In de reacties op mijn stukjes op dit weblog is meerdere malen de sprake geweest van Ayaan Hirsi Ali. Waarom ik haar niet noem als ik het over feminisme en islam heb, staat er, en wat jammer dat ze niet bij de SP zit.
\nNu is het natuurlijk iemands eigen keuze bij welke partij ze wil horen. Toen Hirsi Ali bij de PvdA weg ging verkoos ze naar rechts op te schuiven en niet naar links. Haar goed recht. Maar wel een keuze.<\/p>\n
<\/p>\n
Ik kan respect hebben voor de felheid waarmee Hirsi Ali zaken aan de orde stelt, zoals genitale verminking van meisjes, maar onze wegen scheiden zich wanneer het gaat om oplossingen. Niet toevallig natuurlijk, anders zat ik wel bij de VVD in plaats van bij de SP. Ook een keuze. <\/p>\n
Maar waar het voor mij vooral mis gaat, is in het feit dat Hirsi Ali nauwelijks contact heeft met de vrouwen die ze zegt van de islamitische onderdrukking te willen redden. We hebben binnen de SP een goed principe, een basisprincipe, dat je niet over de hoofden heen over mensen beslist. Geen partij die zoveel contact heeft met de burgers, en er zoveel tijd aan besteedt om mensen zelf te activeren en naar hen te luisteren. En niet alleen bezoekjes aan koffiehuizen tijdens verkiezingstijd, met de media in het kielzog. Het is een van de redenen waarom ik me bij de SP heb aangesloten. <\/p>\n
Ik citeer uit een interview met Hirsi Ali, in de Volkskrant van 20 december 2003. Op een vraag over moslim meisjes die uit eigen wil een hoofddoek dragen zei ze:
\n‘Het is een verkeerde reactie. Van de week kreeg ik tweehonderd handtekeningen van moslimvrouwen. De boodschap was: je spreekt niet namens ons, we worden niet onderdrukt, handen af van de islam! Dat is precies wat ik tegen de opvatting van Mohammed heb. Hij is er als geen ander in geslaagd de vrouw niet alleen te onderdrukken, maar haar ook nog eens te laten geloven dat het goed voor haar is.’<\/p>\n
Tja, als je beter weet wat er met vrouwen mis is dan de vrouwen zelf, en je vindt het niet meer de moeite om nog naar ze te luisteren of met ze te praten, dan verlies je je achterban. Je kunt nu eenmaal geen vrouwenemancipatie bedrijven zonder vrouwen. Op de middag op 8 maart die ik beschreef was Ayaan Hirsi Ali niet alleen niet aanwezig, ze kwam in het hele heftige gesprek tussen vrouwen met een moslimachtergrond niet voor. Ook de vrouwen die afstand hebben genomen van hoofddoek en koran zien zelden een bondgenote in haar. Ze heeft zichzelf allang buiten het debat geplaatst, en haar aanhang bestaat dus meer uit witte Nederlanders uit VVD en Fortuyn kringen die het met elkaar eens zijn dat de islam een achterlijke cultuur is, dan met de vrouwen die volgens haar zo nodig van die achterlijke cultuur bevrijd moeten worden. <\/p>\n
Ze mag zichzelf een feministe noemen – er is geen ballotagecommissie en geen centraal committee die beslist wie die naam mogen dragen- maar een van de belangrijkste principes van de vrouwenbeweging is voor mij nog steeds dat je niet over de hoofden van de vrouwen zelf beslist wat goed voor ze is. Vrouwen met een moslimachtergrond, gelovig of niet gelovig, zullen zelf hun woordvoerders kiezen. Ik denk niet dat Ayaan Hirsi Ali daar hoog bij zal scoren. En daarom zie ik, met alle respect voor haar bevlogenheid en de onderwerpen die ze aan de orde stelt, niet dat ze deel uitmaakt van de voorhoede van de derde emancipatiegolf. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
In de reacties op mijn stukjes op dit weblog is meerdere malen de sprake geweest van Ayaan Hirsi Ali. Waarom ik haar niet noem als ik het over feminisme en islam heb, staat er, en wat jammer dat ze niet … Lees verder