Volkskrant weer eens. De nieuwe komkommer, de nieuwe tomaat, hoewel we al midden in het seizoen zitten: de afdrachtsregeling van de SP. Of het Ter Horst is of de Volkskrant die het zegt is mij niet helemaal duidelijk: maar dit is de nieuwe mythe die de wereld in wordt gestuurd: ‘Ter Horst vindt de verplichte stortingen ongewenst omdat het de onafhankelijkheid van politici kan ondermijnen, Ook zijn de salarissen – betaald door de overheid – niet bedoeld om partijen te spekken’.
\n
\nZullen we het nog een keer uitleggen. Mijn onafhankelijkheid als politicus staat buiten kijf. Ik heb er voor gekozen voor de SP te werken heel wel wetende wat dat qua vergoeding betekent. Ik heb er geheel vrijwillig mijn handtekening onder gezet. Ik zou een andere stelling willen poneren: hoe hoger de vergoeding van een politicus, hoe groter de afhankelijkheid, want moeilijker om weg te lopen als je het niet meer ziet zitten.<\/p>\n
Twee. Het is niet de overheid die de partij spekt. Ze betalen mij. Vanaf dat moment is dat mijn geld. En ik mag daar mee doen wat ik wil, inclusief een deel daarvan afstaan aan de partij. Daar gaat de overheid niet over. <\/p>\n
Zoals de zaken nu gaan, zet ik mijn handtekening onder een verklaring, waarmee mijn vergoeding naar de partij gaat, die mij dan mijn afgesproken deel uitbetaalt. Prima regeling, want ik hoef er verder niet meer naar om te kijken. Maar dat vindt Ter Horst niet goed, dus die overweegt om de wet te veranderen om dat illegaal te maken. Wat krijgen we dan? De vergoeding wordt op mijn rekening gestort en ik draag daarvan het afgesproken deel af aan de partij. Netto resultaat is hetzelfde, wel hebben zowel ik als de partij daar een boel onnodige rompslomp en bureaucratie bij. Kunnen we van de afdracht een paar extra boekhouders aan gaan stellen. Kunnen we gezellig mensen in dienst nemen om achter de mensen aan te gaan die zich om wat voor reden dan ook niet aan de door hen gemaakte en ondertekende afspraak houden. Een SP-incassobureau of zo, ook leuk voor de werkverschaffing. Of contributieophalers met een tomatenpetje, die elke maand de afdracht op gaan halen aan de deur, net als vroeger. <\/p>\n
Zolang de partij intern vast houdt aan de afdrachtsregeling, die op gezette tijden opnieuw in de partijraad wordt besproken, en elke keer weer met een grote meerderheid van stemmen wordt aangenomen, kan geen minister beslissen dat we meer moeten gaan verdienen. Wel kan ze, na de rompslomp van een wetswijziging (die ook niet gratis is) er voor zorgen dat er een boel extra rompslomp voor de partij bijkomt. <\/p>\n
Ondertussen zingt de insinuatie al rond, dat het de overheid is – cq de belastingbetaler – die de partijkas ‘spekt’. Als er iemand iets spekt ben ik dat zelf. Let op: als het woord spekken<\/em> weer in de krant verschijnt, dan wordt je voor het lapje gehouden.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Volkskrant weer eens. De nieuwe komkommer, de nieuwe tomaat, hoewel we al midden in het seizoen zitten: de afdrachtsregeling van de SP. Of het Ter Horst is of de Volkskrant die het zegt is mij niet helemaal duidelijk: maar dit … Lees verder