{"id":684,"date":"2005-01-03T10:03:49","date_gmt":"2005-01-03T09:03:49","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/?p=684"},"modified":"2011-12-10T01:20:11","modified_gmt":"2011-12-10T00:20:11","slug":"hachelijk-geluk","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2005\/01\/03\/hachelijk-geluk\/","title":{"rendered":"Hachelijk geluk"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/Doop09.jpg\" alt=\"Michiel\" \/> <\/p>\n<p>&#8220;Wij dopen onze kinderen in het besef van een verschrikkelijke wereld en in de verwachting van een nieuwe. Doop en eucharistie, tezamen de liturgie van vandaag, zijn rituelen van nederige hoop; sacramenten, taaltekens, waarin wij elkaar optillen, omhoog zingen, niet triomfantelijk maar nederig.<!--more--><br \/>\nDopen is een smeekgebed: moge jij leven in godsnaam. Eucharistie, het delen van wijn en brood, is een smeekbede, moge er brood en gerechtigheid, geluk en liefde zijn voor elk geboren mensenkind.&#8221;<\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/doop01.jpg\" alt=\"Doop 01\" \/> <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/Doop02.jpg\" alt=\"Doop 02\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/Doop06.jpg\" alt=\"Doop 06\" \/> <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/Doop07.jpg\" alt=\"Doop 07\" \/> <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/Doop08.jpg\" alt=\"Doop 08\" \/> <\/p>\n<p>Deze zondag doopdienst, die tegelijk in het teken staat van al die duizenden dode kinderen van de ramp. Doden gedenken, geboorte vieren. Veel oma&#8217;s en opa&#8217;s in de zaal, familieleden die anders niet vaak in de kerk komen, of in ieder geval, niet in deze. Misverstanden die moeten worden verhelderd. Mensen die katholiek of protestants zijn opgevoed denken soms nog dat een kind door de doop &#8216;Kind van God&#8217;  zou worden. Wat zou dat zeggen over kinderen die niet gedoopt zijn, mindere kinderen, geen kinderen van God? Wat voor een God zou dat zijn, die kinderen verdeelt in betere en mindere? Nee, dopen is geboorte vieren. Door je kinderen te laten dopen geef je te kennen dat je de verantwoordelijkheid aanvaardt om ze mee te nemen op de weg die je zelf probeert te gaan, dat je hen tot hulp bent en ze bemoedigt, wie ze ook zullen zijn. <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/Doop03.jpg\" alt=\"Doop 03\" \/> <\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/Doop05.jpg\" alt=\"Doop 05\" \/><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/images\/Doop04.jpg\" alt=\"Doop 04\" \/><\/p>\n<p>Kinderen die, eenmaal &#8216;gemaakt&#8217;, verwekt, mensen zijn, geen bezit, aan ons toevertrouwd. Dan begint een nieuw leven van hachelijk geluk, zegt Huub Oosterhuis, die het weten kan.<br \/>\nEens schreef hij een gedicht voor zijn zoon:<\/p>\n<p>Onaantastbaar ben je geboren,<br \/>\nvolmaakt een zoon<\/p>\n<p>Ik had ook zonder jou gelukkig<br \/>\nkunnen leven. Maar nu niet meer.<\/p>\n<p>(Uit: <em>De onrust van de liefde<\/em>)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>&#8220;Wij dopen onze kinderen in het besef van een verschrikkelijke wereld en in de verwachting van een nieuwe. Doop en eucharistie, tezamen de liturgie van vandaag, zijn rituelen van nederige hoop; sacramenten, taaltekens, waarin wij elkaar optillen, omhoog zingen, niet &hellip; <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2005\/01\/03\/hachelijk-geluk\/\">Lees verder <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[8,145],"tags":[136],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/684"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=684"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/684\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":68450,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/684\/revisions\/68450"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=684"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=684"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=684"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}