{"id":7390,"date":"2007-11-12T08:38:56","date_gmt":"2007-11-12T07:38:56","guid":{"rendered":"http:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/11\/12\/volterra-2\/"},"modified":"2011-07-26T13:26:07","modified_gmt":"2011-07-26T11:26:07","slug":"volterra-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/2007\/11\/12\/volterra-2\/","title":{"rendered":"Volterra (2)"},"content":{"rendered":"

071110volterra-115.jpg<\/a><\/p>\n

De conferentie over de Charta of Volterra – New Roads for a Refugee
\nPolicy – begint natuurlijk met een flink stel bobo’s: de burgemeester
\nvan Volterra, de president van het district Pisa, de president van de
\nbank die sponsort, en dan hebben we nog een Nederlandse bobo als
\ntegenwicht: de locoburgemeester van Groningen. Partijgenoot Peter
\nVerschuren, die zich niet thuisvoelt in de functie van bobo maar
\nbegrijpt dat dat even moet. Want deze conferentie is ook bedoeld om
\ndraagvlak te cre\u00eberen, en het is belangrijk dat de charter serieus
\ngenomen gaat worden door de politiek. Itali\u00eb heeft flink uitgepakt met
\nparlementari\u00ebrs, en op de laatste dag krijgen we nog een
\nstaatssecretaris die mee komt werken.
\n
\nJohn van Tilborg, de drijvende kracht achter Inlia, en achter deze
\nconferentie, vertelt nog eens waarom het gaat. In Europa moeten we ons
\nbeleid ten aanzien van vluchtelingen verbeteren, en dat in een politiek
\nklimaat van groeiende xenofobie. We horen ons aan de
\nmensenrechtenverdragen te houden, ook ten aanzien van vluchtelingen,
\nmaar dat gebeurt nog te weinig. Er is bovendien sprake van weinig
\nsamenwerking tussen de landen, wat voor de vluchteling inhoudt dat als
\nje in het ene land terechtkomt je *behandeld* wordt als een economische
\nmigrant, in het andere land als een politieke vluchteling. En je lot zou
\nniet af moeten hangen van in welk land je toevallig terechtkomt.<\/p>\n

De charter zal niet alle problemen oplossen, en kan dat ook niet: het
\ngaat om het formuleren van een reeks basisprincipes die als uitgangspunt
\nkunnen dienen voor verbetering en verdere samenwerking. Dit geldt ook
\nals waarschuwing voor de deelnemers, een aantal van hen heeft intensieve
\nervaring met de opvang van vluchtelingen en veel kwesties zijn urgent.
\nMaar hoe meer details we wensen te regelen met de charter, hoe
\nmoeilijker het gaat worden om die in de verschillende landen van de EU
\nge\u00efmplementeerd te krijgen. Want dat gaat nog het moeilijkste worden,
\nniet het formuleren van wat we, vanuit een mensenrechtenperspectief,
\nvinden dat er voor asielzoekers gedaan moet worden, maar hoe we het voor
\nelkaar krijgen dat het gebeurt.<\/p>\n

071110volterra-577.jpg<\/a><\/p>\n

Dzsingisz Gabor, die de plenaire sessie voorzit, een man met een lange
\npolitieke carriere, burgemeester, parlementslid, vertelt hoe hij meer
\ndan vijftig jaar geleden zelf als Hongaarse vluchteling in een
\nopvangkamp in Oostenrijk terechtkwam. Toen mocht zijn familie nog kiezen
\nwaar ze heen wilden, en ze kozen Nederland. Hij was er welkom, mocht
\nmeteen naar school. Dat waren andere tijden. Dit is duidelijk:
\nvluchtelingen zijn niet meer zo welkom als destijds.<\/p>\n

071110volterra-139.jpg<\/a><\/p>\n

071110volterra-054.jpg<\/a><\/p>\n

071110volterra-046.jpg<\/a><\/p>\n

Rosmarie Zapfl-Helbling, uit Zwitserland, die twaalf jaar lid was van de
\nRaad van Europa, somt een aantal van de principes op waar we het over
\nmoeten hebben: dat er een tijdsgrens moet komen voor de procedure, zodat
\nmensen niet vele jaren moeten wachten op een beslissing, dat de eenheid
\nvan het gezin gewaarborgd moet worden, dat kinderen hun eigen rechten
\nhebben. Als mensen weg moeten, dan bij voorkeur vrijwillig en niet met
\ndwang. Vluchtelingen mogen nooit teruggestuurd worden naar een land in
\nconflict, of een land waar ze niet veilig zijn. Vluchtelingen hebben te
\nallen tijde recht op humanitaire hulp, en op hun waardigheid.<\/p>\n

Ook moet er oog komen voor specifieke groepen. Vrouwen vooral. De helft
\nvan de vluchtelingen bestaat tegenwoordig uit vrouwen. Die zijn, meer
\nnog dan mannen, slachtoffer van uitbuiting, van mensenhandel en van
\ngedwongen huwelijken. Vandaar dat er een extra hoofdstuk aan de charter
\nis toegevoegd over de positie van vrouwen.<\/p>\n

071110volterra-112.jpg<\/a><\/p>\n

Wilmya Zimmermann, Nederlandse die voor Duitsland in het Europese
\nParlement zat, heeft het vooral over de ‘unaccompanied minors’, de
\nAMA’s, nog minderjarige vluchtelingen die zonder familie in onze landen
\nterechtkomen. Zij heeft veel ervaring met dat werk, en zal me later nog
\nvertellen over het opvangproject waar zij bij betrokken is. Daar zijn
\nveel getalenteerde, begaafde en tot verder leren gemotiveerde jonge
\nmensen bij, die een kans moeten hebben op leren en op werk. Wat voor hen
\nvooral moeilijk is, is dat ze vaak onzeker worden gehouden over hun
\ntoekomst. Ze weten niet of ze mogen blijven, ze weten niet wat voor werk
\nze mogen doen. In Duitsland is er bijvoorbeeld een regel dat
\nvluchtelingen die een permanente verblijfsvergunning krijgen alleen het
\nwerk mogen doen dat door Duitsers, en door andere EU migranten, niet
\ngedaan wordt. En dan blijft er weinig werk over. Zo kent ze een Chinese
\njongen, ontzettend slim, heeft in vier jaar Duits geleerd en zijn
\ngymnasium gedaan, die alleen maar bakker mag worden, omdat geen Duitser
\nmeer zin in heeft om daarvoor zo vroeg op te staan. Ook is het duidelijk
\ndat de opvang niet abrupt mag ophouden als iemand achttien wordt. In
\nveel landen komt een jongere dan op straat te staan.<\/p>\n

071110volterra-097.jpg<\/a><\/p>\n

071110volterra-105.jpg<\/a><\/p>\n

071110volterra-127.jpg<\/a><\/p>\n

Carmen Monton, Spaans parlementari\u00ebr, brengt tot mijn plezier het punt
\nvan de homoseksuelen naar voren, want dat heb ik ook al aanhangig
\ngemaakt. Het staat nog niet in de charter, maar net als vrouwen niet
\nteruggestuurd zouden mogen worden naar een land waar ze gevaar lopen
\nomdat ze bijvoorbeeld gescheiden zijn, of waar ze moeten vrezen voor
\neergerelateerd geweld, zouden homoseksuelen niet teruggestuurd mogen
\nworden naar een land waar ze geen leven hebben.<\/p>\n

En dat vult Guisto Catania, Italiaans parlementari\u00ebr, nog aan. Niemand
\nzou teruggestuurd mogen worden die het risico loopt vervolgd te worden
\nvanwege religie, etniciteit of een politiek verleden.<\/p>\n

De andere aanwezige parlementari\u00ebrs worden gevraagd om een kort
\ncommentaar, en ik noem de punten op die ik belangrijk vind: de
\nwachttijd. Wij hebben in Nederland een geschiedenis achter de rug – we
\nhopen tenminste dat we die achter de rug hebben – waarbij mensen soms
\nmeer dan tien jaar moesten wachten voor ze een beslissing kregen. Dan is
\nhet inmiddels onmenselijk geworden om ze nog terug te sturen. Dat geldt
\nnog meer voor kinderen, voor wie de jaren nog meer gewicht hebben, een
\nkind dat inmiddels het grootste deel van zijn leven hier is geweest, mag
\nje niet meer terugsturen. Dus moet er veel worden gedaan aan een
\nheldere, faire procedure. Ook is het duidelijk dat mensen zolang ze
\nwachten, zich nuttig moeten mogen maken, bij mogen leren, en dat geldt
\nnatuurlijk meer naarmate ze langer moeten wachten. Wat we nu hebben
\nmeegemaakt is dat vluchtelingen extreem afhankelijk werden gemaakt,
\npassief werden gehouden, en haast de illegaliteit in werden gedwongen.
\nEn dat geeft niet alleen voor de vluchtelingen zelf, maar ook voor het
\ngastland, volstrekt overbodige problemen.<\/p>\n

De studiegroepen, die elk een hoofdstuk van de charter onder handen
\nnemen. Ik zit de sessie voor over ‘drifting’, over het gegeven dat
\nvluchtelingen ‘verdwijnen’ en we niet weten waar ze zijn, ondergronds
\ngegaan of naar een ander land getrokken waar ze betere kansen denken te
\nhebben. Ik refereer nog even aan de voormalige minister waarvan de de
\nnaam liever niet meer noemen, die beweerde dat de lijst met wachtende
\nvluchtelingen al aardig was gekrompen, waarna vervolgens bleek dat dat
\nniet kwam doordat er velen van hen waren uitgezet, maar omdat ze ‘waren
\nvertrokken met onbekende bestemming’. Zoekgeraakt, dus. En dit is een
\nprincipe waar we het al snel met elkaar over eens zijn: hoe dan ook mag
\nhet contact met een vluchteling niet verloren gaan.<\/p>\n

Dit is een kwestie waarbij vooral de gemeentes, een deel van hen werkt
\nsamen met Inlia, hun eigen beleid zijn gaan voeren, tegen Den Haag in.
\nWant je kunt mensen niet zomaar op straat zetten, in de hoop dat ze dan
\nvanzelf wel zullen verdwijnen. Veel gemeentes zijn dus op eigen houtje
\naan noodopvang begonnen.<\/p>\n

071110volterra-129.jpg<\/a><\/p>\n

071110volterra-150.jpg<\/a><\/p>\n

071110volterra-155.jpg<\/a><\/p>\n

071110volterra-228.jpg<\/a><\/p>\n

Wat nu blijkt, zegt Jan Braat uit Utrecht, is dat maar 50% van de vluchtelingen die in detentie zaten worden uitgezet. Het kost 40 a 50 duizend euro om een migrant terug te sturen. Met dat geld kun je een beter beleid voeren. Veel van de mensen die nu onder het generaal pardon vallen blijken niet naar andere landen te zijn vertrokken, maar bleven in Nederland, illegaal. Maar een kwart van hen vertrok, en ging vrijwillig. De helft van hen bleek uiteindelijk wel recht te hebben op een verblijfsvergunning, en had dus nooit op straat gezet mogen worden. Wat er ook gebeurt, of mensen teruggaan of mogen blijven, het mag niet zo zijn dat we kontakt verliezen, en het mag niet zo zijn dat ze in de illegaliteit terecht komen. <\/p>\n

Braat heeft ook veel ervaringen met AMA’s. Daar zijn jongeren bij die geen idee meer hebben van wat een normaal leven is, er zijn misbruikte en mishandelde kinderen bij, kindsoldaten, jongeren die in de prostitutie zaten. Die verdienen veiligheid, begeleiding bij de terugkeer in een normaal leven. Daar zijn inmiddels goede ervaringen mee. Er zijn landen waar ze het beter doen. In Finland wordt geen vlucheling de straat op gezet, horen we. <\/p>\n

De problemen met illegaliteit kunnen opgelost worden met een heldere en effectieve procedure, zodat mensen sneller weten of ze kunnen blijven, dan wel terug gaan. Als ze terug gaan, moeten ze daarbij zorgvuldiger begeleid worden dan nu het geval is, zodat ze voorbereid zijn, weten wat ze te wachten staat, en niet in het land van herkomst opnieuw ‘verdwijnen’. <\/p>\n

Rosmarie Zapfl wijst er op dat in het geval van veel vrouwen geen sprake is van ‘drifting’, maar van mensenhandel en gedwongen prostitutie. We zijn het er over eens dat er over ’trafficking’ meer moet komen te staan in de charter. <\/p>\n

Inmiddels is Luisa Morgantini gearriveerd, de vice president van het Europese Parlement, en ik kan haar even omarmen. Een fantastisch mens, ik ken haar van jaren terug van de eerste grote vrouwenconferentie over Palestina\/Israel, en ze is altijd koploopster gebleven, als het gaat om de rechten van Palestijnen, van vluchtelingen. En zoals we ’s avonds kunnen zien, ook van gedetineerden.<\/p>\n

071110volterra-151.jpg<\/a><\/p>\n

071110volterra-094.jpg<\/a><\/p>\n

Veel gepraat, tussendoor, veel opgestoken. En dat was nog maar de eerste
\ndag. En ik heb het nog niet gehad over het theater.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De conferentie over de Charta of Volterra – New Roads for a Refugee Policy – begint natuurlijk met een flink stel bobo’s: de burgemeester van Volterra, de president van het district Pisa, de president van de bank die sponsort, en … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[145],"tags":[148],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7390"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7390"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7390\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":53182,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7390\/revisions\/53182"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7390"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7390"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anjameulenbelt.nl\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7390"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}