\"Azough\"
\n(rechts Na\u00efma Azough)<\/p>\n

\"Khadje\"
\n(Saoud Khadj\u00e9)<\/p>\n

\"Haselhoef\"
\n(Abdullah Haselhoef)<\/p>\n

\"Imran
\n(Imran Augus)<\/p>\n

\"van
\n(Abdulwahid van Bommel)<\/p>\n

Abdulwahid van Bommel, moslim van Nederlandse afkomst, doet het slotwoord.
\nWe hebben te weinig ge\u00efnvesteerd in onze aanwezigheid in dit deel van de wereld, zegt hij. Maar de tijden zijn niet makkelijk: wanneer je een cultuur wilt vernietigen, dan moet je het doen zoals de media en de politiek dat op dit moment doen in Nederland. We moeten ons dus te weer stellen. We kunnen leren van de joden. Zoveel van hen hebben destijds het juda\u00efsme aan de kapstok gehangen en zijn geassimileerd. Heeft hen dat gered van de vervolging? Nee.
\nIan Buruma zei: we moeten bondgenoten worden met de gematigde moslims om de extremistische moslims te verslaan. We hebben buddy’s nodig. Kijk naar Ceylan en Anja (zegt van Bommel tot ons plezier), die werken samen.
\nVerder hebben we meer humor nodig. Die is niet gebruikelijk in hoe we ons presenteren. Ik weet nog dat er Turken waren die dachten dat Wim Kan het staatshoofd was in Nederland omdat hij wel een uur in zijn eentje een toespraak hield voor het Nederlandse volk op Oudejaarsavond.
\nDit wordt onze grote opdracht: hoe bereiken we, betrekken we, verbinden we mensen?<\/p>\n

En dan gaan Ceylan en ik nog even buurten bij de vrouwen van Milli G\u00f6r\u00f6s die ook in het gebouw aanwezig zijn. Er is al zoveel veranderd, zegt Ceylan. Vroeger zouden deze Turkse vrouwen niet naar een bijeenkomst zijn gegaan waarbij ze ook buitenshuis bleven slapen. Vroeger zouden ze het nooit goed gevonden hebben dat een buitenstaander als jij foto’s maakt. En kijk nu eens.<\/p>\n

\"MG\" <\/p>\n

\"MG\" <\/p>\n

\"MG\" <\/p>\n

Er komt meer openheid en de behoefte aan kontakt en samenwerking is groot geworden.
\nEen inspirerende en hoopgevende dag. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De Nederlandse moslims weten het: er bestaat in dit land een eenzijdig beeld over de circa een miljoen islamieten, en over de islam zelf. Er wordt veel \u00f3ver moslims gepraat en weinig m\u00e9t. (Ceylan Pektas-Weber en Leyla Cakir)<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,6,21],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/656"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=656"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/656\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=656"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=656"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=656"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}