{"id":6971,"date":"2007-10-01T06:56:40","date_gmt":"2007-10-01T05:56:40","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/10\/01\/loyaliteit-2\/"},"modified":"2007-10-01T06:56:59","modified_gmt":"2007-10-01T05:56:59","slug":"loyaliteit-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/10\/01\/loyaliteit-2\/","title":{"rendered":"Loyaliteit"},"content":{"rendered":"<p>Te gast: Hans Krikke<br \/>\nColumn, uitgesproken bij de iftardiscussie in Bos en Lommer, <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/\">hier<\/a>.<\/p>\n<p>\u201cJij, jij komt later als je groot en volwassen bent in de gevangenis..\u201d<br \/>\nMeneer Eilander, leerkracht van groep 7, schudt woedend zijn hoofd. Hij balt een vuist. Even dreigt hij uit te halen maar de man beheerst zich. Het pluk haar dat een dappere poging doet zijn kale kop te bedekken, wipt op en heer.<br \/>\n\u201cJij spoort niet\u201d, zegt hij fel.<br \/>\nMeneer Eilander grijpt me vast. Schudt me door elkaar. Ik ruik zijn vieze adem. Hij heeft gele tanden. Zijn ogen schieten vuur.<br \/>\n\u201c Jouw ouders zijn ook niks\u201d.<br \/>\nMeneer Eilander blijft schudden.<br \/>\n\u201cEn je broers en zussen. Ik heb ze allemaal gehad. Stuk voor stuk\u201d.<br \/>\nMeneer Eilander hapt naar adem.<br \/>\n\u201c Aan jou, aan jullie is geen eer te behalen\u201d.<br \/>\nMeneer Eilander laat los en draait zich om.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nMeneer Eilander van groep 7 heeft de pik op mij. Zoals hij ook de pik had op mijn broers. Vijf stuks, en mijn vier zussen. Niet alleen ik was het mikpunt van zijn weerzin en woede.<br \/>\nAls kind van tien voelde ik intu\u00eftief aan dat meneer Eilander en met hem andere docenten neer keken op wie en wat wij waren. Ik voelde zijn aversie tegen mi mijn broers, zussen en tegen mijn ouders. Pas veel later \u2013 toen meneer Eilander er niet meer was \u2013 begon ik te begrijpen waarom dat zo was.<br \/>\nKinderen uit een arm gezin waren van het mindere soort. In zijn ogen. Ze hadden geen moraal. Hoe kon ook het ook? Vader chauffeur, moeder huishoudster in rijke gezinnen. Beide ouders analfabeet. Arm, kinderrijk en behorend tot de lagere arbeidersklasse. Dat kon nooit wat zijn en nooit wat worden.<br \/>\nIn de ogen van meneer Eilander hoorden wij er niet bij. En we mochten er ook niet bij horen. Daarom moesten we steeds weer op onze plaats gezet worden. Hadden we spatjes dan werd meneer Eilander woedend.<br \/>\nOm te voorkomen dat wij, mijn broers, zussen en ouders, ook maar gingen dromen over een gerespecteerde en volwaardige plek in de samenleving, zette meneer Eilander en zijn collega\u2019s ons helemaal onderaan. Na de basisschool gingen de meisjes naar  de huishoudschool. Ze werden toch huisvrouw. En de jongens mochten naar de technische praktijkschool. Om vuilnisman te worden of stratenmaker.<\/p>\n<p><a href='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/09\/070928iftar-081.jpg' title='070928iftar-081.jpg'><img src='https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-content\/uploads\/2007\/09\/070928iftar-081.jpg' alt='070928iftar-081.jpg' \/><\/a><\/p>\n<p>In veertig jaar tijd is er niet veel veranderd.<br \/>\nDe arbeidersklasse is er nog steeds. En nog steeds mogen arbeiders niet mee doen, ookal wordt anders beweerd. Als enkelingen pogingen ondernemen hun plek op te eisen dan worden er een paar nieuwe criteria bedacht voor inburgering. Het latje waar mensen van het &#8216;mindere soort&#8217; over heen moeten, wordt steeds hoger gelegd.<br \/>\nOns soort wordt slechts een kans gegund om te ontsnappen aan het lot van het \u201c mindere soort\u201d. Dat is door je afkomst en je achtergrond te verloochenen, zoals een paar broers en een zus van mij hebben gedaan. Zij hebben zoveel afstand genomen dat ze zich schamen voor hun eigen afkomst en voor hun eigen ouders. Zij door doorgedrongen tot de hogere middenklasse. Hebben alles wat hun hartje begeert maar zijn onthecht en ontworteld. Vervreemd van zichzelf.<br \/>\nDoor je afstand te verloochenen, verloochen je je zelf. Als je je voor je ouders schaamt, dan schaam je je ook voor jezelf.<\/p>\n<p>Ik hoor het mijn oudste broer nog zo zeggen: \u201cHans, ik wil niet dat je mijn schoonouders verteld dat papa chauffeur is en ongeletterd\u201d. Ik was elf jaar toen. Het was een bevel maar ook een boodschap Neem afstand. Distantieer je. Verloochen je ouders. Verloochen de strijd die zij geleverd hebben om het hoofd boven water te houden. Verloochen wat zij jou mee gegeven hebben. De offers die zij gebracht hebben.<\/p>\n<p>Veel jongeren in migrantengemeenschappen staan voor dezelfde keuzen<br \/>\nJe afkomst \u2013 met al haar onvolkomenheden en beperkingen &#8211; verloochen of deze waarderen en respecteren.<br \/>\nAnders dan veertig jaar terug gaat het niet alleen om je sociale achtergrond. Nu gaat het ook om je culturele en religieuze achtergrond. Je mag meedoen als je ontkent wat en wie je bent, wat jou heeft gemaakt tot wat en wie je bent.<br \/>\nVeel jongeren uit migrantengemeenschap gaan voort, passen zich aan en kijken niet meer om. Ze winnen een plekje in de burgerij. Ze nemen zoveel afstand dat ze zichzelf verliezen en onthecht raken. OP drift. Ze winnen een beetje aanzien en status, maar verliezen zichzelf.<\/p>\n<p>Meneer Eilanders is er niet meer maar zijn geest leeft voort.<\/p>\n<p>Hans Krikke<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Te gast: Hans Krikke Column, uitgesproken bij de iftardiscussie in Bos en Lommer, hier. \u201cJij, jij komt later als je groot en volwassen bent in de gevangenis..\u201d Meneer Eilander, leerkracht van groep 7, schudt woedend zijn hoofd. Hij balt een &hellip; <a href=\"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/10\/01\/loyaliteit-2\/\">Lees verder <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[1,6],"tags":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6971"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6971"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6971\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6971"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6971"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6971"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}