‘In het huidige klimaat van hysterische partijdigheid is nuance bijna een revolutionaire daad’. Pieter Hilhorst vanochtend in de Volkskrant. <\/p>\n
Ik had het over meervoudige partijdigheid, een term uit de hulpverlening, en hoe moeilijk mensen het vinden om niet af te gaan wegen wat er erger is, om dan vervolgens de andere kant weg te poetsen, te bagatelliseren. Maar het grote gezelschapsspel dat nu is uitgebarsten, wat is erger, de tasjesroof of het feit dat de tasjesdief nu dood is en wie heeft er het meeste ongelijk, kun je ook anders omschrijven. Pieter Hilhorst zegt eigenlijk hetzelfde met andere woorden.
\n
\nHij heeft het over een buurman die er een grap van maakt:’hij schreef ‘ik rem niet voor tasjesdieven’, in een gevarendriehoek, om in zijn auto te leggen. Grapje. Hilshorst beschrijft de reacties aan twee kanten, de behoefte aan grote gebaren en simplistische tegenstellingen. Aan de Marokkaanse kant de behoefte om Ali el B met terugwerkende kracht schoon te wassen. Tegenover een onschuldig slachtoffer moet een schuldige dader staan. Behalve dat deze gebeurtenis zich daar niet voor leent, want het dodelijke slachtoffer was niet onschuldig, die had net een straatroof gepleegd. Hilhorst: ‘is het zo moeilijk om te erkennen dat iemand crimineel was en dat zijn dood toch tragisch is?’. Voor sommige te moeilijk. Aan de andere kant ook. Degenen die vinden dat de vrouw niet in de bklaagdenbank mag, want ze heeft er toch niet om gevraagd om beroofd te worden. Dat klopt, maar is ze daarom per definitie onschuldig? Is het niet mogelijk dat ze een verkeerde beslissing heeft genomen? Dat oordeel is gelukkig aan de rechter en niet aan ons, want we zouden het nooit eens worden. <\/p>\n
Waar gaat dit over? Over Marokkanen die het spuugzat zijn van de eindeloze kritiek op alles en iedereen die moslim of Marokkaan is. Dus hebben ze helemaal geen zin meer om mee te huilen met de wolven en mee te doen aan de beschuldiging van die allesbehalve onschuldige jongen – die nu wel dood is. Over de autochtonen die geen zin hebben om zich in te houden uit angst voor racist uitgemaakt te worden. Die geen zin hebben om de fout bij zichzelf te zoeken. <\/p>\n
Hilhorst houdt het nog netjes en heeft het alleen over de angst om voor niet- politiek correct uitgemaakt te worden. Ik zie nog wat anders: dat dit akelige incident ook meegenomen wordt in het alledaagse anti-moslim discours: ‘zij’ zijn criminelen, en ‘wij’ zijn dubbel de pineut, want niet alleen worden ‘wij’ bestolen, we krijgen ook nog de schuld als we ons weren. Hoe je het ook interpreteert, wat duidelijk is dat ook die autochtonen zich slachtoffer voelen. En wie zich onterecht tot slachtoffer gemaakt voelt is niet geneigd om de andere kant te zien. Die denkt: laat eerst die ander maar inbinden. En zo woekert het zwartwitvirus door, zegt Hilhorst. <\/p>\n
Jaren geleden pleitte Niet Nix voor het radicale midden. Ik vond dat destijds een belachelijke term, een innerlijke tegenstelling. Maar in het huidige klimaat van hysterische partijdigheid is nuance bijna een revolutionaire daad.Misschien moet ik daarom een bordje in mijn auto leggen. ‘Ik rem voor iedereen’. Of zou dat ook weer worden begrepen als een partijdige provocatie?<\/p><\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
‘In het huidige klimaat van hysterische partijdigheid is nuance bijna een revolutionaire daad’. Pieter Hilhorst vanochtend in de Volkskrant. Ik had het over meervoudige partijdigheid, een term uit de hulpverlening, en hoe moeilijk mensen het vinden om niet af te … Lees verder